پایگاه بصیرت: در ماههای آغازین پیروزی انقلاب اسلامی، امام حکیم و دوراندیش، دستوری خطاب به شورای انقلاب صادر فرمودند که با دسیسه و سنگاندازی کوتهفکران مرتجع و منفعل و دلباختگان اندیشههای غربی و لیبرالیستی که آن روزها در مراکز تصمیمگیری نظام حضور داشتند، هیچوقت زمانی برای اجرا پیدا نکرد. حال بعد از 34 سال، یکبار دیگر با دقتی ژرف در متن آن حکم انقلابی و حکیمانه که مورد غفلت قرار گرفت، اندیشه کنیم؛ آنجا که فرمود: «به موجب این مرقوم، شورای انقلاب مأموریت دارد که ادارهای به اسم امربهمعروف و نهیازمنکر در مرکز تأسیس[کند] و شعبههای آن در سراسر کشور گسترش یابد و این اداره، مستقل و در کنار دولت انقلابی اسلامی است و ناظر به اعمال دولت و ادارات دولتی و تمام اقشار ملت است و دولت انقلاب اسلامی مأمور است که در سراسر کشور از منکرات به هر صورت که باشد، جلوگیری و حدود شرعیه را تحت نظارت حاکم شرع اجرا کند. و احدی از اعضای دولت و قوای انتظامیه حق مزاحمت با متصدیان این اداره ندارد.»(صحیفه نور، ج 9، ص 214)
بهراستی اگر آن روز به این دستور انقلابی حضرت امام(ره) عمل میشد و چنین مجموعهای در ردیف نهادهای تحت امر رهبری انقلاب شکل میگرفت، آیا دستورات نابی همچون: «النصیحه لائمه المسلمین» فراموش میشد؟ که امروز افراد ضعیفالنفسی در سطوح مختلف (اگرچه محدود و انگشتشمار) دچار مفاسد اقتصادی و سیاسی و اخلاقی و فرهنگی شوند! و افراد دیگری نیز به خیال اینکه شکار و طعمهای به تور انداختهاند، با گناهی بدتر، بخواهند از مجاری غیرمعمول، آن را بازگو کنند و دل رهبر عزیز انقلاب و ملت بزرگ و قهرمان را به درد آورند! البته باید انصاف داشت و در این موارد، نقش و سهمها را دید که خواسته و یا ناخواسته، به حیثیت نظام و انقلاب اسلامی و از همه مهمتر، کارآمدی نظام دینی آسیب میزند. آیا این افراد نمیدانند آرزوی شیطان بزرگ، آمریکا و اذناب داخلی و خارجیاش، رسیدن به این هدف شوم است و امروز بهخاطر عمل نکردن به آن دستور ناب بنیانگذار جمهوری اسلامی، شاهد بر سر کار آمدن کسانی هستیم که آب به آسیاب دشمنان میریزند تا ادعاهای چندین دهه دشمنان کینهتوز انقلاب اسلامی، مبنی بر ناکارآمدی نظام دینی به اثبات برسد.
سنت الهی این است که خداوند متعال ضریب ایمان، تعهد و تقید مؤمنان را در گردونه حوادث محک میزند. افرادی در این آزمون پیروزند که با الهام از مکتب و آرمانهای امام و شهیدان و نیز هدایتپذیری از کانون اقتدار جامعه یعنی ولایت و رهبری و خودسازی راه را از بیراهه تشخیص دهند و گرفتار انحرافها و فتنهها نگردند. چه زیبا فرمود امام راحل عظیمالشأن ما: «خدا نکند انسان پیش از آنکه خود را بسازد، جامعه به او روی آورد و در میان مردم نفوذ پیدا کند، خود را میبازد!» و قطعاً این خودباختن، روزنه ورود شیطان نیز خواهد بود؛ ولی همیشه باید از خودی نادان و کمظرفیت واهمه داشت؛ چنانچه در مثلها آمده است: «به درختان جنگل گفتم: شما با این همه عظمت، چرا از تکه آهنی به نام تبر میترسید؟ گفتند: رنج ما از تبر نیست، از دسته آن است که از جنس خود ماست!»