پروفسور حمید مولانا
استخدام روزنامه نگاران مزدور و حمایت مالی از مطبوعات و رسانه ها برای تبلیغ، یکی از روش های استعماری و سلطه گرائی امپریالیسم و قدرت های بزرگ در خاورمیانه و بسیاری از نقاط ستمدیده دیگر دنیا بوده است. در رژیم پهلوی اجیر کردن روزنامه نگاران توسط انگلیس، آمریکا و خارجیان به قدری متداول بود که مردم اعتماد خود را به چنین روزنامه ها و رسانه ها از دست دادند. علاوه بر این، نه رژیم تحمیل شده به مردم و نه اربابان خارجی آن هیچوقت ادعای کمک به دموکراسی و ترویج آن را در داخل کشور نداشتند. حداقل در حوزه مطبوعات بین گفتار و عمل استکبار تناقضی وجود نداشت.
با بیداری افکار عمومی و پیشرفت های فن آوری های اطلاعاتی و مبارزات مردمی، استراتژی سلطه گرائی در قالب استعمار فرانو تغییر کرد. آمریکا به نام «آزاد کردن عراق»، «اهدای سعادت و خوشبختی به مردم»، «ترویج و برقراری دموکراسی»، «جلوگیری از تروریسم» و «انهدام تسلیحات شیمیائی و هسته ای» به عراق حمله کرد و آن کشور را به اشغال خود درآورد. بزودی معلوم شد که پیدا کردن تسلیحات کشتار جمعی در عراق چیزی جز یک بهانه و فریب برای آغاز جنگ و اشغال آن کشور نبوده است. طولی نکشید که دنیا با تصاویر شکنجه در زندان ابوغریب مواجه شد.
اخیرا بازرس عمومی وزارت دفاع آمریکا اعتراف کرد که آن وزارتخانه توسط قراردادی که با بنگاهی به نام «گروه لینکلن» امضا کرده است به طور مخفیانه روزنامه نگاران و سازمان های مطبوعاتی و رسانه ای عراق را اجیر کرده و با پرداخت پول کوشش کرده است اخبار مثبت و مورد نظر آمریکا و قوای اشغالگر در روزنامه ها و سایر رسانه های آن کشور منتشر شود. آزادی مطبوعات و استقلال رسانه ها یکی از پایه های اصلی دموکراسی است ولی در یادداشت دو صفحه ای که وزارت دفاع آمریکا منتشر کرده یادآوری شده است که پرداخت پول به روزنامه نگاران به طور مخفی، خلاف قانون نبوده و مغایرتی با دموکراسی و آزادی مطبوعات ندارد! استخدام روزنامه نگار مزدور یک روش زشت و استعماری است ولی زشت تر از آن، قانونی کردن آن است. هدف اصلی پروپاگاندا، تأثیر آن روی مخاطبان و افکار عمومی است ولی اجیر کردن روزنامه نگاران و مزدوری مطبوعات که آمریکا آن را رسما اعلام می کند در حقیقت سلب اعتماد مردم و خوانندگان و بینندگان به رسانه است.
اجیر کردن روزنامه نگاران برای انتشار اخبار مثبت و مناسب توسط آمریکا، تنها منحصر به روزنامه نگاران عراقی نیست. چند ماه قبل در واشنگتن افشا شد که یکی دیگر از وزارتخانه های آمریکا چندین روزنامه نگار آمریکائی را برای ترویج و انتشار اخبار مناسب به دولت استخدام کرده است. این هفته روزنامه واشنگتن پست در سرمقاله خود تحت عنوان «پروپاگاندای کاشته شده» (23اکتبر 2006) دولت بوش و وزارت دفاع آمریکا را مورد انتقاد قرار داده و اجیر کردن روزنامه نگاران را «اگر هم خلاف قانون نباشد» غیرمنطقی و غیرعقلانی دانسته است. جالب تر اینکه چند روز قبل سازمان «خبرنگاران بدون مرز» در گزارش سالیانه خود درباره «فهرست آزادی مطبوعات در دنیا» ایالات متحده آمریکا را از جنبه آزادی مطبوعات در مقام 53 اعلام کرده است که نسبت به سال 2002 میلادی که در مقام 17 قرار داشت 36 درجه تنزل کرده است. سازمان «خبرنگاران بدون مرز» یک تشکیلات تمام غربی است که «شاخص های آزادی مطبوعات» آن کاملا اروپائی و آمریکائی است. این سازمان علت نزول آمریکا به رتبه پائین را، محدودیت ها و خفقان های حاصل از سیاست گذاری دولت بوش در سال های اخیر نام می برد (واشنگتن پست 24 اکتبر 2006).
شکست سیاستگذاری جنگ طلبانه و اشغالگرانه آمریکا دقیقا محصول این گونه تناقضات بی شمار است که امروز دولت بوش را در بدترین و آسیب پذیرترین دوران ریاست جمهوری آمریکا قرار داده است. یک نظرسنجی از طرف دانشگاه مریلند (حومه واشنگتن) در شهریور ماه امسال نشان داد که 78 درصد مردم عراق حضور قوای آمریکا و انگلیس را در آن کشور علت اصلی ناامنی و کشمکش های موجود در عراق می دانند. همزمان با این نظرسنجی، دانشگاه جان هاپکینز و دانشکده بهداشت عمومی آن که مستقیما با دانشگاه بغداد همکاری دارد، تعداد تلفات و کشته شدگان عراقی را از زمان اشغال آن کشور تا امروز، حدود 655 هزار تخمین زده است. این تلفات رقمی بس بالاتر از آن است که مقامات نظامی و دولتی آمریکا در مورد کشته شدگان عراقی (35 هزار) گزارش داده اند.
تعجب نیست که سناتور جان وارنر رئیس کمیته امور نظامی مجلس سنای آمریکا و سناتور کارل توین همکار او که اخیرا از عراق مراجعت کرده اند به قدری وضع آمریکا در عراق را بحرانی می شمارند که اگر اقدام مؤثری در بهبودی وضع فعلی صورت نگیرد «مسیر سیاست آمریکا باید تغییر یابد». این تغییر مسیر در چه جهتی خواهد بود هنوز معلوم نیست ولی شایعات در محافل «نومحافظه کاران» این است که آمریکا به دنبال یک ژنرال عراقی می گردد که امنیت را در عراق برقرار کند!