منفعت‌طلبی قاتل در پاریس

بحران امنیت به یک معضل در فرانسه تبدیل شده است و کاخ الیزه سعی دارد اوضاع را کنترل کند. کابینه فرانسوااولاند با تشکیل جلسه بحران برای بررسی وضعیت امنیتی این کشور اعلام کرده است 15 هزار نیروی امنیتی به کار خواهد گرفت. مانوئل والس، نخست‌وزیر فرانسه می‌گوید امدی کولیبالی، مهاجمی ‌که در یک سوپرمارکت چهار نفر را کشت، قطعا هم‌دست داشته است. نیروهای امنیتی فرانسه با این انتقاد مواجه هستند که چطور شبه‌نظامیان شناخته شده توانستند چنین حملاتی را در پاریس ساماندهی کنند. در مجموع سه حادثه حمله به نشریه طنز شارلی ابدو، گروگان‌گیری در فروشگاه مخصوص یهودیان و حمله به یک مامور پلیس در مجموع 17 نفر کشته شدند.

رسانه‌های فرانسوی شمار شرکت‌کنندگان در راهپیمایی که مردم فرانسه در روز یکشنبه برای اعلام اتحاد ملی و همدردی با کارکنان نشریه فکاهی شارلی ابدو برگزار کردند، حدود سه میلیون نفر یعنی رقمی ‌بالاتر از شمار کسانی که در زمان پیروزی متحدین بر نیروهای نازی در جنگ جهانی دوم به خیابان‌های پاریس آمده بودند، برآورد کردند.

در پی این راهپیمایی به نظر می‌رسد این اعتماد به نفس به مردم فرانسه بازگشته است که پیش از این احساس نگرانی داشتند اما این راهپیمایی به آنها حس واقعی قدرت داد. مردم فرانسه از اقشار مختلف نشان دادند که تحت تاثیر افراط‌گرایی قرار نخواهند گرفت. در این راهپیمایی همچنین مردم فرانسه که اغلب از پلیس انتقاد می‌کنند بارها نیروهای پلیس را مورد حمایت و تشویق قرار دادند.

در راهپیمایی پاریس مقامات و رهبران بسیاری از کشورهای اروپایی حاضر شده بودند اما غیبت نماینده کاخ سفید در راهپیمایی ضد‌ترور در پاریس به انتقاد از دولت آمریکا منجر شد. منابع خبری گفته‌اند اریک هولدر وزیر دادگستری آمریکا که برای بررسی راهکارهای مبارزه با تروریسم وارد فرانسه شده بود و قرار بود در راهپیمایی ضدترور در پاریس شرکت کند اما در لحظات آخر برنامه حضور وی تغییر کرد و در نهایت سفیر آمریکا در پاریس به عنوان نماینده آمریکا در این راهپیمایی شرکت کرد.

با توجه به آن که 50 کشور جهان مقامات پایه بلند خود را به راهپیمایی پاریس اعزام کرده بودند غیبت مسئولان ارشد آمریکا در این راهپیمایی کاملا مشهود بود. کاربران رسانه‌های جمعی گفته‌اند انتظار داشتند یا باراک اوباما یا جو بایدن معاون وی یا جان‌کری وزیر امور خارجه آمریکا در راهپیمایی پاریس شرکت می‌کردند.

درمقابل غیبت آمریکایی‌ها،حضور بنیامین نتانیاهو که متهم به ارتکاب جنایات جنگی می‌باشد، جنجالی شده است.براساس برخی خبرهای افشا شده، دولت فرانسه مخالف سفر نخست‌وزیر اسرائیل به پاریس برای شرکت در راهپیمایی «اتحاد» بوده است.

جنجال پنهان حضور نتانیاهو

روزنامه‌هاآرتص به نقل از منابع خود در رژیم صهیونیستی گزارش داده که فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه در پیامی‌ که برای نتانیاهو فرستاده صراحتا از او خواسته که در راهپیمایی شرکت نکند. پیش‌از آن شبکه دوم تلویزیون اسرائیل هم گزارش مشابهی را منتشر کرده بود.

به گزارش‌هاآرتص، ژاک اودیبر، مشاور امنیت ملی اولاند با یوسی کوهن، مدیرشورای امنیت ملی اسرائیل تماس گرفته و گفته، خواسته رئیس‌جمهوری فرانسه این است که تمرکز راهپیمایی روی اعلام همبستگی با فرانسه باشد و او می‌خواهد از هرگونه موضوع جنجالی دیگر مانند روابط یهودیان و مسلمانان یا تنش میان رژیم صهیونیستی و فلسطینی‌ها اجتناب شود. گفته می‌شود، نتانیاهو در ابتدا خواسته فرانسه را پذیرفته و روز شنبه مسائل امنیتی را دلیل حضور نیافتن در راهپمایی پاریس عنوان کرد.

شنبه شب بعد از آن که وزرای خارجه و دارایی اسرائیل اعلام کردند که به پاریس می‌روند، نتانیاهو هم نظرش را تغییر داده و دفتر نخست وزیری رژیم صهیونیستی به کاخ الیزه اعلام کرده که او در راهپیمایی شرکت خواهد کرد. دولت فرانسه هم در واکنش به اسرائیلی‌ها گفته که در این صورت محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی را هم به این مراسم دعوت خواهد کرد و علاوه بر آن دیداری دوجانبه میان آقای عباس و اولاند صورت خواهد گرفت.

هاآرتص هم گزارش داده که بعد از تغییر نظر نتانیاهو، مشاور امنیت ملی فرانسه «با عصبانیت» به اسرائیلی‌ها گفته است که این تصمیم «تا زمانی که فرانسوا اولاند رئیس‌جمهور فرانسه و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی باشد، تاثیر مخربی روی روابط دو کشور خواهد داشت».

هاآرتص می‌گوید نارضایتی اولاند از حضور نتانیاهو، یکشنبه شب و در مراسمی ‌که بعد از راهپیمایی در کنیسه بزرگ پاریس برگزار شده، مشهود بوده است. بنا‌بر‌این گزارش اولاند که در بیشتر مراسم حضور داشته و روی صندلی نشسته بوده، بلافاصله بعد از شروع سخنرانی نتانیاهو از جایش بلند می‌شود و زودتر از موعد مراسم را ترک می‌کند. درهمین حال، روزنامه صهیونیستی جروزالم پست می‌نویسد، در پی حملات تروریستی اخیر به یهودیان فرانسوی مخمصه‌ای دیپلماتیک میان اسرائیل و فرانسه ایجاد شده است که البته به شدت و وخامتِ مخصمه دیپلماتیک که در سال 2003 میلادی میان این دو بوجود آمده بود، نیست.

علاوه بر دلخوری اولاند از حضور نتانیاهو، پیام روشن اسرائیل به یهودیان فرانسوی مبنی بر باز بودن دروازه‌های اسرائیل برای مهاجرت آنان، باید به نحوی ارسال شود که به مثابه سیلی زدن به چهره جمهوری فرانسه به‌نظر نیاید. فرانسوا اولاند، رییس‌جمهور فرانسه، از بنیامین نتانیاهو، به اجبار در کاخ الیزه استقبال و پذیرایی کرد. در عین حال، مقامات فرانسوی از اظهارات نتانیاهو در رابطه باز بودن درهای اسرائیل بر روی مهاجرت یهودیان فرانسوی چندان استقبال نکردند.

به عنوان مثال، مانوئل والس، نخست‌وزیر فرانسه، روز گذشته طی گفت‌وگو با جفری گولدبرگ، خبرنگار آمریکایی، درخصوص اظهارات یادشده‌ی نتانیاهو گفت: اگر صدهزار یهودی (از فرانسه به سرزمین اشغالی) مهاجرت کنند و خاک این کشور را برای همیشه ترک کنند، دیگر فرانسه، فرانسه نخواهد بود.

این اولین باری نیست که رژیم صهیونیستی در چنین مخمصه‌ای گرفتار شده است. در سال 2003 میلادی نیز، پس از شدت گرفتن موج یهودی‌ستیزی در فرانسه، آریل‌شارون، رییس کابینه وقت اسرائیل، نیز از یهودیان فرانسه خواسته بود خاک این کشور را برای همیشه ترک کنند.

وی صراحتاً گفته بود: «اگر من بخواهم به برادرانمان در فرانسه توصیه‌ای کنم، به آنان فقط یک چیز می‌گویم و آن این‌که در اسرع وقتِ ممکن به اسرائیل نقل مکان (مهاجرت) کنید.» شارون گفته بود: «البته من این مطلب را به همه یهودیان در سراسر جهان می‌گویم (که به سرزمین اشغالی مهاجرت کنید)، اما برای یهودیان فرانسوی این امری الزامی‌است و آنان باید فوراً از فرانسه (به سرزمین‌های اشغالی) نقل مکان کنند.»

در پی این اظهارات آریل شارون، ژاک شیراک، رییس‌جمهور وقت فرانسه، اعلام کرد که این توهین به کشور فرانسه است و بحران دیپلماتیک بزرگی میان رژیم صهیونیستی و پاریس درگرفت. فرانسه آنقدر از این مسئله شاکی شد که سرانجام شارون مجبور به عقب‌نشینی و در نهایت وادار به عذرخواهی از کشور فرانسه شد.

نیاز جامعه جهانی به جهاد علیه تروریسم

اگرچه حضور میلیون نفری مردم پاریس در راهپیمایی اتحاد و همبستگی ملت‌های جهان بایکدیگر موضوع قابل تمجیدی است و براساس اصول انسانی باید از آن حمایت کرد اما این که شخصیتی مانند بنیامین نتانیاهو سعی می‌کند از آن برای خود مقبولیت ایجاد کند، موضوعی نیست که بتوان از کنار آن بی‌تفاوت عبور کرد. در میان کسانی که پاریس رفته بودند، رهبرانی بودند که در جریان جنگ داخلی سوریه نسبت به هشدارها درباره تشکیل ارتش اجنه آدم‌کش و تروریست‌های تکفیری چند ملیتی بی‌اعتنایی کردند.

سیاستمداران غرب به دلیل منافعی که داشتند از تروریست‌های تکفیری داعش حمایت کردند تا «دولت اسلامی» تحت امر خلیفه‌گری ابوبکر البغدادی تشکیل شود.

تروریست‌های تکفیری ظرف 4 سال و در جریان بهارعربی، براساس یک برنامه تدوین شده ابتدا سلفی‌گری را در کشورهای مسلمان ترویج کردند و در نهایت سوریه را به بهشت تروریست‌ها تبدیل کردند. جالب اینجاست که در جریان تبدیل داعش به حکومت‌، مدارس دینی پیشاور که روزگاری مامن آموزش تروریست‌های طالبان و القاعده بودند‌، به فرمان حامیان مالی خود در شبه جزیره عربستان از وهابی گری افراطی به تروریسم تکفیری تغییر گرایش دادند.

بازخوانی این مسائل روشن می‌کند، رهبران غربی که در راهپیمایی وحدت در پاریس حاضر شده بودند همگی در خون فرانسوی‌های کشته شدند‌، شریک بودند. حال علامت سوالی که در ذهن ایجاد می‌شود این است که مگر خون انسان‌ها یک رنگ نیست که برای هزاران کشته ومفقودالاثر سوری و عراقی هیچ اقدام موثری صورت نگرفته است!؟ اگرچه خیلی دیر امابالاخره اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها دانستند که تروریسم، پدیده ناخوشایندی است که همانند قارچ به هرنقطه‌ای از جهان سرایت می‌کند.

«دولت اسلامی» که بخش‌های بزرگی از خاک عراق و سوریه را در چنگ خود دارد و اتباع 54 کشور عمدتا غربی را جذب کرده است می‌تواند هرنقطه ای از جهان را به حمامی‌از خون تبدیل کنند‌. این وضعیت خوف انگیز،کشورهای جهان را ملزم به اعلام جهاد و اتحاد علیه تروریست‌های تکفیری می‌کند. در این میان جمهوری اسلامی‌که سابقه طولانی در برخورد با تروریسم دارد و باتوجه به دیپلماسی لبخند اعتدال نقشی محوری می‌تواند ایفا کند.