روزنامه یواسای تودی 22 نوامبر 2012 (2 آذر)در مقالهای به تداوم آتشبس میان حماس و رژیم صهیونیستی و عوامل برهمزننده آن پرداخت و نوشت: مطابق نظر تحلیلگران خاورمیانه، هر گونه توافق آتشبس مستلزم توقف راکتپرانی از غزه به اسرائیل است، زیرا گروههای شبهنظامی رقیب حماس تلاش خواهند کرد آتشبس را بر هم بزنند. جاناتان شانزر، تحلیلگر سابق شبکههای مالی گروههای تروریستی در وزارت خزانهداری آمریکا میگوید: گروههای فلسطینی مانند جهاد اسلامی، کمیته مقاومت مردمی و سایرین «مورد حمایت ایران هستند و بی تردید تلاش خواهند کرد این آتشبس را با راکتپرانی به اسرائیل از بین ببرند.» این گروهها همانند حماس توسط ایران مسلح میشوند. در حال حاضر، روابط ایران و حماس به دلیل حمایت ایران از رژیم بشار اسد، رو به سردی گراییده است.
در ادامه مقاله آمده است: آرون دیوید میلر، معاون مرکز وودرو ویلسون میگوید: «اگرچه ایران در تلاش برای استفاده از رقبای حماس به منظور اخلالآفرینی علیه هر گونه توافقی اهرم فشار مهمی خواهد داشت، اما حماس درآینده میبایست بر این گروههای کوچک چیره شود... تصور نمیکنم حماس در صورت ناتوانی برای اجرای توافقنامه، به امضای آن تن میداد.» اگرچه جزئیات این توافقنامه مشخص نیست، اما احتمالاً شامل بازگشایی مرز غزه و مصر است که این موضوع به حماس جایگاه ویژهای در غزه خواهد داد... در صورتی که بازگشایی مرز غزه و مصر عملاً محقق شود، حماس اهرم فشار جدیتری علیه گروههای کوچکتر خواهد داشت... ظرفیت حماس در غزه به منظور کنترل این منطقه مستقیماً به تأثیر این توافق بر زندگی فلسطینیها مربوط خواهد بود... اسرائیل احتمالاً محدودیتهای حماس در محاصره را درک میکند.» البته مفاد این آتشبس تقریباً به تصمیمات مصر نیز بستگی دارد. مصر مسئولیت جلوگیری از ارسال راکتهای ایرانی به غزه را بر عهده خواهد گرفت و کنترل غزه و سینا را ادامه خواهد داد که البته ناامنی این برای امنیت مصر و اسرائیل پیامدهای منفی میتواند داشته باشد.
در پایان مقاله آمده است: شانزر میافزاید: «از یک سو، شرایط کنونی شبیه دوران مبارک است که آمریکا بر مصر به منظور ایجاد آرامش در منطقه فشار میآورد و از سوی دیگر، حماس بیش از 100 راکت دوربرد ایرانی از طریق سودان در پیش روی مصر به دست میآورد و همچنان این پرسش باقی است که آیا مصر در این مسئله نقش نگهبانی شریک جرم را ایفا میکند یا خیر؟... اگرچه حماس ممکن است تمایل به گفتوگوی صلح با اسرائیل نداشته باشد، اما احتمالاً با ایجاد ثبات موافقت خواهد کرد؛ البته به عنوان بخشی از بسته اقتصادی که رهبران مصر و حماس ماهها در مورد آن بحث کردهاند.» آنها در مورد بستن تونلهای زیرزمینی که از طریق آنها کالا و تسلیحات از مصر به غزه منتقل میشود، گفتوگو کردهاند. در بحثهای صورت گرفته ایدهای مطرح شده است که مطابق آن اقتصاد غزه به منطقه آزاد تجاری در مصر ملحق میشود. آقای شانزر میگوید: «حماس به رغم منشور خود که در آن خواستار نابودی اسرائیل شده است، لحظهای به نابودی اسرائیل فکر نمیکند... مردم خواهان لغو محاصره غزه هستند و برای این هدف روی مصر حساب میکنند.»
بصیرت: نقل قول طولانی از «شانزر» بیشتر به این سبب است که القا کند با بهبود وضعیت فلسطینیان غزه و چشیدن طعم رفاه آنها به تدریج آرمان فلسطین را فراموش و نیروی خود را صرف مسایل مادی و برخورداری بیشتر از رفاه میکنند. هرچند این مسئله مهم برای آرمان فلسطین یک تهدید محسوب میشود، اما تجربه طولانی شصت ساله فلسطینیان آن را تأیید نمیکند و بیشتر آنها همچنان خواهان حکومت و زندگی در سرزمینشان هستند.