علی موحد
25 بهمن مردم بحرین در سراسر کشور و در سومین روز اعتصاب سراسری که با چهارمین سالروز شعلهور شدن انقلاب 14 فوریه مصادف شد، با حضور گسترده در خیابانها و برگزاری تظاهرات گسترده، بر تداوم انقلاب تا تحقق کامل خواستههایشان تأکید کردند.
همزمان با آغاز روند بیداری اسلامی در شمال آفریقا و غرب آسیا در 14 فوریه سال 2011 ملت بحرین قیامی سراسری را برای احقاق حقوق خود آغاز کردند. نکته بسیار مهم در قیام بحرینیها، ماهیت مسالمتآمیز آن است بهگونهای که در طول این چهار سال، هیچ گونه اقدام مسلحانهای صورت نداده و گزارشها و اسناد نیز نشان میدهد انفجار خودروهای بمبگذاری شده در مقاطع مختلف زمانی نیز اقدام خود سران بحرین برای توجیه سرکوب مردم این کشور بوده است. قیام بحرینیها دارای دو شاخصه مهم بود که آن را از سایر قیامها در کشورهایی نظیر مصر، لیبی، تونس، یمن، اردن و... مجزا میکند و آن، وحدت و یکپارچگی مردم از شیعه و سنی و نیز نقش فعال و مؤثر مرجعیت دینی و سیاسی با محوریت شیخعیسی قاسم، مرجع عالیقدر بحرینیها و شیخعلی سلمان است که زمینهساز شکست طرحهای ضد مردمی آلخلیفه و متحدان عربی و غربی آنها شده است.
آنچه مردم بحرین باوجود سرکوبهای گسترده مطالبه میکنند، سرنگونی نظام آلخلیفه و تشکیل حکومتی مردمی با پارلمانی واقعی و بدون وابستگی به ساختار حاکم است. در همین چارچوب و در چهارمین سالگرد قیام مردم بحرین، جنبش یاران 14 فوریه بحرین با انتشار بیانیهای اعلام کرد؛ مردم همچنان خواستار سرنگونی رژیم آلخلیفه و «حمد بنعیسی» پادشاه این کشور هستند. این بیانیه با تأکید بر اینکه «موفقیت مردم در همهپرسی، مقدمه سرنگونی طاغوت و درستی راه انقلاب است»، تأکید کرد: «پس از گذشت چهار سال از عمر انقلاب، میتوانیم بگوییم که پیروزی را با عزم و ارادهای قویتر حس میکنیم.» جنبش یاران 14 فوریه بحرین تأکید کرد: «آلخلیفه کوچکتر از آن است که ملتی را که الگویش حضرت «اباعبداللهالحسین(ع)» است، شکست دهد.»
نکته قابل توجه آنکه، آلخلیفه در طول چهار سال گذشته با حمایتهای عربی و غربی به جای توجه به مطالبات مردم، صرفاً سیاست سرکوب را اجرا کرده است. وجود هزاران زندانی در سیاهچالهای این رژیم، اجرای سیاست مبارزه با نمادهای دینی و اسلامی نظیر تخریب مساجد و حسینیهها، اجرای سیاست سلب تابعیت برای تغییر ساختار جمعیتی بحرین ـ بهگونهای که دهها هزار نفر از این کشور اخراج شده و گروههایی از سایر کشورها از جمله پاکستان تابعیت بحرینی گرفتهاند ـ و نیز استفاده از نیروهای نظامی کشورهای منطقه از جمله نیروهای سپر جزیره با محوریت عربستان، اردن و امارات و در نهایت، باجدهی به غرب برای همراهی با سرکوب مردم نظیر استقرار ناوگان دریایی انگلیس در این کشور و... تنها بخشهای کوچکی از جنایات آلخلیفه علیه مردم مظلوم بحرین است. جالب توجه آنکه، آلخلیفه که در برابر قیام مردم ناکام مانده، با اتهامزنی به حزبالله و جمهوری اسلامی ایران، طرح توجیه سرکوب مردم این کشور را در پیش گرفت که ایستادگی مردم در مطالبه حقوقشان و تأکید آنها بر وابسته نبودن به خارج، این طرح را نیز با ناکامی همراه ساخت.
نکته مهم دیگر در تحولات بحرین، سکوت محافل رسانهای و سیاسی غرب است. آنهایی که در برابر حوادثی مانند شارلی ابدو در فرانسه چنان هوچیگری به راه انداختند، چهار سال است که در برابر سرکوب مردم بحرین به دست رژیم دستنشانده غرب، سکوت کردهاند، حال آنکه نهادهای بینالمللی نیز بارها بر اقدامات ضد بشری این رژیم اذعان کردهاند.
در همین چارچوب و در سالگرد انتفاضه چهاردهم فوریه علیه رژیم آلخلیفه در بحرین، سازمان عفو بینالملل آورده است: «پس از گذشته چهار سال، محدودیتها و نقض آزادیهای اساسی در بحرین بیشتر شده است، مقامات بحرینی مانع برپایی تظاهرات و تجمعات میشوند، از فعالیت برخی از نهادهای مدنی و سیاسی جلوگیری میکنند، حق آزادی بیان سرکوب میشود و بهتازگی نیز مقامات بحرینی آنانی را که خواستار اصلاحات واقعی در کشور شدهاند، تحت پیگرد قرار دادهاند و آنان را با اتهام اهانت به پادشاه، به پای میز محاکمه کشاندهاند.»
این اعترافها در حالی صورت گرفته که کشورهای غربی همچنان به حمایت از سرکوبگری آلخلیفه ادامه میدهند که واهی بودن ادعاهای حقوق بشری آنان را بیش از پیش آشکار میسازد.
با تمام این تفاسیر، جهانیان اذعان دارند که قیام مردم بحرین متوقف نخواهد شد و آنها به راه خود ادامه میدهند که استمرار خروش ملت بحرین برای آزادی شیخعلی سلمان پس از گذشت نزدیک به دو ماه از بازداشت او شاهدی بر این امر است. دستاوردهای ملت یمن در ماههای اخیر انگیزهای مضاعف برای مردم بحرین شده، چنانکه بسیاری از ناظران سیاسی تأکید دارند، در آیندهای نه چندان دور، بحرین با تحولاتی مهم همراه خواهد شد که محور آن را دستاوردهای جدید این ملت و تزلزل بیشتر رژیم آلخلیفه و متحدان عربی و غربی آن تشکیل خواهد داد. انشاءالله