جعفر تکبیری
ماجرای اظهارات علی یونسی دستیار ویژه رئیسجمهور در امور اقلیتها هر روز ابعاد تازهای پیدا میکند. حالا این اظهارات نه فقط در داخل کشور بلکه نقل محافل رسانهای عربی نیز شده و همین گفتهها به دستاویزی برای پروژه ایرانهراسی تبدیل شده است.
آقای یونسی چندی پیش در همایش بزرگ هویت ایرانی در سخنانی عنوان کرده بود: «در حال حاضر عراق نه فقط حوزه تمدنی نفوذ ماست بلکه هویت، فرهنگ، مرکز و پایتخت ماست و این مسئله هم برای امروز است و هم گذشته.»
این اظهارات علی یونسی بازتاب گستردهای در کشورهای عربی داشت و وزارت امور خارجه عراق در بیانیهای از گفتههای وی ابراز «تعجب» و این سخنان را «محکوم» کرده است. ابراهیم جعفری، وزیر خارجه عراق نیز در گفتوگو با روزنامه الشرقالاوسط به سخنان یونسی اعتراض کرد و گفت: «عراق دارای حاکمیت کامل است و به هیچ طرفی چه ایران و چه غیر از آن اجازه نداده و نخواهد داد که این حاکمیت را نقض یا در امور داخلی این کشور دخالت کند.»
همچنین در داخل کشور نیز اگرچه علی یونسی کوشید در مصاحبهای جداگانه با شبکه العالم به نوعی گفتههای خود را سرپوش بگذارد و از عمق این فاجعه بکاهد اما این گفتهها افاقه نکرد و ۲۱ نفر از نمایندگان مجلس در تذکری خطاب به حسن روحانی رئیسجمهور گفتند که اظهارات علی یونسی «همان القای ایرانهراسی و اسلامهراسی که توسط دشمنان انقلاب اسلامی بارها در رسانههای آنها و مواضعشان بیان شده میباشد.» این نمایندگان خواستار برکناری علی یونسی از سمت خود نیز شدند.
درخواستی که قبول نشد
اما درخواست نمایندگان برای برکناری علی یونسی از دستیاری ویژه رئیسجمهور در امور اقوام و اقلیتها در حالی توسط رئیسجمهور مورد قبول قرار نگرفت که دیروز احمد امیرآبادی نماینده قم و عضو کمیسیون اصل 90 مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با تسنیم، از شکایت تعدادی از نمایندگان مجلس از علی یونسی خبر داد و گفت: اقدامات و اظهارات آقای یونسی خلاف امنیت ملی بوده است.
همین موضوع باعث شد علی یونسی به دادگاه ویژه روحانیت احضار شود، اگرچه رسانههای اصلاحطلب در حمایت از وی دست به جعل خبر زدند و مدعی شدند احضار یونسی به دادگاه ویژه روحانیت صحت ندارد. در همین ارتباط سعید زارع، معاون علی یونسی دستیار ویژه رئیسجمهور در امور اقلیتهای دینی و قومی، خبر احضار او به دادگاه ویژه روحانیت را تکذیب کرد. وی دیروز به ایلنا گفت: «چنین خبری صحت ندارد و دستیار ویژه رئیسجمهور در امور اقلیتها به مراجع قضایی احضار نشده است.»
اما بلافاصله پس از این خبر بود که حجتالاسلام محمد موحد دادستان ویژه روحانیت تهران در گفتوگو با همین خبرگزاری اظهار داشت در پی اظهارات آقای یونسی که در روزنامهها و رسانهها نیز پخش شد، گزارشهای مختلفی از سوی دادستانی عمومی تهران و مراجع امنیتی ارجاع شد. وی ادامه داد: با توجه به وصول این گزارشها، آقای یونسی به دادسرای ویژه روحانیت احضار شدند، تحقیقات لازم انجام و اظهارات ایشان استماع شد.
موحد با بیان اینکه قرار تأمین برای وی صادر شده است گفت: اما هنوز پرونده به دادگاه ارجاع نشده است و بعد از طی فرآیند لازم ارسال میشود. دادستان ویژه روحانیت تهران، اتهام یونسی را اظهارات خلاف امنیت ملی عنوان کرد.
یونسی و پروژه ایرانهراسی
اما گفتههای علی یونسی در حالی بود که دشمنان جمهوری اسلامی ایران، تلاش بسیاری را برای پیادهسازی پروژه ایرانهراسی در منطقه در دستور کار خود قرار دادهاند؛ پروژهای که قدرت نظامی جمهوری اسلامی را علیه کشورهای دوست منطقه معرفی و موج بیداری اسلامی را که تأسی از انقلاب اسلامی ایران بود به عنوان تلاش جمهوری اسلامی برای سلطه بر کشورها معرفی میکرد. موفقیت این پروژه میتوانست چند آورده برای دشمنان جمهوری اسلامی به همراه داشته باشد؛ نخست روابط ایران و دیگر کشورهای مسلمان قطع شود و نه تنها جمهوری اسلامی در یک انزوا قرار میگرفت بلکه در سوی دیگر توانسته بود پیکره بزرگ دنیای اسلام را به چند پاره تقسیم کند.
آورده دوم این پروژه سودهای کلانی است که از فروش سلاح به کشورهای عربی به جیب کشورهای غربی فروشنده سلاح میرود و در نهایت منطقه حساس خاورمیانه به عنوان یکی از شریانهای اصلی انرژی جهان را به زرادخانه بزرگی از سلاحها تبدیل کرده بود.
سومین آورده و شاید مهمترین هدف این پروژه نیز انحراف در مسیر بیداری اسلامی است. غربیها همزمان با موج بیداری اسلامی در کشورهای عربی خاورمیانه و سرنگونی حکومتهای دیکتاتور وابسته به غرب که سبب از بین رفتن منافع آنها در این منطقه حساس شد، با درک نقش جمهوری اسلامی کوشیدند، ایران را از محوریت این موج خارج کنند و بار دیگر کنترل حکومتهای این کشورها را به دست بگیرند. بیشک بهترین شیوه برای تحقق این هدف چیزی جز معرفی کردن جمهوری اسلامی ایران به عنوان حکومتی که به دنبال تسلط به کشورهای عربی است، نخواهد بود؛ برنامهریزیای که علی یونسی خواسته یا ناخواسته برای تحقق آن کوشید و صحبتهایش در خصوص عراق، به این حرکت دامن زد.
یونسی، پل ارتباط اصلاحطلبان با اقلیتها
اما در این میان شاید سؤال اصلی این باشد که چرا اصلاحطلبان با علم به اشتباه استراتژیک بزرگ علی یونسی، همچنان از وی حمایت میکنند؟ پاسخ به این سؤال را میتوان در اهداف انتخاباتی اصلاحطلبان جستوجو نمود و دلیل مقاومت جریان اصلاحطلب در موضوع علی یونسی و حمایت تمام قد از وی را تلاش برای احیای جریان اصلاحطلب عنوان کرد. این جریان که پس از خرداد سال 80 دیگر نتوانست در هیچ انتخاباتی پیروز شود و پس از این سال همواره به عنوان یک جریان سیاسی حاشیهای در سطح جامعه شناخته میشود، در سال 88 دچار ریزش شدید در پایگاه رأی خود شد. پس از این سال بود که اصلاحطلبان تلاشی جدی را برای ترمیم سبد رأی خود آغاز کردند که سرانجامش نزدیکی به طیف کارگزاران و موفقیت گزینه تحمیلی به این جریان در انتخابات ریاست جمهوری گذشته شد. این پیروزی خون تازهای را به جریان اصلاحطلب تزریق کرد و آنان را بر آن داشت که سیاست خود را در تقویت پایگاه رأی خود ادامه دهند.
یکی از این استراتژیهای اصلاحطلبان تصاحب آرای اقلیتهای مذهبی در داخل کشور بود؛ جایی که علی یونسی از چهرههای اصلاحطلب با سابقه امنیتی خود وظیفه ارتباط با اقلیتهای مذهبی را به عهده گرفت. تماس با اقلیت اهل تسنن و بزرگان این طیف، در کنار ارتباطگیری با قومیتهای مختلف به ویژه مرزنشینان و ارائه وعدههایی که شاید در حیطه اختیارات دستیار ویژه رئیسجمهور نیست، از مهمترین برنامههای علی یونسی برای پیوند زدن سبد رأی این طیف از جامعه به اصلاحطلبان بوده است.