غرب، پيش و پس از انتخاب روحاني
سعدالله زارعي

غرب بيش از آنکه بر سر مسئله انتخابات با ايران اختلاف داشته باشد، با «ايران انتخاباتي» مشکل دارد. غرب در چارچوب نگاه فلسفي‌اش قادر نيست رابطه انتخابات و دموکراسي را انکار کند و از اين‌رو اگرچه سعي مي‌کند از «انتخابات بد» در کنار «انتخابات خوب» حرف بزند؛ ولي در عمل قادر به تفاوت‌گذاري ارزش عيني انتخابات در ايران و ساير مناطق جهان از جمله کشورهاي غربي نيست.غرب تا پيش از انتخابات رياست‌جمهوري سال ۱۳۷۶ در ايران، کمتر روي امکان اثرگذاري بر انتخابات ايران و پيروزي گروه‌هاي متمايل به خود توجه نشان مي‌داد؛ اما پس از آن، انتخابات را به‌مثابه يک راه کم‌هزينه‌تر براي تغيير ايران در نظر گرفت. اين نگاه در سال ۱۳۸۸ و پس از آنکه اقليت، رأي اکثريت را با واژه «تقلب» تعبير کرد، تشديد شد ولي وقتي فتنه مهار گرديد و به‌ويژه پس از آنکه شوراي نگهبان در جريان بررسي صلاحيت نامزدهاي رياست‌جمهوري يازدهم اقتدار بيشتري نشان داد، غرب بار ديگر انتخابات ايران را «برنامه داخلي حکومت» ارزيابي کرد و....