نمایشنامه هاینونن

پیچیده ترین معضلها همواره از بى اهمیت ترین دغدغه ها آغاز مى شوند!انعکاس این قاعده در روابط بین الملل و جهان برخاسته از آنارشیسم افراط گرایانه رئالیستى و همگرایى تفریط آمیز لیبرالیستى ذهن و ضمیر هر مخاطبى را مى آزارد.برخى کنشها و رفتارهاى جارى در نظام بین الملل تنها در فضاى ابهام و ایهام “قابلیت حیات” دارند،اما این قابلیت مى تواند با امحاى فضاى ابهام از بین برود.البته در این جا سعى نداریم رابطه على و معلولى ترسیم شده را به صورتى ریزبینانه مورد فحص و بررسى قرار دهیم،اما “عدم قاطعیت”و”حرکت در ابهام”هیچ گاه سبب تقویت کارآمدى یک نظام ،دولت یا حزب نگردیده است.

دیروز “اولى هاینونن”معاون آژانس بین المللى انرژى اتمى به کشورمان آمد تا با کمال وقاحت ،در خصوص برخى ابهام هاى خودساخته آژانس،ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستى در خصوص برنامه هاى هسته اى ایران توضیح بخواهد

هاینونن در اجلاس گذشته آژانس در ابتداى سال 2008 میلادى با پخش انیمیشنى کاذب در خصوص فعالیتهاى هسته اى ایران،سعى کرد واشنگتن و تل آویو را در پروژه “تشدید جنگ روانى علیه تهران”یارى نماید.هاینونن،الکساندر فلیمینگ و حتى محمد البرادعى طى چهار سال اخیر حیات سیاسى خود را در برزخى مابین “تامین منافع قدرتهاى بزرگ”و”دفاع صورى از حقوق اعضاى آژانس”سپرى نموده اند.در این میان هاینونن نسبت به دیگر اعضاى ارشد آژانس روابط گسترده ترى با شبکه سلطه دارد.هاینونن در تازه ترین تلاشهاى خود سعى دارد خود جزئى از این شبکه شود،البته معاون خوش خیال البرادعى مسیر را کمى بالعکس طى نموده است!هاینونن هنوز نمى داند که باید کدام معما را در قبال کدام کشور حل و فصل نماید!به عبارت دیگر،در معمایى که هاینونن در خصوص اتهامات انیمیشنى جدید خود،واشنگتن و تل آویو در خصوص تهران مطرح نموده است،هنوز ماموریت خود را نمى داند.شاید کمى دلسوزى براى هاینونن بد نباشد!دلسوزى براى کسى که على‌رغم قرار گرفتن در نوک پیکان رهاشده غرب به سوى تهران،متوجه خطر دفع این تیر از سوى تهران نیست.مسلما اگر در مقابل این تیر سپرى قوى قرار گیرد،تیر در اثر شدت برخورد به دو نیم تبدیل خواهد شد و معاون نگون بخت البرادعى اولین قربانى معامله تیر و سپر خواهد بود.اما اگر سپرى قوى در مقابل این تیر قرار نگیرد...دیروز،قبل از اینکه هواپیماى هاینونن به آسمان تهران برسد،او مشغول جفت و جور نمودن جملاتى بود که در نمایشنامه تهیه شده به کارگردانى نومحافظه کاران آمریکا و صهیونیستهاى تل آویو به او ارائه گردیده بود.جملات این نمایشنامه به اندازى اى مبهم،ریز و ناخوانا بودند که احساس اضطراب هاینونن را دو چندان نمودند.آنچه مسلم است اینکه معان آژانس بین المللى انرژى اتمى ، به عنوان شخصیتى حقوقى نمى تواند خود را در شبکه سلطه سیاسى غرب در قبال دیگر کشورها تعریف نماید.اگر هاینونن خود به این قاعده سرننهد،اعضاى آگاه نظام بین الملل مجالى جهت سرپیچى از حقوق بین الملل عمومى به وى نخواهند داد.اما در پایان به نکته اى اشاره مى کنیم که مصدر آن در داخل کشورو در دستگاه دیپلماسى ماست.

کلیت پذیرش سفر هاینونن به تهران از سوى وزارت امور خارجه و شوراى عالى امنیت ملى کشورمان خبطى بزرگ ،اما جبران پذیر بوده است.مهره هاى ارشد سازمانهاى بین المللى تازمانى محلى از اعراب دارند که در داخل مسیر و چارچوب حقوقى مدون ،در راستاى احقاق حقوق حقه دولتها و ملتها حرکت نمایند.اما زمانى که این قاعده برهم ریزد،پذیرش این افراد از سوى ملتها فاقد وجاهت قانونى است . باید اذعان نمود که دستگاه سیاست خارجى ما نباید اجازه تنفس عامل سیا و موساد را در فضاى مقدس ایران اسلامى مى داد.هاینونن در پى خیانت و سنگ اندازى اخیر خود در مسیر بررسى پرونده هسته اى کشورمان علنا خود را در جبهه مخالفان دستیابى تهران به انرژى صلح آمیز هسته اى تعریف نموده است.آیا تکلیف و عیار چنین فردى مشخص نیست؟اما در عین خبط و خطایى که نمى توان آن را انکار نمود،باید ادامه رفتارهاى تهران را بر مبناى غنى سازى و تقویت سپر هسته ای،حقوقى و سیاسى در مقابل تیرهاى پرتاب شده از سوى واشنگتن و تل آویو تعریف نمود.این در حالیست که ما به صورت همزمان باید سیاست “ایمن سازی”را توامان با “مطالبه شفافیت آژانس”دردستور کار خود قرار دهیم.رفتار اخیر هاینونن سبب ایجاد ابهامى ساختارى در آژانس بین المللى انرژى اتمى شده است.مسلما تازمانى که این ابهام حل نگردد،نمى توان نسبت به پذیرش اعضاى این مجموعه در گفتگوها دیدى خوشبینانه داشت.در نهایت اینکه هاینونن حامل معما و ابهامى است که خودساخته بودن آن بر وى مشهود است.مسلما در آینده اى نه چندان دور، معاون البرادعى عواقب و تبعات حرکت ناشیانه اخیر خود را به سخت ترین وجه ممکن خواهد دید.مسلما در آن هنگام دستگاههاى اطلاعاتى سیا و موساد نیز نظاره گر سوخته شدن یکى دیگر از مهره هاى ساده لوح خود خواهند بود.