گروه ترجمه - خبرگزاری رویترز14 نوامبر 2012 (24 آبان) در مقالهای به نقشآفرینی سیاسی روسیه در حل مسئله سوریه پرداخت و نوشت: انتظار میرود روسیه مصرانه از عربستان بخواهد به رقیبش، ایران، اجازه دهد به روند پایان کشمکش در سوریه بپیوندد. قرار است روز چهارشنبه نشستی در سطوح عالی میان دو تولیدکننده بزرگ نفت جهان یعنی روسیه و عربستان برگزار شود. وزیر خارجه روسیه امیدوار است نقش روسیه را در حل مسئله سوریه افزایش دهد؛ بهویژه اینکه نفوذ روسیه پس از وتو کردن سه قطعنامه علیه بشار اسد، در منطقه کاهش یافته است. سفر لاوروف به ریاض، دومین سفر وی به غرب آسیا در کمتر از دو هفته است. وی هفته گذشته در قاهره، از مسیر مورد حمایت مصر برای گرد هم آوردن قدرتهای منطقهای بهمنظور یافتن راهحلی برای بحران سوریه حمایت کرد. عربستان که از شورشیان مخالف بشار اسد حمایت میکند، در گروه متشکل از منتقدان اسد، مصر، ترکیه و ایران حضور نیافته است.
در ادامه مقاله آمده است: تلاشهای لاوروف برای ترغیب عربستان به حمایت از پیوستن ایران به تلاشهای ایجاد صلح در سوریه احتمالاً با موفقیت همراه نخواهد بود. فیودور لاکیانوف، سردبیر مجله روسیه در امور جهانی میگوید: «لاوروف از ابتکارعمل منطقهای چهارجانبه مصر حمایت کرده است؛ اما مسئله اینجاست که سعودیها خواهان شرکت در گروهی نیستند که ایران در آن حضور دارد. بنابراین، وی تلاش خواهد کرد آنها را متقاعد کند که تغییر نظر دهند. روسیه برای پایان خشونت در سوریه تحت فشار است و با خطر به حاشیه کشیده شدن روبهروست. روسیه اتهامات غرب در مورد حمایت از اسد را رد میکند و میگوید باید از مداخله پرهیز شود و به سوریها اجازه داد در مورد سرنوشت خود تصمیم بگیرند. یک دیپلمات اروپایی در مسکو میگوید: «روسیه در مورد سوریه نگران است... و بر حق ایران برای مشارکت تأکید کرده است... بنابراین، هرچند لاوروف میداند که دستاورد چندانی نخواهد داشت، اما موضوع را با عربستان مطرح میکند.» روسیه پافشاری کرده است که هرگونه قطعنامه جدید سازمان ملل باید مبتنی بر توافقنامه 30 ژوئن باشد که قدرتهای بینالمللی در ژنو در مورد آن به اجماع رسیدند. مطابق این توافقنامه باید یک دولت انتقالی در سوریه تشکیل شود. آمریکا اعلام کرد این توافق این پیام را به اسد داد که باید قدرت را ترک کند؛ اما روسیه مخالفت کرد. ایران و عربستان در این گفتوگوها حاضر نشدند. آمریکا، انگلستان و فرانسه تاکنون ایران را به کمک به اسد برای سرکوب خیزشهای مردمی متهم کردهاند.
در پایان مقاله آمده است: نیکلاسگوسدف، استاد دانشکده جنگ نیروی دریایی آمریکا، میگوید: «روسیها تمایل دارند با میانجیگری خود در مورد سوریه به نوعی از توافق دست یابند؛ در واقع، ایجاد یک دوره انتقالی که سهم آنها و دستنشاندههای آنها در سوریه را تضمین کند.» یک منبع دیپلماتیک در روسیه گفت: «اگر عربستان نیز به مذاکره با ایران وارد شود، به دلیل تلاش روسیها برای متقاعد کردن سعودیها نخواهد بود. بنابراین، سفر لاوروف در واقع بخشی از تلاش روسیه برای حضور در غرب آسیا است... روسیه تلاش میکند خود را در موقعیت میانجی میان نیروهای مختلف قرار دهد. شما سازوکارهایی مشابه میبینید که آنها در گفتوگو با گروههای مخالف سوریه و بشار اسد بهکار میگیرند.» روابط سرد شوروی و عربستان به جنگ شوروی در افغانستان در دهه 1980 بازمیگردد که در آن هنگام، عربستان سعودی از شبهنظامیان مخالف شوروری حمایت میکرد. در عینحال، روسیه از حضور شبهنظامیان سعودیتبار یا عرب در جنگهای پس از فروپاشی شوروی در چچن و ستیزهجویی اسلامی آنها نگران است.
بصیرت: روسها منافعشان را در حضور بشار اسد در رأس قدرت سوریه میدانند و نمیخواهند مانند تحولات لیبی از غرب بازی بخورند و بر این نکته هم واقفند که اگر ایران در هر گروه بررسیکننده اوضاع سوریه و تصمیمگیر برای تحولات سوریه باشد، مواضع روسیه تقویت میشود و آن گروه بهآسانی نمیتواند بهدنبال حذف بشار اسد باشد؛ بنابراین صلاح و منفعت خود را در حمایت از ایران برای حضور در چنین گروهها و کمیتههایی میبیند.