واکنش ملی به خباثت‌های استکباری

رضا گرمابدری
مطابق معمول روز شنبه (21/11/91) مطالب نشریه تنظیم شده، آماده ارسال به چاپخانه بود، اما با توجه به راه پیمایی 22 بهمن، نشریه به چاپخانه فرستاده نشد، چون قابل تصور نبود که نشریه ای پس از 22 بهمن منتشر شود و به دست مخاطب برسد و در آن مطالب به روز درباره راه پیمایی عظیم مردم در این روز دیده نشود. از این رو قرار شد تعدادی از همکاران پس از اتمام مراسم راه پیمایی مستقیماً به دفتر نشریه بیایند تا با جمع بندی مشاهدات آنها، مطلب مربوط به راه پیمایی در نشریه درج شود. پس از حضور در میدان آزادی و مشاهده سیل عظیم جمعیت که از چهار طرف به این میدان سرازیر شده بودند و در ساعات اولیه این میدان را پر کردند و ادامه جمعیت تا آنجا که چشم توان دیدن داشت، در خیابان های چهار طرف امتداد پیدا کرده بود و شنیدن سخنان رئیس جمهور و بجای آوردن شکر به پیشگاه الهی که این چنین مردم را به صحنه هدایت کرد، با عجله راهی دفتر نشریه شدم.
پنجمین نفری بودم که به دفتر نشریه رسیدم، دوستان یکی پس از دیگری از راه می رسیدند و از بی نظیر بودن جمعیت شرکت کننده در راه پیمایی می گفتند. آماده نوشتن سرمقاله بودم که عکاس نشریه با دوربینش سراسیمه وارد دفتر شد و با هیجان تمام گفت: فلانی بنویس: اگر دلار به چهل هزار تومان هم برسد، مردم صحنه را ترک نمی کنند نظر او برایم جالب بود، زیرا وی برای گرفتن عکس های گوناگون از راه پیمایی باید در مکان های مختلف راه پیمایی، خودش را به قلب جمعیت می زد. با این مقدمات کار نوشتن سرمقاله آغاز شد.
زمانی که استکبار در 11 تیرماه گذشته سنگین ترین فشار تحریم ها را با هدف کاهش صادرات نفت ایران، آغاز کرد، اهل فن متوجه شدند که آنها کجا را هدف گرفته اند. در ظاهر، هدف، منع فروش نفت ایران و اعمال فشار بر دولت بود و مقامات غربی و ترتیب دهندگان این تحریم هم اصرار داشتند که همین موضوع بازگو شود و بارها نیز آن را تکرار کردند، اما کاملاً مشخص بود که آنها قلب زندگی مردم ایران را هدف گرفته اند تا آنها را به جرم حمایت از اسلام، انقلاب و نظام تنبیه کنند و از پای درآورند، پس از مدتی مقامات استکباری به این مسئله اقرار کردند و نقاب نفاق و تزویر را از چهره کریه شان برداشتند.
به گمان آنها که ظاهری منطقی نیز داشت، محروم شدن دولت از صادرات نفت، کاهش درآمد ارزی، را به دنبال داشت و کاهش درآمد ارزی واردات مورد نیاز را با مشکل مواجه می کند و قیمت ارز بالا می رود و تورم افزایش می یابد و کاهش قدرت خرید مردم محرومیت و نارضایتی و در نتیجه رویگردانی و اعتراض را به دنبال خواهد داشت. اثبات این تحلیل ساده و به ظاهر منطقی و تبدیل آن به واقعیتی مصداقی، به زمان و آزمون نیاز داشت.
آزمون مورد نظر آنها «مراسم راه پیمایی 22 بهمن» بود، چنانچه نتیجه این آزمون به نفع آنها بود، می توانستند بخش های خطرناک تر برنامه شان را اجرا کنند و اگر غیر از آن بود، به ناچار باید با لحاظ کردن دیدگاه پیروز آزمون که مردم ایران بودند، برنامه های شان را تغییر دهند. مراسم سرنوشت ساز راه پیمایی 22 بهمن سال جاری در حالی ساعت 9 بامداد یک شنبه آغاز شد که تمام عوامل استکبار در وضعیت طاقت فرسای بیم و امید نظاره گر بازیگری تک تک ایرانیان از زن و مرد، پیر و جوان، کوچک و بزرگ در این بازی بزرگ بودند.
شتاب و عجله مردم ایران برای نقش آفرینی حماسی در عرصه دفاع از آنچه که 34 سال پیش برایش همه گونه فداکاری کرد و در این مدت طولانی هم لحظه ای از صیانت از آن غفلت نورزید، سران استکبار و عوامل آنها را چندان منتظر نگذاشت و آنها صحنه های اعجاب آوری را دیدند که طاقت و تصور مشاهده آن را نداشتند و آرزو می کردند که هیچ گاه آن را نبینند. آنها متعجبانه دیدند که در زمانی کوتاه و به شکلی ناگهانی، ده ها میلیون انسان با انگیزه، معتقد و سترگ چگونه در جای جای جغرافیای وسیع ایران اسلامی همچون آب از زمین جوشیدند و فریاد رسا و کوبنده مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل سر دادند. آنها در ساعات اولیه دریافتند که در برابر این ملت بزرگ، خلع سلاحند و متوجه شدند که مردم ایران با پیروزی قطعی در «نبرد حضور پر صلابت» نتیجه آزمون را با درخشان ترین نمره به نفع خود ثبت کرده اند.
ظرافت اقدام سریع و بصیرانه مردم که استکبار را مات و مبهوت کرد دراین بود که، هوشمندانه با شناخت زوایای این نبرد و خواندن دست دشمن با سرعت و دقت تمام و تفکیک زیرکانه عناصر نبرد، صحنه را عاقلانه آرایش داد و متوجه ارزش تحریم ها در نقشه جنگی دشمن شد و برنامه عملیاتی اش را بر اساس این کشف و فهم شکل داد و با غافلگیر کردن دشمن، نبرد را به نفع خود خاتمه داد و برای از کارانداختن قوای عقلی دشمن، آنچنان بی انتها به میدان آمد که هر چیزی، معیار بودنش را از دست داد و در 22 بهمن همه چیز به مردم ختم می شد.
حاصل این حضور آگاهانه، پرشور، حماسی، پیچیده، شگفت آور و افتخارآمیز که پاداش خداوند در قبال ایستادگی و پایداری مردم در برابر استکبار است، توان و قدرتی کوبنده و خاضع کننده در اختیار مسئولان نظام است که باید با به کارگیری هوشمندانه و زیرکانه آن در برابر استکبار، حقوق مردم را بازستانند. مسئولان با رعایت شئون مسئولیتی و وحدت و پرهیز از خط و نشان کشیدن و بداخلاقی، برخورداری از موهبت بزرگ الهی که این ملت رشید و فهیم است، پاس بدارند و شاکر باشند تا فتوحات الهی یکی پس از دیگری نازل گردد. راستی امسال هم هر چه گشتیم ساندیس گیرمان نیامد اندیشه و عمل 22بهمنی تان بیش از پیش شکوفا و مستحکم باد.ان‌شاءالله