حسین عبداللهیفر
یکسال از آغاز به کار دولت یازدهم گذشت و حرف و حدیثهای فراوانی در خصوص میزان موفقیت آن در تحقق وعدههایش وجود دارد، اما یک نظر قطعی همچنان خودنمایی میکند و آن استفاده از «نان احمدینژاد» در کشمکشهای سیاسی است.
در سالروز تنفیذ حکم ریاست جمهوری از سوی رهبر معظم انقلاب، دولت یازدهم یکساله شد، نگاهی به صفحه اول روزنامهها نشان میدهد که عدهای چگونه نان خود را از دولت گذشته میخورند.
«اعتماد» تیتر یک روز اول هفته خود را به مقایسه کارنامه دو دولت دهم و یازدهم اختصاص داد و زیر تیتر درشت «احمدینژاد ـ روحانی، کارنامه سال اول» نوشت: «یکسال از روزی که حسن روحانی به عنوان رئیسجمهور یازدهمین دولت ایران آغاز به کار کرده میگذرد. مراسم تحلیف او سیزدهم مرداد ماه 92 در مجلس برگزار شد و در این مراسم روحانی به مردم قول داد که اوضاع اقتصادی بهتر میشود و شکافهای اجتماعی و اقتصادی به حداقل ممکن میرسد.
.... به هر حال این مراسم با حواشی بسیاری به پایان رسید و محمود احمدینژاد رسماً از عرصه سیاست و اقتصاد کشور کنار رفت و در حوزههای گوناگون کشتی به گل نشستهای را در حوزههای مختلف برای دولت جدید به ارث گذاشته بود که دولت یازدهم باید این کشتی را تعمیر میکرد و دوباره به دریا باز میگرداند، اما دولت یازدهم در این یک سال چه کرد؟»
«خدا را شکر احمدینژاد نیست!» این هم تیتری بود که «آفتاب یزد» از ستون حرف حساب خود به صفحه اول اولین روز هفتهاش(۱۱/۵) کشاند که در ادامه آن نوشته بود: «خدا را شاکریم که محمود احمدینژاد ملقب به معجزه هزاره سوم رئیس دولت نیست! این شکر میتواند بابت بسیاری از امور باشد، اما مراد این وجیزه فیالحال فقط و فقط ترافیک پس از سفرهای اخیر ملت است!»
این روزنامه مدعی شده که اگر در حال حاضر احمدینژاد، رئیسجمهور بود با نگاه به ترافیک بیسابقه مردم در این چند روز تعطیلات عید میگفت: «حجم این سفرها نشان داد که دولت توانسته رفاه مردم را بالا ببرد.»
«شرق» هم برای اینکه صفحه اول اولین روز هفتهاش خالی از موضوعی درباره احمدینژاد نباشد به نامه دفتر رئیسجمهور سابق اشاره کرد و تیتر زد: «نام اطرافیان وامگیرنده احمدینژاد را منتشر کنید.»
«شهروند» هم یک روز بعد ذیل رو تیتر «در پاسخ به معاون احمدینژاد مطرح شد» از «افشای پارتیبازی در استخدامهای دولتهای نهم و دهم» در صفحه اول خود خبر داد.
«آفتاب یزد» یک روز بعد این نامه را «سناریوی جدید احمدینژاد در نامه اخیرش به بانک مرکزی» تفسیر کرد و با حروف درشتی از «تلاش رئیسجمهور سابق برای تیتر یک بودن!» خبر داد.
دوشنبه (۱۳/۵) «احمدینژاد» بار دیگر به واسطه اظهارات ناطقنوری به تیتر روزنامهها درآمد. «شرق» در این روز در تیتر اول خود از قول ناطق نوشت: «شکایت پسرم از احمدینژاد تبدیل به رنجنامه شد.»
«شهروند» همین جمله را تیتر کرد و نوشت: «هنوز مناظرههای جنجالی و پر بحث انتخابات ریاستجمهوری سال 88 در خاطر بسیاری باقیمانده است. احمدینژاد در یکی از همان مناظرههای معروف نام فرزندان ناطقنوری را در کنار نام فرزندان هاشمی رفسنجانی قرار داد و پرسید، آنها چه میکنند؟»
«اعتماد» هم این موضوع را در تیتر اول همین روزش (13/5) قرار داد و در ادامه جمله «شکایت از احمدینژاد بینتیجه بود»، نوشت: «حرفهای پر نکته و تازه علیاکبر ناطقنوری پس از سکوت چندین سالهاش از موضوعاتی خبر میدهد که شاید بسیاری به آن فکر نکنند.»
«آرمان» در این روز در حالی جمله ناطق را به تیتر تبدیل کرد که از قول مشاور فرهنگی رئیسجمهور نوشت: «دولت روحانی، مشایی ندارد.»
سهشنبه(۱۴/۵) اظهارنظر سخنگوی قوه قضائیه پیرامون پروندههای منتسب به دولت گذشته بهانهای شد تا نام احمدینژاد در این روز هم تیتر باشد.
«شرق»، «وضعیت پروندههای مهدی هاشمی، احمدینژاد و رحیمی» را در سر صفحه خود قرار داد و «مردمسالاری» آن را به تیتر اول خود کشاند و نوشت: «پرونده احمدینژاد و معاون اول وی هنوز به مراحل نهایی نرسیده است.»
اعلام ابطال مجوز دانشگاه ایرانیان از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی سبب شد تا روز چهارشنبه(۱۵/۵) هم برخی روزنامهها تیتر احمدینژاد خود را حفظ کنند. «آفتاب یزد»؛ «مجوز دانشگاه احمدینژاد باطل شد» را تیتر کرد و «مردمسالاری» با حروف درشتی در تیتر اول خود نوشت: «مجوز دانشگاه ایرانیان باطل شد.»
روز آخر هفته(۱۶/۵) هم احمدینژاد تیتر برخی از روزنامهها بود. روزنامه «شهروند» به بهانه گفتوگوی خود با مهر علیزاده مشکلات ورزشی کشور را به دولت گذشته نسبت داد و از قول وی نوشت: «دولت احمدینژاد نگذاشت استقلال و پرسپولیس را واگذار کنم.»
«آفتاب یزد» هم در ستون یادداشت خود تحت عنوان «به نام حاتم طایی به کام دولت مهرورزی» نوشت: «چندی پیش خبری با مضمون 450 هزار نفر استخدام غیرقانونی در دولت احمدینژاد درج شد. این خبر بر گرفته از مصاحبه صورت گرفته با نماینده محترم مردم رشت بود.»
«شرق» خبر «صدور رأی دادگاه رحیمی تا پایان مرداد ماه» را تیتر کرد و در سرمقاله آخرین روز هفتهاش به بهانه نقد واکنشها به یکسالگی دولت نوشت: «مخالفان اصولگرای دولت را باید به دو گروه میانهرو و تندرو تقسیم کرد؛ اصولگرایان میانهرو اساساً در قبال جشن تولد یکسالگی دولت سکوت کردند. نه عملکرد یکساله آن را ستودند و نه نقدی بر آن وارد کردند؛ گویی آقای روحانی و دولتش در کشور دیگری در مصدر امور بودهاند و بالاخره میرسیم به مخالفان تندرو دولت جبهه پایداری و طرفداران آقای احمدینژاد. آنان به جز نکوهش و تقبیح سخن دیگری برای دولت یازدهم چه ظرف یکسال گذشته و چه امروز ندارند.
آنان استدلال میکنند که دولت یازدهم دستاوردی نداشته است. آنچه طرفداران دولت آن را دستاورد میدانند تندروها آن را تقلیل میدهند به مجموعهای از عقبنشینیها، وادادنها و تسلیمطلبی چه در عرصه داخلی چه مهمتر از آن، عرصه خارجی.»