در جلسه هیئت دولت، آقای روحانی و برخی از وزرا به آقای ضرغامی اعتراض کردند که چرا زمانی که عملکرد صد روزه دولت بخش میشد، کلیپی را که دولت تهیه کرده بود، پخش نکردی؟ آقای ضرغامی پاسخ داد: من کلیپ را دیدم، خیلی مناسب نبود. متعجبم این کلیپ چه دارد که اینقدر بر پخش آن اصرار دارید؟ من دلم به حال شما سوخت و از روی دلسوزی، آن را پخش نکردم. اگر این کلیپ پخش میشد، هم بین متدینان و هم مراجع انعکاس بدی داشت و از چشم همه آنها میافتادید و همه ما یادمان است که چرا آقای احمدینژاد از چشم مراجع و متدینان افتاد؟! آیا به خاطر دست زدن مشائی در مراسم رقص نبود؟! اگر آنها خانمی گیتار بهدست را ببینند که کنار یک روحانی مشغول زدن است، از ابتدای کار، شما را دچار چالش نمیکند؟ ضرغامی هرچه در اینباره توضیح داد، آنها قانع نشدند. روحانی که عصبی به نظر میرسید، با لحنی تند گفت: اصلاً نیاز نیست شما برای ما دلسوزی کنید. مثل اینکه شما هنوز پیام انتخابات را درک نکردهاید. خیال میکنید هنوز دولت قبلی سرکار است. خیر؛ اینطور نیست. شما باید خودتان را با دولت جدید هماهنگ کنید. روحانی خیلی صدای خود را بالا برد و ضرغامی نیز با تندی پاسخ داد. در نهایت ضرغامی پیشنهاد داد که فیلم پخش شود و نظر وزرا درباره فیلم گرفته شود. بعد از نماز، فیلم پخش شد و بیشتر وزرا به آن انتقاد کردند. آنها از آقای ضرغامی به خاطر اینکه فیلم پخش نشده، تشکر کردند و گفتند: اگر این فیلم پخش میشد، آبروی دولت میرفت. روحانی هم تغییر موضع داد و گفت: من با ضرغامی رفیقم. مواظب باشید خبر آن به بیرون درز نکند. در واقع خود من هم فیلم را ندیدم. در این بین، تنها آقایان نعمتزاده و مجید انصاری همچنان بر پخش فیلم اصرار داشتند.