
قرار بود بعد از اینکه آمریکاییها با اصرار بر صدور قطعنامه سوم از سوی شورای امنیت حرکت خودشان علیه ایران را انجام دهند، ایران هم حرکت متقابل را انجام دهد. اگر در آمریکا دولت نومحافظهکاران عامل این اقدام بود، در ایران مردم به شکل خودجوش و با حرکتی برخاسته از عِرق ملی پا به میدان گذاشتند و با برافراشته نمودن پرچم مقاومت و خلق حماسهای پرشکوه در صحنه انتخابات مجلس هشتم پاسخی به دور از انتظار آمریکاییها به رفتار خصمانه آنها دادند. ظرف دو ماه گذشته این دومین بار بود که آمریکاییها به شکل مستقیم سینه به سینه ملت ایران ایستادند و در برابر انتظار جهانی ضربه هولناک دریافت کردند. آمریکاییها که باور نداشتند مردم ایران در پاسخ به تبلیغات تخریبی و پرهزینه آنها که بیشتر آن از اعتبار و آبروی بینالمللی آمریکا خرج شد اینگونه با صلابت آنها را دچار حقارت کنند در واکنشی از زبان مککورمک سخنگوی دولت آمریکا اعلام کردند: "مردم ایران توانایی انتخاب دولت را نداشتند." همین یک جمله برای نشان دادن ارزش حرکت مردم ایران و توان بالای آنها در دشمن شناسی و سرکوب دشمنان و نیز آشکار ساختن عمق لطمه و سرخوردگی آمریکا کفایت میکند. در حالی که غالب رسانههای جهانی با تعظیم در برابر حرکت غرور آفرین ملت ایران زبان به تمجید و تحسین گشودند، آمریکاییها شکوه و عظمتی را انکار کردند که خود نیز آن انکار را قبول نداشتند و این یعنی خوردن سر دشمن به سنگ جهات و حماقت.