پایگاه بصیرت: امروز چهارم شعبان، مصادف با سالگرد ولادت خجسته رادمرد بزرگی است که نام و یادش نیز، همچون زندگی سراسر شکوهش با نام حسین(ع) پیوند خورده و معنا یافته است. این یگانه بیبدیل، حضرت اباالفضلالعباس(ع) است. افتخار بزرگ بشریت که جانبازان انقلاب اسلامی افتخار انتساب به ایشان را یافتهاند. جانبازانی که نه بهسبب پیکر آسیبدیده که برای درک و فهم بزرگی راه و منش فرزند امیرالمؤمنین(ع)، حضرت عباس(ع) رهرو راه عباس شناخته میشوند و هریک بهتنهایی افتخار جداگانهای برای این مرز و بوم تا ابدیت هستند؛ چه آنهایی که وظیفه قدردانی و خدمت به آنان را دارند به وظیفه خود عمل کنند یا نکنند و ای کاش که همگان به وظیفه خود عمل کنند. اگر دانشآموختگان مدرسه عباسبنعلی(ع) در کنار سجایایی که از آن بیهمتا یافتهاند، با نجابت عباسی از خود دم نمیزنند، این نباید سبب اهمال در خدمت صادقانه به آنها شود که این خدمت هر چقدر هم زیاد باشد، در برابر حماسهای که آنها آفریدهاند، بسیار اندک است. آنها در انجام وظیفه خود عباسی عمل کردند، اما آیا دیگران هم در خدمت به این خادمان عباس، عباسی عمل کردهاند و میکنند؟!