گروه ترجمه - روزنامه واشنگتنپست 24 دسامبر 2012 (4 دی) در مقالهای به راهبردهای ضدایرانی آمریکا در سال 2013 پرداخت و نوشت: جان مککین و جو لیبرمن، سناتورهای آمریکایی از سال 2006 بر این نکته تأکید و پیشبینی کردهاند که آمریکا در نهایت باید میان هستهای شدن ایران و حمله نظامی، یکی را انتخاب کند. در این هفت سال، همواره سخن از مهار ایران ادامه یافته؛ اما آیا سال 2013 سالی متفاوت خواهد بود؟ مطابق منطق و گفتههای دیپلماتها در واشنگتن، احتمالاً سال 2013 نیز متفاوت نخواهد بود و سال جدید نیز همانند سالهای گذشته خواهد بود. گفتوگوها بدون نتیجه مشخص ادامه خواهد یافت. ایران در غنیسازی اورانیوم پیشرفتهای جدی خواهد کرد و در عینحال، از برداشتن گامهایی که حمله آمریکا یا اسرائیل را تحریک کند، امتناع خواهد کرد. آمریکا سال آینده میتواند در نهایت، بنبست ایران را به پایان برساند که میتوان سناریوهایی برای آن متصور بود: جنگ علیه ایران صورت گیرد؛ یا ایران به بمب هستهای دست یابد و یا نوعی توافق دیپلماتیک حاصل شود. دنیس راس، مشاور ارشد سابق اوباما که اواخر 2011 از کاخ سفید بیرون رفت، معتقد است سال آینده دو وضعیت را میتوان برای بحران هستهای ایران پیشبینی کرد: نخست، ایران در فرار به جلو در برنامه هستهای قرار گیرد که البته دولت اوباما قاطعیت خود در جلوگیری از این سناریو را اعلام کرده است؛ دیگر اینکه اوضاع سیاسی و اقتصادی وخیم ایران سبب شود رهبر ایران تغییر مسیر دهد.
در ادامه مقاله آمده است: اوباما خود در سومین مناظره انتخابات ریاستجمهوری در ماه اکتبر «ظرفیت فرار به جلو» را چنین تعریف میکند: «ما نخواهیم توانست برای توقف برنامه هستهای آنها بهموقع مداخله کنیم... زمان بهسرعت جلو میرود.» به عبارت دیگر، ایران زیرساخت هستهای و ذخایر اورانیوم با غنای متوسط به حد کافی در اختیار خواهد داشت که میتواند پیش از آنکه از سوی سرویسهای اطلاعاتی غرب یا آژانس بینالمللی انرژی هستهای ردیابی شود، طی چند هفته، آنها را به بمب تبدیل کند. دنیس راس تأیید میکند که این اظهارات، عمدی بود و منعکسکننده خط قرمزی است که بهدقت ترسیم شده است. اوباما در نخستین دوره ریاستجمهوری خود تأکید کرد که در نهایت در صورت لزوم برای جلوگیری از دستیابی ایران به بمب هستهای باید اقدام نظامی صورت گیرد. وی در دیدار ماه گذشته خود با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، علناً گفت: «دستیابی ایران به تسلیحات هستهای پذیرفتنی نیست.» دنیس راس میگوید: اوباما پس از گفتوگوهای علنی و محرمانه با نتانیاهو «ظرفیت فرار به جلو» را بهعنوان خط قرمز آمریکا تعریف کرد. این اقدام آمریکا ممکن است به تصمیم اسرائیل برای به تعویق انداختن حمله نظامی کمک کرده باشد.
در پایان مقاله آمده است: نتانیاهو اواسط سال 2013 را زمان احتمالی دستیابی ایران به اورانیوم غنیشده کافی برای گذشتن از مرز آستانه هستهای میداند. دنیس راس میگوید: «تا پایان 2013 اگر اوضاع تغییر نکند و وضع به همین منوال باشد، شما نمیدانید که آیا آنها بهسرعت حرکت خواهند کرد و ما را با عمل انجامشده مواجه خواهند کرد؟» دشوار است که دولت اوباما به دلیل ذخایر اورانیوم غنیشده که سالها انباشه شده است، جنگی دیگر در خاورمیانه به راه اندازد؛ اما این سناریویی نیست که دنیس راس به آن معتقد باشد. او میگوید: «اوباما احتمالاً پیشنهاد نهایی خود را به آقای خامنهای ارائه خواهد کرد و به تداوم برنامه هستهای غیرنظامی ایران، اجازه فعالیت تحت محدودیتهای شدید خواهد داد... او اقداماتی حتمی انجام خواهد داد... اوباما باید این پیشنهاد جامع را روی میز بگذارد... کاهش نسبی تحریمها در ازای توقف غنیسازی با درجه خلوص بالا و انتقال آنها به خارج کشور کارساز نخواهد بود... مسئله کنونی ساختاری است... درک ایران این است که آنها در ازای دادن الماس، آبنبات دریافت میکنند.» اما پرسش این است که آیا آقای خامنهای توافقی بزرگ را خواهد پذیرفت یا خیر؟