کمپ دیوید از دیروز تا امروز/ سعید قلی زاده

نام کمپ دیوید تداعی گر فراز و نشیب های فراوانی  در تاریخ معاصر جوامع اسلامی است و این بار هم بعد از 37 سال قرار بر آن شد که نام نشستی تحت عنوان راهکارهای برون رفت از باتلاق غرب آسیا را با خود همراه داشته باشد. قرار است این نشست در 13 و 14 ماه مه (23 و 24 اردیبهشت) برگزار شود که در آن رئیس جمهور آمریکا از شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس دعوت بعمل آورده است.

کمپ دیوید بیش از آنکه به عنوان تفرجگاه رؤسای جمهور آمریکا شناخته شده باشد، یاد آور روزهایی است که در تابستان 1978 آتش را به جان مقاومت انداخت، آتشی که تدارکات آن با "انور سادات " رئیس جمهور وقت مصر و "بگین" نخست وزیر رژیم صهیونیستی بوده است و به عنوان اولین پیمان میان اعراب و رژیم صهیونیستی شکل گرفت.

آتش بر افروخته شده ویرانیش به جان مقاومت و گرمای آن به کام رژیم صهیونیستی شد، گرمایی که رابطه یخ زده میان اعراب و رژیم غاصب را مبدل به رسمیت شناخته شدن رژیم صهیونیستی نمود و چیزی جزء تشکیل دولت خودمختار فلسطین و عقب نشینی رژیم صهیونیستی از نوار غزه و کرانه باختری رود اردن نصیب جریان مقاومت نشد که این هم البته هنوز به عنوان طرحی روی کاغذ مانده و اجرایی نشده است.

اما اکنون آمریکا و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در این نشست به دنبال آن هستند که سد راه قدرت روز افزون ایران باشند. از این رو کشورهای عربی به دنبال متقاعد نمودن آمریکا برای مداخله در سوریه و ضمانتنامه مکتوب امنیتی در قبال ایران هستند. به گزارش فایننشال تایمز اعراب به دنبال خرید تسلیحات نسل جدید از آمریکا و عقد توافق نامه ای نظامی بین خود و ایالت متحده هستند ، که آمریکا را ملزم به حمایت از اعراب در قبال جنگ های منطقه ای نماید.

به نوشته وال استریت ژورنال، شیوخ حاشیه خلیج فارس نگران آن هستند که توافق هسته ای راه را برای همکاری های تهران ، واشینگتن در موضوعات دیگر باز کند. در همین راستا مشاور ویژه رئیس جمهور پیشین آمریکا، دنیس راس از اعراب خواست سطح توقعات خود را از نشست کمپ دیوید برای کاستن از نفوذ ایران در منطقه پایین بیاورند و افزود: دولت آمریکا در حال حاضر فاقد تأثیر گذاری برای حل این مشکل است.

پایگاه اینترنتی شبکه بلومبرگ هم نوشته است: این نشست جاره جویی برای برون رفت عربستان از باتلاق یمن است.

در حالی که باراک اوباما آماده میزبانی از سران کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بوده، دولت سعودی عصر روز دوشنبه به طور غیر منتظره ای اعلام کرد که " ملک سلمان بن عبدالعزیز " پادشاه عربستان در این نشست شرکت نخواهد کرد و به جای آن محمد بن نایف و فرزند جوان پادشاه در نشست شرکت مینمایند. در حالی که سران ایالات متحده بیان نمودند لغو سفر سلمان را اهانت تلقی نمی کنند ، سخنگوی کاخ سفید مطرح کرده است که اوباما پیش از نشست کمپ دیوید با سلمان جهت شرکت در نشست رایزنی خواهد کرد.

در مورد چرایی لغو سفر سلمان به آمریکا دلایل متعددی بیان شده است، عادل الجبیر وزیر خارجه عربستان دلیل این اقدام سلمان را همزمانی نشست کمپ دیوید با آتش بس پنج روزه در یمن اعلام کرد و گفت: از آنجایی که امداد رسانی به یمن برای پادشاه بسیار اهمیت دارد ، او شخصا این عملیات را راهبری میکند.

در همین حال یک مقام سعودی به شرط آنکه نامش فاش نشود بیان نموده که سلمان به علت نارضایتیش از دولت آمریکا سفر خود را لغو نموده است، چندی پیش اوباما در مصاحبه ای با نیویورک تایمز تلویحا بیان نمود که بزرگترین خطری که کشورهای عربی را تهدید میکند ، نه خارجی ،بلکه خشم فزاینده شهروندی از مشکلات بیکاری و فقدان آزادی است. این در حالیست که وال استریت ژورنال علت اصلی انصراف پادشاه عربستان را هراس از آبروریزی به علت آلزایمر سلمان و ناتوانی در سخنرانی بیش از چند دقیقه اعلام کرده است.

با این حساب از میان سران کشورهای عربی دعوت شده تنها " تمیم بن حمد آل ثانی " امیر قطر و " صالح احمد جابر الصلح " امیر کویت در نشست کمپ دیوید شرکت خواهند کرد. این در حالیست که به علت بیماری سه پادشاه دیگر از شش عضو شورای همکاری خلیج فارس در این نشست حاضر نخواهند شد و کشورهای امارات و بحرین ، ولیعهد خود و کشور عمان هم نخست وزیر خود را به این نشست اعزام می نمایند.

در پایان باید گفت که در کمپ دیوید سابق بعد از 12 روز مذاکرات محرمانه، سایه یهود را به جان جوامع اسلامی انداختند و اینک به دنبال درگیر نمودن مسلمانان با یک دیگر و نوعی جنگ نیابتی هستند. دیروز، هدف تسلط بر قبله اول مسلمین بیت المقدس بود و اینک تمرکز آن ها بر روی افکار مقاومت در جهان اسلام قرار دارد. اما گرچه دیروز به علت نوپا بودن جریان و تفکر مقاومت، نظام سلطه در مقاطعی موفق به دستیابی اهداف مد نظر خود شده است، اینک به برکت خون شهدا و رهنمودهای امام خامنه ای(مدظله العالی) جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک کشور با ثبات در منطقه بوده و راه را برای رسیدن نظام سلطه به اهداف خود بسته است.