نوآوری و شکوفایی /مرضیه خبیری

اگر بهار طبیعت از لطف خورشید است، بهار دل از لطف منبع لایزال الهی است؛ با این فرق که بهار طبیعت را خزانی هست، ولی بهار دل، بی زمستان ادامه می یابد. باید دید واسطه این لطف خداوند بر زمین چه کسی است؟ کیست که با وجود او زمین زنده می شود و دل، فصل به فصل تازه تر؟

او حجت حق و امام زنده است، کسی که از او با نام «ربیع الانام» یا بهار دل ها نیز یاد کرده اند. او است که واسطه لطف الهی است و وجودش بهار قلب ها است. وجود پیوسته او در میان ما، دل هایمان را بهاری می کند، چرا که بهار واقعی دل ها است. در واقع دل به خورشیدی نیاز دارد تا با نور آن روشن شود، «الامام الشمس الطالعه» و طلوع این خورشید، بهار را به ارمغان می آورد: «السلام علیک یا ربیع الانام» دیدیم که از بهار طبیعت تا بهار دل پل زدن، نه تنها کار سختی نیست، بلکه جزء کارهای شیرین و دوست داشتنی به شمار می رود! پس با آمادگی به استقبال بهار دل برویم؛ بهار طبیعت که هر سال می آید!

مقام معظم رهبری امسال را سال نوآوری و شکوفایی نام نهادند تا از برکات آن هر روزمان نوروز باشد. نوشدن و نوآوری و نوماندن مقوله هایی است که اگر از جامعه ای رخت بربندد، آن اجتماع را می فرساید و گرفتار احتضار و کهنگی می کند، ولی چنانچه روح آن در پیکر جامعه ای دمیده شود با خود شادابی و نشاط می آورد و به آن معنا می بخشد. همان رسالتی که طبیعت در دستور کار خویش دارد و هر ساله در بهار شاهد عظمت این رویش هستیم.

نوآوری و شکوفایی دو همزاد هستند که یکی بدون دیگری راه به جایی نمی برد. هر یک از این دو عنوان شرایطی دارد که باید محقق شود تا هویت حقیقی آن احراز گردد.

نوآوری پیامد بیداری از خواب سنگین زمستانی است. باید بیدار شد تا نو و شکوفا گشت. باید خرقه کهنگی را جسورانه انداخت و جامه نو را شجاعانه برتن کرد.

جامعه ای که آحاد آن از تعصب کور خود را رها نسازد هرگز نو نمی شود. از جهل باید دل کند تا شمس عقل توان طلوع پیدا کند و از افق سر برآورد. تا خسرو علم و عقلانیت بر گستره حیات پرتو نیفکند و لایه های برهم انباشته و درهم تنیده جمود را نسوزاند و بر تن زندگی قبای نو نور نپوشاند نوآوری و شکوفایی پدیدار نمی شود.

وابستگی، نوآوری و شکوفایی نمی آورد. آسیب هر ملت و کشوری نیز از وابستگی شروع می شود و برای ایران اسلامی که با قیام علیه سلطه بیگانگان تاریخ جدید خود را آغاز کرد تاثیر منفی این آسیب بیشتر خواهد بود.

کشور ایران در زمان کنونی توانسته است در پرمخاطره ترین ساختار سیاسی و جنگی ترین منطقه جهان، امنیت و قدرت خود را با رشد شتابان ادامه دهد و از تمامی ابزارهای سیاسی، اقتصادی و دیپلماسی اسلامی برای غنای بیشتر این روند کمک بگیرد. اما تداوم این راهکار، پاسخگویی به نیازهای بیشتر و روز را می طلبد و این واقعیت که عصر جدید، زمانه علم نوین و فناوری فوق پیشرفته است لازم است که نیازهای فردای کشور روبه 100 میلیونی ایران نیز در نظر گرفته شود و از هم اکنون برای یافتن پاسخ آنها اقدام گردد.

مخاطبان سال نوآوری و شکوفایی، بیشتر آینده سازان ایران اسلامی هستند که می توانند یاریگر نهضت نرم افزاری و سخت افزاری ایران عزیز باشند و به هزاران نیاز امروز و فردای نزدیک و دور کشور پاسخ گویند.

ایران صاحب جوان ترین و پویاترین جمعیت جهان است که میلیون ها نفر از آنان در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی، مدارس و پژوهشگاه ها در حال تحصیل و فعالیت هستند که می توانند پایه گذار ایران و فردایی پیشرفته تر باشند. این قشر با توجه به این که آغازگر جدی نهضت سخت افزاری و نرم افزاری حرکت ایران به سوی فردای نزدیک و دور بوده اند اکنون نیز بزرگ ترین مسئولیت را برای عملی کردن سال نوآوری و شکوفایی دارند تا نسل های آینده در ایرانی آبادتر و سرافرازتر زندگی کنند.

فعالیت های موفق در عرصه های مختلف فناوری سخت افزاری و نرم افزاری که برترین آن در حوزه فعالیت صلح آمیز اتمی، هوافضا و همچنین نانو در چند سال گذشته توسط پژوهشگران و دانشمندان ایرانی انجام شد، پایگاه محکمی برای نوآوری و شکوفایی و رفع وابستگی ها است.

چرا دشمنی چند کشور غربی به ویژه آمریکا در برابر این حرکت علمی و فناوری هر روز بیشتر می شود و به بهانه های مختلف حتی مانع ارتباط محافل دانشگاهی ایران با جهان خارج می شوند. دشمنان انقلاب اسلامی به خوبی این واقعیت را دریافته اند که حرکت مردم ایران با خوداتکایی و خودکفایی هر روز پویاتر می شود و حلقه های وابستگی علمی و فناوری نیز هر روز بیشتر شکسته می شود. اکنون واقعیت مهم در باب چرایی نام گذاری شکوفایی و نوآوری این است که موفقیت بیشتر در این عرصه، افزون بر حفظ استقلال سیاسی، زمینه استقلال بیشتر در دیگر عرصه ها را هم فراهم می کند که می تواند ایران را به عنوان قطب علمی و فناوری در منطقه و حتی کشورهای پیشرفته در جهان تبدیل کند.