حسن شکوهینسب
کمتر از 40 روز به اعلام نظر نهایی کنگره ی آمریکا بر متن «برجام» زمان باقی است و مخالفان توافق به ویژه لابی قدرتمند صهیونیستی با استفاده از ابزارهای رسانهای آخرین تیرهای تیرکش خود را به سمت توافق هستهای پرتاب میکنند؛ تیرهایی که تاکنون همه به خطا رفته است.
درست زمانی که بحثهای داخلی در آمریکا میان دولت و اعضای جمهوریخواه کنگره به منظور تصویب «برجام» (برنامهی جامع اقدام مشترک) به اوج خود رسیده است موسسهی «علوم و امنیت بین المللی» (ISIS) در آمریکا ادعای تازهای علیه برنامهی هستهای ایران مطرح کرده است.
این موسسه پنجم اوت (پانزدهم مرداد ماه) با انتشار تصاویری ماهوارهای ادعا کرد که ایران در تاسیسات پارچین به منظور پاکسازی این پایگاه، فعالیتهایی انجام داده است؛ ادعایی که با واکنش تند مقامهای جمهوری اسلامی ایران مواجه شد و نمایندگی کشورمان در سازمان ملل با صدور بیانیهای این ادعاها را مضحک و تکرار همان سناریوهای تکراری و پوسیدهای دانست که در گذشته بارها تکرار شده و هر بار واهی بودن آنها به اثبات رسیده است. از دوازده سال پیش تاکنون قصهپردازیهای زیادی در ارتباط با سایت نظامی پارچین صورت گرفته است. اکنون ترمیم جادهای در مقابل سد «ماملو» در نزدیکی پارچین برای تردد ماشینهای راهسازی به سوژهای تازه برای اختلافافکنان و کارشکنان توافق هستهای تبدیل شده است؛ بیتوجه به اینکه این منطقهی وسیع در بردارندهی بخشهای نظامی، صنعتی، اداری و همچنین مسکونی است.
به منظور بررسی عمیقتر این موضوع لازم است نگاهی گذرا به عملکرد موسسهی علوم و امنیت بین المللی و «دیوید آلبرایت» موسس و رییس این موسسه داشت.
هرچند موسسهی علوم و امنیت بینالملل خود را به عنوان موسسهای غیرانتفاعی و بی طرف با اهداف گزارش دهی بیطرفانه در ارتباط با منع گسترش سلاحهای اتمی، شفافسازی از اقدامها و فعالیتهای هستهای در سراسر جهان و همچنین تقویت رژیم منع گسترش سلاحهای هستهای به جهانیان معرفی کرده است اما نقض آشکار در این اصول اعلام شده بارها از سوی این موسسهی نزدیک به رژیم صهیونیستی مشاهده شده است.
نمونههای بارز نقض این اصول را میتوان در پیوند با فعالیتهای هستهای ایران آشکارا مشاهده کرد. این موسسهی به اصطلاح تحقیقاتی بارها با جمعآوری و انتشار اسناد غیرواقعی از تاسیسات و فعالیتهای هستهای صلحآمیز ایران به ویژه سایت نظامی پارچین توانسته است به بازویی برای لابی صهیونیستی آیپک (کمیتهی روابط عمومی آمریکا- اسراییل) و گروههای تندرو در آمریکا و محوری برای شایعهپراکنی به سود این گروهها مبدل شود.ارتباط نزدیک نیروهای فعال در آیپک همچون «استیون روزن» و «چاس فریمن» با آلبرایت و حمایت مالی این افراد از موسسهی تحقیقاتی زیر کنترل وی بر جهتگیریهای ضدایرانی این موسسه افزوده است. این موسسه در ادامهی سیاستهای ایران هراسانهی خود در سال 2014 ادعا کرد که ایران به بمب اتم دست خواهد یافت.
بر اساس همین قصهپردازیها و ادعاهای بیاساس بود که پارچین 2 بار (در دی ماه 83 و آبان ماه 84) از سوی بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی مورد بازرسی قرار گرفت اما در این بازرسیها هیچ گونه اثری از موارد ادعایی موسسهی علوم و امنیت بینالملل مبنی بر آزمایشهای اتمی در پارچین مشاهده نشد و آنها هیچ مدرکی دال بر انحراف در برنامهی هستهای ایران به دست نیاوردند.
کارشکنیهای ISIS حتی پس از «طرح اقدام مشترک» میان ایران و 1+5 نیز ادامه یافت و سال گذشته در حین بازار داغ گفت و گوها، رییس این موسسه، ایران را به نقض توافق متهم و تاکید کرد که تهران در سانتریفیوژهای IR5 گاز اورانیوم وارد کرده است؛ این موضوع با مفاد توافق ژنو در تضاد بود چرا که ایران در این توافق پذیرفته بود که از این نسل سانتریفیوژ استفاده نکند.
این توطئهها نیز کار به جایی نبرد تا اینکه ایران و 1+5 در نهایت چهاردهم ژوییه (بیست و سوم تیرماه) به توافقی تاریخی در وین دست یافتند. بیش از سه هفته است که متن برجام برای اعلام نظر نهایی در اختیار کنگره ی آمریکا قرار گرفته است و کنگره تا هفدهم سپتامبر (بیست و ششم شهریورماه) مهلت دارد تا متن توافق صورت گرفته را تصویب یا رد کند. از سوی دیگر آژانس نیز طبق توافق با ایران تا پانزدهم دسامبر (بیست و چهارم آذرماه) فرصت دارد تا نظر و گزارش نهایی خود را در ارتباط با فعالیتهای هستهای ایران به شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی ارایه دهد.
بنابراین در این شرایط طبیعی است که مخالفان توافق هستهای ایران و غرب از هیچ تلاش و کوششی برای به بن بست کشاندن این توافق دریغ نکنند. پرواضح است توافق هستهای نه تنها از سوی 1+5 بلکه از جانب سایر کشورهای جهان به ویژه اتحادیهی 28 عضوی اروپا مورد قبول واقع شده است و مخالفت این افراد و گروه ها با توافق ناشی از منافع و مصالح آن ها است ضمن اینکه این توافق بدون شک توانمندی ایران را در همهی زمینهها بالا میبرد و رژیم صهیونیستی را در انزوایی بیشتر فرو خواهد برد.
البته سناریوی دیگری نیز در پیوند با چرایی طرح و تکرار قصهپردازیها درباره ی پارچین وجود دارد و آن تلاش مخالفان توافق جهت کسب آگاهی از متن توافق صورت گرفته میان ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی است.
تیمهای مذاکره کنندهی ایرانی و طرف مقابل برای مقابله با همین کارشکنیها خارج از متن برجام به توافق جداگانهای با آژانس اقدام کردند. از اینرو، «یوکیا آمانو» مدیرکل آژانس که چند روز پیش به کمیتهی روابط خارجی سنا دعوت شده بود به رغم اصرار جمهوریخواهان مخالف از توضیح جزییات توافق با ایران خودداری کرد؛ مقاومتی که موجبات نارضایتی شماری از سناتورهای جمهوریخواه از جمله «باب کورکر» رییس این کمیته را فراهم کرد.
در مجموع، باوجود تکرار ادعاها و قصهپردازیهای موسسههای وابسته به لابی صهیونیستی در آمریکا و در پی آن بازرسیهای مداوم از ایران تاکنون هیچ مدرک و نشانهای دال بر تلاش تهران برای ساخت سلاحهای اتمی به دست نیامده است و مانور تبلیغاتی مخالفان توافق و تکرار ادعاهای بی اساس آنها هدفی جز بر هم زدن فضای تفاهم ندارد.
در پایان جای طرح این پرسش است، اندیشکدهها و موسسههای تحقیقاتی همچون ISIS که با استناد به خاکبرداری و آسفالت جادهی نشست کرده در منطقهی پارچین به این اندازه تیزبین و ریزنگر شده آیا تاکنون تلاشی در ارتباط با فعالیتهای هستهای اروپا و آمریکا انجام داده است و آیا فعالیتهای غیرصلح آمیز رژیم صهیونیستی با بیش از 200 کلاهک هستهای جای تحقیق، بررسی و افشاسازی ندارد؟