چرا آمریکا دیگر طالبان را دشمن نمی‌داند؟!

آمریکا اعلام کرده که از روز دوم ژانویه سال آینده میلادی (13دی)، اعضای گروه طالبان را تنها در صورتی هدف قرار خواهد داد که اقدامات آنها «تهدید مستقیم علیه امنیت آمریکا» محسوب شود.

«ایمل فیضی»، سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان در دوران ریاست جمهوری حامد کرزی در مورد موضع اعلام شده آمریکا معتقد است: وزارت دفاع آمریکا می‌گوید که پس از دومین روز سال 2015، ملاعمر رهبر گروه طالبان و سایر اعضای این گروه، هدف جنگ آمریکا نخواهند بود مگر اینکه آنها تهدید مستقیمی علیه امنیت آمریکا محسوب شوند.

با خواندن این خبر، آخرین سفر رسمی حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان به ایالات متحده آمریکا و مذاکرات و حقایقی که در مورد استراتژی جنگ آن کشور در قبال طالبان روشن شد، در ذهنم تداعی شد. قبل از این سفر که در اوایل سال 2013 (92ش) انجام شد، جان کری وزیر امور خارجه کنونی آمریکا که در آن زمان رئیس روابط خارجی مجلس سنای آن کشور بود، روزی در کابل در حضور شماری از مقامات افغان به رئیس جمهور کرزی گفت که ملا عمر در شهر کراچی پاکستان است و تحت حفاظت نظامیان پاکستان می‌باشد.

کرزی گفت اگر چنین است پس چرا آمریکا برای دستگیری وی اقدام نمی‌کند؟ آمریکا برای دستگیری وی میلیون‌ها دلار جایزه نقدی اعلام کرده است، به نام او همه روزه مردم بی‌گناه کشته می‌شوند و تحت عنوان طالبان در افغانستان جنگ جریان دارد، اما ملا عمر تحت نظر شما و نظامیان پاکستان در کراچی بسر می‌برد؟

جان کری برای رئیس‌جمهور کرزی جواب قانع‌کننده‌ای نداشت اما گفت که ژنرال کیانی می‌گوید که ملاعمر تحت نظارت ماست. ژنرال کیانی در آن زمان فرمانده نیروهای زمینی ارتش پاکستان بود.

در جریان سفر رئیس‌جمهور کرزی در ماه ژانویه سال 2013 میلادی به واشنگتن، توماس دانیلون، مشاور امنیت ملی آمریکا، در حضور رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و دیگر مسئولان بلند پایه آن کشور به رئیس جمهور کرزی گفت که از آغاز سال 2015 به بعد، طالبان دشمنان آمریکا نخواهند بود و آمریکا دیگر علیه آنان نخواهد جنگید. دانیلون همچنین افزود که آمریکا به جنگ خود علیه تروریسم در افغانستان ادامه خواهد داد.

برای رئیس‌جمهور کرزی این حیرت آور بود که مشاور امنیت ملی آمریکا به صراحت می‌گوید: که تا این سال طالبان دشمن آمریکاست و بعد از آن دشمن آمریکا نیست!

کرزی پرسید: بعد از سال 2014 (93ش) تروریسم چیست و تروریست کیست؟ مشاور امنیت ملی آمریکا در پاسخ گفت: هر آن کس که در افغانستان به سفارت، اتباع و منافع ما حمله و یا آنها را تهدید کند.

کرزی دوباره پرسید: اگر در مملکت ما در یک حادثه انتحاری 70 یا 80 تن جانشان را از دست بدهند، این از نظر شما یک عمل تروریستی خواهد بود؟ مشاور امنیت ملی آمریکا گفت، نه.

کرزی برای اینکه از اظهارات این مقام آمریکایی مطمئن شود، یکبار دیگر سوال کرد: اگر در لباس طالبان چندین هزار تروریست از پاکستان وارد افغانستان شوند و قسمتی از خاک کشور را تصرف کنند و پرچم خود را به اهتزار در آورند، در آن صورت، چطور؟ مشاور امنیت ملی در پاسخ گفت: این موضوع مربوط به شما و پاکستان خواهد بود، نه مربوط به آمریکا.

در جریان این سفر در مورد جریان صلح افغانستان و موضوعات مربوط به گشایش دفتر طالبان در قطر نیز صحبت‌های مفصلی صورت گرفت. مقامات آمریکایی بر روی گشایش دفتر طالبان در قطر تاکید می‌کردند و می‌گفتند که تنها دفتر قطر آدرس مناسبی برای مذاکره با طالبان است.

کرزی پس از این دیدارها، چندین بار از هیات همراه خود پرسید: چرا آمریکا به نمایندگی از طالبان با ما حرف می‌زند؟

این مذاکرات و موضع آمریکا در قبال طالبان، کرزی را بیشتر به آمریکا و جنگ علیه تروریسم مشکوک کرد. به همین دلیل او نیز با ایجاد دفتر طالبان در قطر و امضای بدون قید و شرط توافقنامه امنیتی با آمریکا شدیداً مخالفت کرد.

موضع اصلی آمریکا در رابطه با ملا عمر رهبر طالبان واضح بود. این نادرست نخواهد بود، اگر بگوئیم که در 13 سال گذشته، هیچگاه ملا عمر هدف اصلی جنگ آمریکا نبوده است. آدرس دقیق و مخفیگاه ملاعمر، از قبل برای آمریکا معلوم بود، اما نیروهای آمریکایی هیچگاه اقدامی برای از بین بردن و یا گرفتن او نکردند.

اکنون که وزارت دفاع آمریکا رسماً این را تایید می‌کند که ملا عمر و سایر طالبان در افغانستان، هدف جنگ آمریکا نیستند، معلوم می‌شود که این مرحله جدیدی از استراتژی منظم و از قبل برنامه‌ریزی شده است که به اجرا در می‌آید. هر چند این موضوع تازه رسانه‌ای و خبرساز شده است، اما به نظر می‌رسد آمریکا این تصمیم را از سالها قبل گرفته است.

آنچه مهم است، این است که با اعلام این مساله در شرایط کنونی، وزارت دفاع آمریکا یکبار دیگر جنگ 13 ساله این کشور علیه تروریسم در افغانستان و منطقه را زیر سوال می‌برد.

سئوال اینست که چگونه تا پایان سال 2014 طالبان دشمن آمریکا بودند و از آغاز سال 2015 دیگر دشمن نیستند و آمریکا آن‌ها را تعقیب نمی‌کند؟ چرا در طی 13 سال گذشته هزاران افغان تحت نام گروه طالبان در این جنگ کشته شدند و هزاران تن دیگر آنان مجروح و زندانی شدند؟ متاسفانه پس از یک دهه جنگ علیه تروریسم، هنوز هم افغان‌های بیگناه روزانه در کابل و دیگر شهرها و نقاط کشور قربانی تروریسم می‌شوند و مسئولیت آن را طالبان به عهده می‌گیرد یا به طالبان و یا به طالبان نسبت داده می‌شود.

آیا برای آمریکا این حملات، دیگر تروریستی و طالبان دیگر تروریست نیست؟! اظهارت اوایل سال 2013 آقای دانیلون اکنون جامه عمل می‌پوشد.