تبریک نابجا!!

علی اسماعیلی

جنایات وحشیانه آل‌سعود در حمله به یمن و کشتار زنان و کودکان این سرزمین صدای اعتراض بسیاری از جهانیان و گروه‌های حقوق بشری را درآورده است و با ادامه یافتن آن، رسوایی بیش از پیش آنان را به دنبال داشته است. این حملات تاکنون، هیچ دستاوردی به جز خرابی و کشتار مردم یمن نداشته و به جای اینکه نفعی برای حاکمان مستبد و دست‌نشانده آل‌سعود داشته باشد، ‌به زیان این خاندان فرتوت و رو به زوال پیش می‌رود و آل‌سعود روزبه‌روز بیشتر در باتلاق یمن فرو می‌رود؛ موضوعی که سران سعودی را به‌شدت به وحشت انداخته است، البته این اعتراضات حتی در خاندان آل‌سعود نیز (نه به دلیل حمایت از مردم مظلوم یمن، بلکه به این دلیل که این حملات را احمقانه دانسته و آن را سبب سقوط این خاندان می‌دانند) شنیده می‌شود. همین موضوع ملک سلمان را بر آن داشت تا برای جلوگیری از هرگونه اقدام احتمالی برخی شاهزادگان علیه سلطنتش، دست به تغییرات گسترده در ارکان حکومتی آل‌سعود بزند که از منصب ولیعهد گرفته تا بسیاری از وزارت‌خانه‌های کلیدی را دستخوش تغییرات اساسی کرد. در این میان، وزارت خارجه عربستان نیز پس از 40 سال سکانداری سعود‌الفیصل بر آن، به گزینه جدید رو آورد و با حکم پادشاه فرتوت عربستان، مسئولیت آن به عادل بن‌احمد الجبیر رسید تا وی هدایت‌کننده این وزارتخانه کلیدی باشد. کسی که به نظر نمی‌رسد، چندان تفاوتی با سلف گذشته خود داشته باشد.

این نوشتار در صدد تجزیه و تحلیل تغییرات حکومتی در عربستان نیست، بلکه به‌دنبال واکاوی نکته قابل تأمل دیگری است. این نکته قابل تأمل و البته قابل تأسف، خبر تبریک ظریف، وزیر خارجه کشورمان به همتای سعودی خود است!

هر طور که نگاه کردیم نتوانستیم علت این تبریک نا‌به‌جا و ناظریف آقای ظریف را آن هم در شرایطی که این روزها، عربستان سعودی، جنایتکارانه‌ترین حملات را علیه مردم بی‌گناه یمن دارد، درک کنیم.‌ حتی توجیه رفتار دیپلماتیک برای این اقدام آقای ظریف نیز منطقی و قابل قبول به نظر نمی‌رسد؛ چراکه آل‌سعود امروز دشمنی است که شمشیر را از رو بسته است و از هیچ‌گونه اقدام توطئه‌آمیز علیه ایران و جهان اسلام رویگردان نیست. از نگاه بسیاری، امروز دیگر هیچ تفاوتی بین اقدامات سردمداران کودک‌کش صهیونیست با حاکمان مستبد و کودک‌کش آل‌سعود وجود ندارد! از همین‌روست که بین پیام تبریک فرستادن به وزیر خارجه آل‌سعود و احیاناً (در مثال) به رژیم صهیونیستی نیز نمی‌توان تفاوتی قائل شد! چرا که جنایات و خیانت‌های عربستان عله جهان اسلام اگر بیشتر از صهیونیست‌ها نباشد، قطعاً کمتر از آنان نیست. فقط کافی است تا نگاهی به فهرست جنایات و توطئه‌های این رژیم دست‌نشانده در دنیای اسلام در این سال‌ها بیندازیم. آشکارترین و قابل استنادترین مدرک، حمایت فکری و مالی و تسلیحاتی آل‌سعود از جرثومه داعش و تأسیس آن توسط این رژیم با کمک برخی دول غربی‌، صهیونیستی و منطقه‌ای است که تاکنون بیشترین خسارات مادی و معنوی را به جهان اسلام وارد کرده است. بمباران و حملات هر روزه به یمن، نمونه‌ای دیگری از توطئه‌ها و خیانت‌های خاندان آل‌سعود به اسلام و مسلمانان است.

این در حالی است که سردمداران جنایتکار این رژیم تا به امروز نه تنها یک گلوله به سمت صهیونیست‌ها شلیک نکرده‌اند که حتی به مبارزان فلسطینی و لبنانی، برای مقابله با رژیم صهیونیستی کمک نیز نکرده‌اند، اما تا توانسته‌اند با ثروت‌های بادآورده خود، به ترویج افکار منحرف وهابیت در‌ جهان اسلام دست زده‌اند، به همین دلیل است که معتقدیم امروز، خطر آل‌سعود از رژیم صهیونیستی برای جهان اسلام کمتر نبوده و نیست و اصولاً این رژیم، مجری اوامر و فرمان‌های اربابان غربی ـ صهیونیستی خود در منطقه است و البته، خیانت‌ها و توطئه‌های این رژیم علیه ایران، بیش از هر کشور دیگری است و همین مسئله است که مماشات دولتمردان را در برابر این رژیم ضداسلامی در اذهان بسیاری، مورد پرسش جدی قرار می‌دهد. حمایت‌های مالی و تسلیحاتی و نظامی آل‌سعود در هشت سال دفاع مقدس از صدام معدوم،‌ کشتار حجاج ایرانی،‌ حمایت‌های گسترده مالی و تسلیحاتی و رسانه‌ای از گروهک‌های ضدانقلاب، اشرار مسلح و فتنه گران 88 در ایران، کمک به ‌کاهش شدید قیمت نفت برای فشار بیشتر بر ایران،‌ کمک به تروریست‌های داعش در کشورهای جبهه مقاومت، یعنی سوریه و عراق و در حال حاضر یمن، برای ضربه زدن به ایران و... تنها بخشی از انبوه توطئه‌ها، جنایت‌ها و خیانت‌های پیدا و پنهان این رژیم علیه ایران و جهان اسلام است.

همین موضوع است که دلسوزان نظام و انقلاب را از این اقدام آقای ظریف رنجور می‌سازد. برای روشن‌تر و ملموس‌تر شدن موضوع باید تأثیر این اقدام بر احساس و داوری مسلمانان و دشمنان را سنجید. آیا مسلمانان از این اقدام خشنود شدند و دشمنان ناراحت و یا برعکس. اگر الزامات دیپلماسی آقای ظریف را به این کار واداشته، باید پرسید حد و مرز این الزامات کجاست؟ کشتار بی‌گناهان و محروم ساختن آنان از بدیهی‌ترین حقوق یعنی دسترسی ضروری به آب، نان و امور بهداشتی و درمانی و مقابله با هواپیمای امدادرسان ایرانی با خشن‌ترین شکل؟! آیا با رفتار دیپلماتیک و خارج از اعتراض کتبی و شفاهی نمی‌شود اوج نفرت از یک حکومت جانی را نشان داد؟ مسامحه اگر در جایش باشد ممدوح و اگر در غیرجایش باشد، مذموم است و متأسفانه در این‌باره در خارج از جایش به‌کار رفته است!

آقای ظریف! بر این باوریم که این حرکت شما، آن هم در شرایط حال حاضر منطقه و جهان، نه‌تنها هیچ نفعی برای ایران نداشته، بلکه فقط آل‌سعود جنایتکار را به ادامه جنایات خود در یمن جری‌تر خواهد ساخت و دلسوزان داخلی و خارجی را مأیوس خواهد کرد. حال آنکه همگان، حتی حامیان غربی و صهیونیستی آل‌سعود معتقدند که امروز عربستان، در باتلاق یمن گرفتار آمده و هر روز در آن فروتر می‌رود، به‌گونه‌ای که برخی گفته‌اند، این حملات، سقوط آل‌سعود را تسریع خواهد کرد. ضمن اینکه این آل‌سعود است که نیاز به کنار آمدن و مماشات و محافظه‌کاری در برابر ایران دارد. و نکته آخر، اینکه مبادا با این اقدامات ناپخته و غیرمنطقی، این توهم را در عربستان و آمریکا ایجاد کنیم که ما نیازمند به آنان هستیم که نتیجه‌اش این می‌شود که آنان در پی گرفتن امتیازات بیشتر از ما در مسائل فی‌مابین باشند!