رضا گرمابدری
بیش از پنجسال از زمان فتنه ۸۸ گذشته است و باز هم امام خامنهای (مدظلهالعالی) در دیدار رئیسجمهور و اعضای هیئت دولت به این موضوع پرداختند و درباره آن هشدار دادند. البته این هشدار، تنها یادآوری معظمله درباره فتنه طی پنج سال گذشته نبوده، بلکه ایشان در این مدت بارها به قضیه فتنه پرداختند و درباره آن بیاناتی داشتند. اتفاقاً تکرار و یادآوری این قضیه در بیانات معظمله که بسیار پرسشانگیز است، علت نگارش این یادداشت است. به نظر میرسد به پنج علت موضوع فتنه از دستور کار خارج نشده است که در ذیل به اختصار هر یک شرح داده میشود.
۱ ـ مدعی بودن فتنهگران؛ فتنهگران در زمان شمارش آرا و پس از آن با ادعاهای حسابشده و دروغین و به هم زدن فضای امن جامعه، هیچیک از ادله قانونی نهادهای نظام در رد ادعاهایشان را نپذیرفتند و با لجاجت تمام نشان دادند که منصب ریاستجمهوری را هدف قرار دادهاند و به کمتر از آن راضی نیستند و هر مانع قانونی را نیز با روش و ابزار غیرقانونی حذف میکنند. آنها در این باره آنچنان زیادهروی کردند که به اقدامات شورشگرایانهای که به غیر از سالهای اول انقلاب کمتر دیده شده بود، تن دادند و مرکز حکومت را به آشوب کشاندند و به شکل گستردهای تخریب کردند، آنها به این هم اکتفا نکردند و به هتک حرمت مقدسات و قتل هم روی آوردند و نشان دادند که برای غصب منصب ریاستجمهوری حاضرند مسیر آشوب، تخریب، ناامنی و کشتار را تا ناکجا آباد در آغوش گرفتن عروس قدرت ادامه دهند. زمانی هم که در ۹ دی سیلی سنگین ملت حماسی، بر گوش آنها نشست بازهم به خود نیامدند و این بار با از دست دادن اعوان و انصار فقط فحاشی کردند و رجز خواندند. حضور پرشور و با شکوه مردم در ۹ دی حجت و آخرین فرصت برای فتنهگران بود تا مافات راجبران کنند که لجاجت شیطانی و دستهای پنهان پلید و حمایتگر، این فرصت را نیز از آنها گرفت و آنها را در ورطه توهم متصلب فرو برد تا جایی که پس از گذشت پنج سال از فتنه آنها هنوز ادعا دارند و با این ادعا که همان روزهای اول پنبه آن زده شد، هنوز گروهی را گرفتار و در چاه ویل، وابسته خود نگه داشتهاند؛ با این گمان که ریشه فتنه زنده و در حال رشد کردن است.
۲ ـ امیدوار بودن فتنهگران؛ با اینکه برخورد فتنهگران فتنه ۸۸ با نظام براندازانه بود، برخورد نظام با آنها از سر رأفت و مدارا بود تا آنجا که تعداد اندکی از آنها با احکام قضایی زندانی شدند که در حال حاضر دوران محکومیت بیشتر آنها به سرآمده و از زندان آزاد شدند و موسوی و کروبی هم در حصر خانگی هستند. از رفتار و مواضع چهرههای شناخته شده فتنه برمیآید که آنها به فعال شدن این جریان برانداز امید دارند و بیشتر منتظر فرصت هستند، البته انتظار و دیدگاه آنها مبتنی بر تحلیلی است که از حضور برخی نیروهای آنها در لایههای میانی جامعه و مراکز مختلف برآمده است.
۳ـ فتنهگران خفته در لایههای میانی؛ تحلیل فتنهگران از عناصر آشوبگر و مخرب فتنه ۸۸ این است که همه آنها جزو برنامههای سازماندهی شده و گروهکهای معاند نبودند که افراد عادی ناراضی بودند که در لایههای اجتماعی به شکل یک شهروند زندگی میکردند که در جریان فتنه هم چندان شناسایی نشدند
و هیچ آسیبی هم به آنها نرسید و همچنان با همان ایده و عقیده و چه بسا تندتر مشغول زندگی عادی هستند و چنانچه موقعیتی برای خودنمایی آنها پیدا شود، بلافاصله از حالت عادی و خفتگی خارج و به نیرویی فعال و پرتحرک ومخرب تبدیل میشوند.
۴ ـ مترصد فرصت بودن فتنهگران خارجنشین؛ فتنه ۸۸ از جمله آشوبهایی بود که در آن بخش ضد انقلاب خارج کشور نیز به شکل تشکیلاتی و با همه توان در کنار فتنهگران داخلی قرار گرفت و با اینکه پس از سیلی سنگین مردم به فتنه بخش زیادی از آنها فروپاشیدند و هر یک به دنبال کار خود رفت، اما بقایای آن همچنان باقی است با این تصور که در زمان لازم میتواند محور تحرکات ضدانقلابی ضد انقلابهای خارج از کشور باشد و بیصبرانه در انتظار چنین زمانی است.
۵ ـ حساب باز دشمنان خارجی برای فتنه و فتنهگران؛ دشمنان خارجی در زمان فتنه ۸۸ بیش از هر زمان دیگری به شوق سرنگونی نظام اسلامی با کنار گذاشتن هرگونه محاسبه سیاسی و احتیاط عقلانی و زیرپاگذاشتن حیثیت و آبرویشان بیمحابا وارد صحنه حمایت از فتنهگران شدند و با وجود بیآبرویی که نصیبشان شد و هزینه سنگینی که پرداختند، حساب فتنه و فتنهگران را بازنگه داشتهاند؛ چرا که معتقدند با وجود آنکه فتنهگران در زیر دست و پای مردم به خروش آمده له شدند، هنوز هم از آنها بخشی باقیمانده که میتوان بر روی آن حساب کرد.
بنابراین با وجود این پنج نکته که یکبار دیگر خطر فتنه و فتنهگران را گوشزد میکند، راحت میتوان درک کردکه چرا امام خامنهای (مدظلهالعالی) در دیدار مذکور فرمودند: «مسئله فتنه و فتنهگران، از مسائل مهم و از خطوط قرمز است که آقایان وزرا، باید همانگونه که در جلسه رأی اعتماد خود بر فاصله گذاری بر آن تأکید کردند، همچنان بر آن پایبن�� باشند.»