چشم و گوش شرقی سلطه گران غربی

پایگاه بصیرت؛ گروه بین الملل: «بان‌کی‌مون» دبیر کل سازمان ملل سه‌شنبه این هفته در اقدامی مداخله‌جویانه به انتق��د از وضعیت آزادی بیان در ایران پرداخته و طی گزارشی که به شورای حقوق بشر این سازمان ارائه کرده، نوشته است که «حسن روحانی» رئیس‌جمهور ایران نتوانسته است به وعده‌های خود برای افزایش آزادی بیان، عمل کند.

بان کی مون که گویا تعریفی آنارشیستی از آزادی دارد، در گزارش خود علاوه بر این که آزادی «زندانیان سیاسی» را خواستار شده، می نویسد: «با وجود وعده‌های رئیس‌جمهور در طول مبارزات انتخاباتی و همچنین بعد از ادای سوگند، دولت جدید هیچ پیشرفتی در ترویج و حمایت از آزادی بیان و عقیده نداشته است.»

در حالی که وی از آزادی 80 «زندانی سیاسی» از جمله «نسرین ستوده» در تابستان امسال استقبال کرده بود، در گزارش خود گفته است هنوز افراد بسیار دیگری نیز هستند که باید آزاد شوند. دبیر کل سازمان ملل همچنین از دولت ایران خواسته است آزادی فوری «میر حسین موسوی» و «مهدی کروبی» را بررسی کند.

وی بی توجهه به اصالت قوانین اسلامی در نظام جمهوری اسلامی ایران، از «افزایش آمار اعدام‌ها» در ایران سخن گفته و هرچند اذعان کرده است که بخش اعظم این اعدام‌ها مربوط به مواد مخدر است، با این حال می نویسد: «دولت جدید رویکرد خود نسبت به استفاده از مجازات مرگ را تغییر نداده و به نظر می‌رسد از همان روند دولت قبلی که به شدت به استفاده از مجازات مرگ در مقابل جرایم متکی بود، تبعیت می‌کند.»

اقدامات مداخله جویانه مون در امور داخلی ایران و بی توجهی وی به ارزش ها و قوانین جمهوری اسلامی، در حالی است که خانم اشتون نیز که در روزهای قبل در چارچوب مذاکرات ژنو به ایران سفر کرده بود در اقدامی خارج از عرف دیپلماتیک با یکی از محکومان فتنه 88 دیدار داشت و سخنگوی ایشان بلافاصله در مصاحبه با شبکه بی بی سی فارسی، اولین هدف این سفر را اطلاع از وضعیت آزادی در ایران دانست.

بان کی مون و دوستان غربی وی در حالی پروژه فشار بر جمهوری اسلامی ایران با ابزار حقوق بشر را کلید زده اند، که کمترین توجه را به جنایات انسانی در غرب و نقض بی شمار حقوق بشر در آنجا به ویژه در ایلات متحده آمریکا ندارند. مروری مختصر بر اوضاع حقوق بشر غرب به روشنی نشان می دهد که دبیر کل سوراخ دعا را گم کرده و نمی داند غرب چه معامله ای با حقوق اولیه انسان ها می کند. در این گزارش به مواردی از نقض گسترده حقوق بشر غرب می پردازیم:

1-  بان کی مون در حالی در بیانیه خود ادعا می کند رئیس جمهور ایران به وعده های انتخاباتی خود در افزایش آزادی عمل نکرده، که مردم ایران خواستار محاکمه سران فتنه هستند. گویا دبیر کل انتظار دارد دولت ایران از چارچوب های قانونی خود عدول کند تا غرب آن را به حساب آزادی گذارد. در شرایطی که مردم ایران نه تنها آزادی سران فتنه را به معنای افزایش آزادی نمی دانند، بلکه محاکمه آن ها را خواستار هستند، بان کی مون باید به خواسته های مردم دنیا توجه کند که با اعتراضات مداوم خواستار بستن زندان گوانتانامو هستند. فشار افکار عمومی در این زمینه تا آنجا بوده (و هست) که رئیس جمهور آمریکا، باراک اوباما هر ساله در نطق سالانه خود و در مناظرات انتخابات ریاست جمهوری از سال 2008 وعده می دهد که این زندان را خواهد بست و افراد زندانی در آن را آزاد خواهد کرد، اما شاهدیم که هیچ اتفاقی در این مورد نیفتاده و اوباما دروغ بزرگی را به افکار عمومی دنیا گفته است.

 در حالی که وخامت اوضاع زندان گونتانامو بیش از حد تصور است. بسیاری از افرادی که در این محل هستند نه محاکمه شده اند و نه جرم آن ها مشخص است. تنها احتمالی که وجود دارد این است که اگر این افراد آزاد شوند شاید در عملیاتی علیه دولت آمریکا شرکت کنند. حتی در زمانی که این افراد بازداشت شده اند موردی نشان دهنده این امر نبوده است که آنها درصدد انجام عملیات بوده اند.

2- چرا دبیر کل سازمان ملل هیچ وقت جنایات رژیم صهیونیستی در حق ملت مظلوم فلسطین را ندیده است؟ آیا ساکنان غزه نباید از حداقل حقوق اولیه زندگی برخوردار باشند؟ بان کی مون می تواند حتی تصور کند که در زندان های رژیم صهیونیستی چه جنایاتی در حق فلسطینیان که بدون محاکمه محبوس شده اند رخ می دهد؟ در حالی که طبق گزارش یونیسف، ارتش اسرائیل در یک دهه گذشته حدود 7 هزار فلسطینی 12 تا 17 ساله را بازداشت کرده است، که این به معنای بازداشت دو کودک فلسطینی در هر روز است.

 در واقع اسرای فلسطینی دربند زندان‌های رژیم صهیونیستی در دو بعد روانی و فیزیکی شکنجه می‌شوند. آن ها به شدت از فقدان امکانات پزشکی و بهداشتی رنج می برند و در بسیاری موارد تعقیب و سرکوب شبانه روزی زندانیان سیاسی در حالی که آنان در سلول انفرادی، اتاق یا اردوگاه هستند، همچنان ادامه دارد. اسرا از کوچکترین حقوق سیاسی و فرهنگی و یا اجتماعی و یا پایین ترین حقوق اخلاقی و انسانی بی بهره اند. آنها درد و رنج های زیادی را متحمل شده و مدام به طرق مختلف شکنجه می شوند.

اقدامات و تجاوزات مکرر مدیریت زندان های صهیونیستی علیه اسرای بی دفاع فلسطین به ویژه زنان خود داستان دیگری است که نهایت رذالت و پستی صهیونیست ها را آشکار می کند.

3- آیا بان کی مون تاکنون نگاهی به وضعیت حقوق زنان در غرب داشته است، در حالی که نگاه ابزاری و مذموم کشورهای غربی و مدعیان آزادی نسبت به مقوله حقوق زنان به یک تراژدی تلخ در نظام بین الملل تبدیل شده است. در این میان ایالات متحده آمریکا حکم اصلی ترین کشور ناقض حقوق زنان در جهان را دارد. مطابق آمار رسمی اعلام شده، تنها در سال 2005 میلادی به طور متوسط هر روز سه زن آمریکایی به علت خشونت های خانوادگی و بیشتر توسط همسران و شرکای زندگی خود جانشان را از دست داده اند و تکلیف 232960 زنی که هر سال مورد اذیت و آزار جنسی قرار گرفته و دچار انواع آسیب های جسمی و بیماری های روحی می شوند مشخص است! تلخ تر این که آمریکا از مقوله "حقوق زنان" به عنوان ابزاری جهت اعمال فشارهای سیاسی بر دیگر کشورهای دنیا استفاده می کند. در نگاه واقعی مقامات آمریکایی، زنان در حکم ملعبه ای برای تحقق اهداف سیاستمداران خود هستند.

4- نظر دبیر کل درباره پهبادهایی که همچون تیراندازی چشم بسته به سوی خیلی از جمعیت آتش می گشایند و هر کسی ممکن است در این آتش باران کشته شود، چیست؟

طی سال های اخیر آمریکایی ها پهپادها یا هواپیماهای بدون سرنشین متعددی را با ادعای مبارزه با تروریسم در افغانستان، پاکستان، یمن و... به کار گرفته اند که البته نتیجه کار آن ها چیزی جز کشتار غیرنظامیان و نابودکردن تأسیسات در این کشورها نبوده است.

 مطابق گزارشات رسمی تاکنون حدود 3000 نفر به واسطه حملات پهپادهای آمریکایی کشته شده‌اند که حدود 180 تن از آنان کودک بوده اند. این حملات تا به حال بیش از 1200 مجروح به جای گذاشته است که بسیاری از آنان تا پایان عمر اثرات این حملات را بر بدن خود به همراه خواهند داشت. در این میان می توان به حملات هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی به وزیرستان شمالی پاکستان، مناطق افغانستان، لیبی و غیره و همچنین جاسوسی و نقض تمامیت ارضی بسیاری از کشورها از جمله ایران اسلامی اشاره نمود. نکته مهم دیگر این که آمریکائی ها از این هواپیماها در کشور خود نیز استفاده می کنند، براساس گزارش های نقض حقوق بشری که رسما منتشر شده است آمریکائی ها از هواپیماهای بدون سرنشین در داخل کشور خود علیه شهروندان خود برای جاسوسی استفاده می کنند.

5- اگر بان کی مون نگاه اجمالی به رسانه ها داشته باشد، درباره اوضاع زندانیان در غرب چگونه واکنشی خواهد داشت؟ در حالی که مثلا ایالات متحده با اقدام به بازداشت مخفیانه، بازجویی های همراه با شکنجه و ایجاد بازداشتگاه های مخفی تمامی میثاق های بین المللی را نقض کرده است. علاوه بر این ایالات متحده با عدم توانایی یا عدم تمایل به بازرسی از این نقض قوانین بین المللی، رسیدگی به شکایت زندانیان و شکنجه شدگان در دادگاه ها و همچنین ناکامی در جبران خسارت های آنان، معیارهای حقوقی بین المللی را نادیده گرفته و نقض کرده است.

زندان های ایالات متحده آمریکا مملو از زندانی است. بنا بر گزارشات رسمی، این کشور با جمعیتی کمتر از پنج درصد از جمعیت جهان، بیش از 25 درصد کل زندانیان جهان را در زندان‌هایش دارد. این گزارشات حاکی از آن است که به طور متوسط از هر 198 نفر آمریکایی یک نفر در زندان به سر می برد. لذا آمار کل زندانیان آمریکا بیش از 2 میلیون و سیصد هزار نفر اعلام شده است. درضمن حدود 25 هزار نفر از این زندانیان در سلول های انفرادی و در شرایط بسیار نامناسب قرار دارند. برخی از این زندانیان تنها 1.5 ساعت در روز اجازه استفاده از محیط باز را دارند و در باقی ساعات شبانه روز هیچ نوری مشاهده نمی کنند و برخی از افراد تا 20 سال به صورت مداوم در حبس انفرادی به سر می برند.

6- آیا دبیر کل سازمان ملل انتظار ندارد که حداقل فضای آموزشی در آمریکا از امنیت برخوردار باشد در حالی که طبق گزارش ها، فضاهای آموزشی دبیرستان و دانشگاه‌های آمریکا صحنه وقوع جرایم خشنی مانند تیراندازی شده‌اند و هر روز وضعیت بدتر می‌شود. بنیاد هریتیج The U.S. Heritage Foundation گزارش داد که در سال تحصیلی 2007-2008، تعداد 11.3 درصد دانش‌آموزان دبیرستان‌های واشنگتن دی.سی گفته‌اند که در زمان حضور در دبیرستان «مورد تهدید یا مجروحیت» توسط اسلحه قرار گرفته‌اند. (گزارش تحلیلی هریتیج در م��رد امنیت مدارس واشنگتن دی.سی آم��ر جدید سال 2007 و 2008 در این آدرس قابل دستیابی است: http://www.heritage.org)

در همین بازه زمانی، بیش از 900 تماس با مرکز فوریت‌های پلیس برقرار شده و از حوادث خشونت‌بار در مدارس عمومی واشنگتن دی.سی خبر داده است. در مدارس عمومی نیوجرسی، د�� سال تحصیلی 2007-2008 تعداد 17 هزار و 666 مورد حوادث خشونت‌آمیز رخ داده است. (گزارش سالان�� خشونت، وندالیزم و مواد مخدر در مدارس عمومی نیوجرسی که توسط دفتر آموزشی نیوجرسی تهیه شده است: http://www.state.nj.us) در 5 دانشکده دانشگاه نیویورک نیز 107 جنایت عمده در سال‌های 2006 و 2007 رخ داده است. (نیویورک تایمز، 22 سپتامبر 2009)

7- آیا بان کی مون با چنان شدّتی که از وضعیت آزادی ها در ایران ابراز نگرانی کرده، درباره حقوق اولیه مسلمانان میانمار و جلوگیری از قتل عام آن ها توسط بودایی ها، تاکنون چنین اظهار نگرانی کرده است.

در حالی که تمام دنیا در جریان فجایع و جنایات بودایی ها علیه مسلمانان میانمار هستند و در نقاط مختلف دنیا اعتراضات زیادی به این کشتارها شد، دبیر کل سازمان ملل واکنش جدی به این موضوع نداشته است. در این باره محمد شفیع، یکی از مسلمانان میانمار که سال گذشته در تجمع دانشجویان مقابل دفتر سازمان ملل در اعتراض به نسل‌کشی مسلمانان در کشورش شرکت کرده بود، تصریح کرد: سازمان‌های بین‌‌المللی نسبت به حقوق بشر در برمه بی‌تفاوت هستند و حتی سازمان ملل خبر ندارد میانمار کجاست.

در نهایت این که همچنان که موارد نقض حقوق بشر در غرب و به ویژه آمریکا فراوان است، بی توجهی های دبیر کل سازمان ملل به این مقولات نیز بی شمار است. موارد زنده پیش رو آنچنان زیاد است که در این مجال نمی توان همه آن ها را حتی نام برد. موضوع سوریه و حمایت همه جانبه غربی ها از تروریست های تکفیری یک نمونه زنده دورویی غرب در مقوله حقوق بشر و سکوت دبیر کل سازمان ملل در این زمینه است.

خشونت نژادی ضد سیاه پوستان و آسیایی‌تبارها در آمریکا، رونق یافتن شکنجه زندانیان، زندان‌های مخفی در ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، حمایت کاخ سفید از رژیم‌های سرکوبگر آل‌سعود و آل‌خلیفه، تجاوز نظامی به افغانستان و عراق، سرکوب جنبش ضد وال استریت، حمایت و یا سکوت معنادار در برابر نسل کشی مسلمانان در میانمار و افریقای مرکزی و... همه و همه تنها مواردی از نقض حقوق بشر از سوی دولت مردان غرب و به ویژه آمریکاست  که دبیر کل آن ها را نادیده می گیرد و در عوض وی به مسأله زندانیان سیاسی در ایران می پردازد که در خواسته های مردم ایران وجهه نقض آن – یعنی برخورد با مجرمین فتنه 88- مطرح شده و از این سخنان دبیر کل سازمان ملل یک دخالت آشکار در مسائل ایران و با هدف ایجاد انرژی دادن به مخالفان اندک و بی انگیزه داخلی است.

سکوت بان کی مون در قبال نقض گسترده حقوق اولیه انسان ها توسط غرب و در عوض دخالت در اوضاع داخلی کشورها، به شدت جایگاه دبیر کلی سازمان ملل را خدشه دار می کند و وی را در مقابل افکار عمومی دنیا قرار می دهد. گویا بان کی مون می خواهد اثبات کند که بازیگر خوبی در زمین بازی آمریکاست.

در واقع غرب به سرکرد‌گی آمریکا وقتی مشاهده کرد که ایران با رویکردی منطقی و عقلانی اقدام به شفاف سازی برنامه‌های هسته‌ای خود کرده است و بر جهانیان ثابت شده که ایران هیچ گاه در پی تسلیحات اتمی نیست و این بهانه برای مخدوش کردن چهره انقلاب اسلامی از آنان گرفته شد، غربی ها بار دیگر دست به دامن حربه قدیمی، منسوخ و نخ‌نمای نقض حقوق بشر شدند تا بلکه از این طریق بتوانند جو ضد ایرانی را هرچند بی رمق ولی همچنان زنده نگاه دارند، اما افکار عمومی جهان با سکوت معناداری بی اعتنایی خود را به این نقشه نیز نشان دادند و از کنار آن عبور کردند./