یادداشت:چهار درسی که نتانیاهو باید بیاموزد

پایگاه بصیرت:گروه ترجمه - پایگاه اینترنتی المانیتور 15 سپتامبر 2015 (24 شهریور) در مقاله‌ای به راهبردهای شکست‌خورده بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی پرداخت و نوشت: سال جاری یکی از بدترین سال‌های دولت اسرائیل[رژیم صهیونیستی] بود، زیرا جهان بار دیگر دولت یهودی را به سرنوشت خویش رها کرد. رهبران بزرگ‌ترین قدرت‌های جهان به رهبری رئیس‌جمهوری آمریکا توافقی را به امضا رساندند که راه را برای ایران، دشمن اسرائیل و متعهد به نابودی این دولت یهودی، باز کرد تا بتواند به تسلیحات کشتارجمعی دست یابد. توافق هسته‌ای و برداشته شدن تحریم‌های ایران از احتمال دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای به‌شدت می‌کاهد؛ اما توافق وین روزی سیاه برای راهبرد دفاعی و دیپلماسی اسرائیل تحت رهبری نتانیاهو به شمار می‌رود. امسال بدترین سال برای بازدارندگی و جایگاه بین‌المللی اسرائیل بود.

در ادامه مقاله آمده است: به نظر می‌رسد نتانیاهو به دنبال جبران این عقب‌نشینی‌هاست. رقبای سیاسی وی از جمله ایزاک هرزوگ، رهبر حزب اردوگاه صهیونیستی و یش اتید، رهبر یائیر لپید از مبارزه وی علیه این توافق حمایت کردند. انتقاد آنها به روش نتانیاهو در مقابله با توافق بود. اشتباه مربوط به مسئله هسته‌ای و کوتاهی راهبردی قابل اصلاح نیست. به هر حال، رهبری سیاسی اسرائیل باید از درس‌های مربوط به اشتباهات در مورد برنامه هسته‌ای ایران بیاموزد تا از اشتباهات بیشتر ناشی از عدم تفکر راهبردی پرهیز کند. درس نخست اینکه هرگز نباید بدون یک راهبرد خروج، وارد میدان نبرد شد. دستگاه دیپلماسی با توجه به این موضوع باید حداقل در مورد دو گام رو به جلو بیندیشد، اقدامات خود را با کمک کارشناسان محاسبه کند و هزینه‌های دیپلماتیک، دفاعی و اقتصادی شکست را برآورد کند. درس دوم نیاز به بررسی کامل پیامدهای گسترده هر اقدام دیپلماتیک و دفاعی مهم مطابق اهداف محوری کشور است. این اهداف را به آسانی می‌توان در راهبرد نیروی دفاعی اسرائیل یافت. آوریل 2006 اهداف ملی دولت اسرائیل توسط کمیته‌ای به رهبری دان مریدور (وزیر امور اطلاعاتی سال‌های 2009 تا 2013) تکمیل شد. این کمیته شامل بهترین متفکران در حوزه‌های امنیت ملی و اطلاعات بود.

در پایان مقاله آمده است: سومین درس اینکه ضروری است رهبران اسرائیل اندیشه‌های قدیمی و منسوخ خود را کنار بگذارند. با چنین تغییر دیدگاهی می‌توان جایگزین‌های دیپلماتیک و امنیتی یافت و واقعیت‌های رو به تغییر را مد نظر قرار داد. درس چهارم اینکه کیفیت تصمیم‌های یک رهبر را نمی‌توان بر اساس میزان زمان و انرژی مصرف شده در دیپلماسی عمومی و روابط عمومی سنجید و تعیین کرد. تا آخرین دقیقه و حتی پس از آن، نتانیاهو تلاش کرد جلوی توافق با ایران را بگیرد. وی در نیویورک تصویری از روند حرکت ایران به سوی ساخت بمب ارائه کرد. نتانیاهو حمایت حزب جمهوری‌خواه را در آمریکا کسب کرد،‌ اما پیامد آن بروز تنش با رئیس‌جمهوری دموکرات بود. امتیازی که به رهبران سیاسی داده می‌شود، بر اساس موفقیت آنها در دستیابی به اهداف محوری و ملی است که برای خود تعیین کرده‌اند و به مردم ارائه می‌دهند. روند تصمیم‌سازی در مورد مسئله هسته‌ای ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. رهبری سیاسی اسرائیل به جای کنترل خسارات و ناکامی‌ها و نیز تحلیل مسئله به دنبال مقصر خواندن مخالفان و رسانه‌ها است.