مجلس هشتم و دهه چهارم ـ 4

بسم الله الرحمن الرحیم

12 ـ نکته دیگری که به مردم یعنی رکن اصلی انتخابات مربوط می شود حضور آنها در انتخابات است . مردم ایران به این نکته کاملا توجه دارند که حضورشان در عرصه های مختلف به معنای حمایتشان از انقلاب و نظام جمهوری اسلامی است و به همین دلیل کاملا هوشیارانه و متعهدانه در همه صحنه ها حاضر می شوند و به این وظیفه خود عمل می کنند . انتخابات هم یکی از همین صحنه هاست که در طول 30 سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هرگاه برگزار شد مردم با مشارکت خود از یکطرف به وظیفه حمایتی خود از انقلاب و نظام عمل کردند و از طرف دیگر از حق قانونی خود برای مشارکت در تعیین سرنوشت کشور استفاده نمودند.

در انتخابات مجلس هشتم هم همین واقعیت را شاهد بودیم بطوری که مشارکت 60 درصد واجدان شرایط رای دادن در این انتخابات موجب ناامیدی همه دشمنان نظام جمهوری اسلامی که برای دلسرد کردن مردم و جلوگیری از حضور آنها در پای صندوق های رای تبلیغات زیادی کرده بودند شد. این حضور نشان داد که مردم به اصل انقلاب و نظام اسلامی علاقمند هستند و نظام جمهوری اسلامی به دلیل مردمی بودن و برخورداری از پیوند اعتقادی با مردم از نفوذ و جاذبه زیادی در میان مردم برخوردار است .

13 ـ در کنار این واقعیت باید چند واقعیت دیگر را نیز در نظر گرفت و برای حفظ جاذبه ای که انقلاب و نظام جمهوری اسلامی در میان مردم دارند تلاش کرد.

یکی از این واقعیت ها که در انتخابات مجلس هشتم ظاهر شد حضور کم مردم تهران در این انتخابات بود. تعداد واجدان شرایط رای دادن در تهران در انتخابات مجلس هشتم طبق آمار رسمی اعلام شده توسط مدیر کل دفتر سیاسی و انتخابات استان تهران 6 573 048 نفر بود (خبرگزاری فارس ـ 86 12 12 خبر شماره 8612120272 ) و تعداد آرا به صندوق انداخته شده در تهران طبق آمار رسمی اعلام شده توسط وزارت کشور 1 995 562 نفر بود . این ارقام نشان میدهند در تهران فقط 30 36 درصد کسانی که می توانستند رای بدهند در انتخابات مجلس هشتم شرکت کرده اند. این واقعیت تلخ را نمی توان نادیده گرفت و از آن به آسانی عبور کرد. آیا این به معنای بی علاقگی مردم تهران به انتخابات است به معنای دور شدن آنها از سیاست است به معنای ایرادی است که به عملکردها دارند یا معنای دیگری دارد هرچه باشد یک پدیده منفی است و باید چاره ای برای آن اندیشیده شود. تهران مرکز جمهوری اسلامی ایران و سیاسی ترین نقطه این کشور است و قطعا چنین وضعیتی برای آن زیبنده نیست .

14 ـ بدتر از این آرا بسیار پائین نمایندگان انتخاب شده یا راه یافتگان به مجلس در مرحله اول انتخابات مجلس هشتم است . براساس آمار اعلام شده توسط ستاد انتخابات وزارت کشور اولین نفر از 19 نفری که در تهران به مجلس راه یافت 844230 رای داشت که 48 49 درصد آرا به صندوق ریخته شده را تشکیل میدهد یعنی 1 51 درصد کمتر از نصف آرا آنهم از کمتر از یک سوم واجدان شرایط رای . نفر نوزدهم یعنی آخرین نفری که به مجلس راه یافت 436611 رای داشت که 25 08 درصد آرا به صندوق ریخته شده را تشکیل میدهد یعنی حدود 12 درصد کل آرا کسانی که در تهران حق رای دادن را داشتند. این نشانه خوبی برای تهران و برای کسانی که قرار است به نمایندگی از طرف مردم تهران در مجلس شورای اسلامی حضور داشته باشند نیست .

نکته مهم اینست که تغییر قانون انتخابات و اجازه ورود کسانی که حداقل یک چهارم آرا هر حوزه انتخابیه را به خود اختصاص دهند به مجلس موجب شد این 19 نفر در تهران و بسیاری از داوطلبان در شهرستانها بویژه مراکز استان ها به مجلس راه یابند و اگر شرط ورود به مجلس کسب نصف باضافه یک آرا بود در تهران هیچکدام از داوطلبان و در شهرستانها بسیاری از آنها در مرحله اول به مجلس راه نمی یافتند. به عبارت روشن تر باید گفت همه 19 نماینده تهران که در مرحله اول به مجلس راه یافته اند از جمله رئیس مجلس و بسیاری از نمایندگان شهرستانها « تک ماده » ای هستند و اگر این قانون شبیه تک ماده نبود به مجلس راه نمی یافتند.

15 ـ اکنون اگر بر این واقعیت های نه چندان خوشایند این نکته را بیافزائیم که در اثر خروج تدریجی نیروهای مبارز و چهره های انقلابی صدر انقلاب و جایگزین شدن نیروهای جدید اتصال مجلس با ریشه انقلاب به تدریج دچار ضعف می شود به این نتیجه خواهیم رسید که برای حل این مشکلات و جبران این ضعف ها باید کاری کرد. این نیاز واقعی هنگامی بیشتر خود را به رخ می کشد که موقعیت حساس دهه چهارم انقلاب و عمر نظام جمهوری اسلامی را در نظر بگیریم و به این نکته بسیار مهم توجه کنیم که بعد از دهه تثبیت نظام و دفاع مقدس دهه بازسازی کشور و دهه مقابله با تهاجم فرهنگی و جدال با تجدیدنظرطلبی ها اکنون زمان به ثمر رسیدن همه تلاش ها فرا رسیده و دهه چهارم را باید به دهه جهش علمی و رشد کیفی کشور در زمینه های فرهنگی اقتصادی اخلاقی و رفاهی تبدیل نمائیم . برای رسیدن به این اهداف بلند نیازمند مجلس قانونگذاری قوی جدی واقع نگر مستقل کاردان و پرتلاش هستیم . فقط با چنین مجلسی است که می توان اهداف بلند چشم انداز 20 ساله را تحقق بخشید.

از هم اکنون تا پایان دهه چهارم مجلس سه بار تجدید می شود و مجالس هشتم نهم و دهم در سالهای این دهه مشغول کار خواهند بود. اگر فرهنگ تبلیغات انتخاباتی غلط با همین آهنگ به پیش برود اگر نگاه مردم به نمایندگان مجلس نگاه به کسی باشد که باید به فکر تامین نان و آب و جاده و برق و تلفن آنها باشد نه قانونگذاری و نظارت اگر احزاب و گروه ها و جناح ها به جای انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان عمل کنند و اگر تصمیم سازی ها و تصمیم گیری های باندی بر مجلس حاکم باشند و جرات استقلال عمل از آنها گرفته شود مجلس نه تنها قادر نخواهد بود متناسب با نیاز دهه چهارم عمل کند بلکه با قرار گرفتن در مسیر قهقرائی ویژگیهای متجانس با انقلاب و نظام را از دست خواهد داد و در معرض خطرهای جدی بی خاصیت شدن در برابر استبداد و استعمار قرار خواهد گرفت . هرکس این خطر را از هم اکنون احساس نکند باید در حساس بودن شامه سیاسی خود تردید نماید. با این خطر باید از هم اکنون مقابله شود و در این مقابله رسانه های مستقل صاحبان قلم صاحبان فکر و بویژه پیشگامان انقلاب که هنوز در جامعه ما حضور دارند وظیفه مهمی برعهده دارند وظیفه ای که اگر امروز برای انجام آن قیام نکنند فردا دیر است . والسلام .