دلواپسان توافق را کم اثر جلوه می‌دهند

‌* خانم دکتر در ابتدا در مورد جنجال دیروز مجلس بفرمایید موضوع از چه قرار بوده است؟

‌** این رفتار طیف دلواپس در مجلس ادامه امتداد رفتارهای این گروه در ابتدای روی کار آمدن دولت روحانی بوده است. این طیف، دولت روحانی را به عنوان یک رقیب سیاسی جدی قلمداد می‌کرد. با توجه به گفتمان غالب در انتخابات ریاست جمهوری که بر مبنای ترمیم سیاست خارجی استوار شده بود که حاصل هشت سال بی‌تدبیری دولت اصولگرا بود، طبیعی بود که با پیروزی این گفتمان تمرکز اصلی دولت یازدهم هم بر باز کردن گره‌هایی بوده که در عرصه سیاست خارجی به وجود آمده بود.

به خصوص تلاش برای خروج پرونده این در شورای امنیت سازمان ملل و تحریم‌های بحران‌سازی که بر علیه ما اعمال شده بود. به هر ترتیب این دولت توانسته که به این مطالبه جامعه ایران پاسخ مثبت بدهد و این دستاورد نه تنها به بهبود جایگاه ایران در جامعه جهانی کمک خواهد کرد، بلکه در عرصه داخلی نیز به پویایی و امیدآفرینی جامعه انجامید هر تحلیل‌گر منصفی که این توافق‌نامه را مورد بررسی قرار دهد، با توجه به واکنش‌هایی که دشمنان استراتژیک ایران بعد از این توافق داشتند و به خصوص واکنش‌هایی که جمهوری خواهان آمریکا به آن دامن می‌زدند، مشخص شد که هئیت دیپلماتیک ایران تلاش خودش را در طول این بیست و سه ماه به کار گرفت تا نتیجه برد حاصل شود و منافع اصلی ایران در این توافق به نوعی تامین شود. به اعتقاد من هراس دلواپسان و جنجال‌هایی که در طیف اقلیت مجلس با آن مواجه هستیم، بیشتر به این عامل بر می‌گردد که ارزش این توافق را در فضای داخلی ایران کم اثر جلوه دهند.

به طور طبیعی این جنجال‌آفرینی به نظر می‌رسد که در روندی که به هر حال این توافق پیش‌روی جامعه بین‌المللی و کشور ما قرار دارد و با توجه به مصوبه اخیر شورای امنیت تاثیری در این روند ایجاد نخواهد کرد. با توجه یه اینکه روند مذاکرات و نتایجی که در پس آن حاصل شد و رهبری هم آن را مورد تایید قرار داد، این جنجال‌آفرینی‌ها جز مصرف داخلی اثر دیگری نخواهد داشت. این مواضع از یک طرف فرافکنی و گریز از پاسخگویی است که منتسبین به دولت گذشته باید امروز پاسخ عملکرد خودشان را بدهند.

‌* به طور مشخص بفرمایید که جنجا‌ل‌آفرینی افرادی مثل کوچک‌زاده در مجلس را می‌توان به عنوان یک هوچی‌گری سیاسی به حساب آورد یا سناریویی پشت سر آن خوابیده است؟

‌** دستور کار افراطیون از ابتدا مشخص بود. این رفتارها قابل پیش‌بینی بود. جنجال‌آفرینی طبق یک برنامه مشخص پیش می‌رود. تندروها با بکارگیری روش‌های جدید به این نوع رفتارهای خود ادامه خواهند داد تا دولت نتواند تاثیر‌گذاری عمیق خود را در فضای داخلی اعمال کند.

‌* به نظر شما بازداشت‌های دولتی‌های سابق و برجسته کردن رانت‌های و اختلاس‌های متعدد آن‌ها بر ایجاد این رفتار اثر‌گذار بوده است؟

‌** با توجه به اظهارنظر مداوم دولتی‌های مستقر در مورد اختلاس‌ها و ثروت‌هایی که توسط دولت گذشته به یغما رفته است، بدون اینکه این مبالغ را در جهت سرمایه‌گذاری داخلی و بهبود رفاه مردم به کار گرفته شود، طبیعی است که ارائه این آمارها طیف تندروها را به عصبانیت وا داشته است.

این تندروها به عنوان حامیان اصلی دولت گذشته باید پاسخگوی اعمال خود در عرصه عمومی و افکار عمومی باشد. این جنجال‌آفرینی‌ها گریز از پاسخ‌گویی است. با حساسیتی که مردم درباره این اخبار دارند ترس آن‌ها  از این است که جایگاه همیشه لغزنده آن‌ها بیش از پیش لغزنده‌تر نشود.

این مواضع تندروها در واقع سنارویی تبلیغاتی برای تصاحب کرسی‌های مجلس در انتخابات آینده است یا بر عکس کار خود را تمام شده می‌بینند؟ زمانی که دولت به عنوان یک رقیب سیاسی قلمداد شود طبیعی است که جناح مقابل برای مقبولیت خود در انتخابات پیش‌رو دست به هر تحرک سیاسی می‌زند. آن‌ها نگران این مساله هستند چرا که به ناکامی‌های خود و بحران‌‌هایی که برای کشور در عرصه داخلی و خارجی به وجود آوردنده ملتفت  هستند. آن‌ها به هر راهبردی که افکار عمومی را در کنترل خود داشته باشند، دست می‌زنند، زمانی که انتخابات در یک مسیر قانونی برگزار شود، تندروها در این فضا دچار وحشت می‌شوند و خود را از پیش باخته می‌دانند. رادیکال‌های مجلس یعنی طیف نزدیک به پایداری از طریق این پروپا گاندا در صدد جایگاه در انتخابات آینده هستند.