خشم آمریکا و اسرائیل از تحولات لبنان

اکنون می توان تشخیص داد، چرا «شیمون پرز»، رئیس رژیم صهیونیستی، سفیر آمریکا در بیروت و همچنین دکتر «عبدالعزیز الخوجه»، سفیر عربستان در لبنان و کمی دورتر، دولتمردان مصری تا این حد نسبت به تحولات یکی دو روز اخیر لبنان ابراز نگرانی کرده اند و به شدت از اتفاقات اخیر عصبانی اند.اقدام سریع جناح معارض لبنان به این دلیل مورد عصبانیت آمریکا و اسرائیل قرار گرفته است که این اقدام پیش از طرح تابستان داغی صورت گرفت که «دیوید ولش»، دستیار وزیر خارجه آمریکا چندی پیش در سفر به لبنان با هدف ایجاد تغییراتی گسترده در لبنان وعده داده بود. این تغییرات عبارت بود از خلع سلاح مقاومت لبنان با دو پروژه سیاسی و نظامی.

با وجود این، عصبانیت تل آویو و واشنگتن از این تحولات صرفاً به دلیل بعد لبنانی پیامدهای آن نیست.

بر اساس طرح سیاسی نظامی ای که آمریکا و اسرائیل به کمک برخی متحدان عربی خود برای تابستان خاورمیانه تدارک دیده بودند، عراق، فلسطین و لبنان یکجا هدف برنامه هایی بود که می بایست در نهایت به نفع منافع استعماری آمریکا پایان می یافت.

از دید تیم نومحافظه کار حاکم بر کاخ سفید، نتایج حاصله از مثلث ویرانه عراق،  لبنان و فلسطین در مدت باقی مانده تا پایان عمر ریاست جمهوری بوش می بایست به تحولی انجامد که به ابقای حضور نظامیان آمریکا در عراق منجر شود.

بنابراین، کاخ سفید در صدد طرحی نو افتاد. این طرح شامل اعلام تشکیل دولت فلسطینی، امضای توافق امنیتی با دولت عراق و بروز جنگ داخلی در لبنان با هدف سرگرم کردن این کشور در تحولات درونی و تحلیل توان آن بود.

تیم حاکم بر کاخ سفید به کمک اسرائیل و برخی متحدان عربی خود سرمایه گذاری عظیمی بر روی این پروژه سه گانه انجام داده بود و بر اساس برنامه زمان بندی شده ابتدا عراق سپس فلسطین و پس از آن نوبت لبنان بود. در فلسطین، موافقت «ابومازن»، رئیس تشکیلات خودگردان برای چشم پوشی از بیت المقدس و آوارگان گرفته شده است.

مراسم به اصطلاح جشن 60 سالگی اسرائیل که بوش در آن شرکت خواهد کرد نیز به عنوان زمینه ای برای امضای این معامله بزرگ تدارک دیده شده است. موفقیت بوش در این نبرد، فضای جدیدی را برای واشنگتن خلق خواهد کرد. این فضای جدید، نیازمند آن است که آمریکاییها چند صباحی در عراق بیشتر بمانند. از این رو طرح موسوم به توافق امنیتی به دولت عراق پیشنهاد شده است، صرفاً به ازای این نکته که عراق از تحت بند هفت منشور سازمان ملل خارج شود؛ یعنی استقلال خود را از سازمان ملل بازیابد. آمریکا در ازای این وعده(خروج عراق از تحت بند هفت) خواستار حضور بلندمدت در عراق با مصونیتهای ویژه است.

از این رو، دستیابی به نتایج مورد نظر در دو حلقه فلسطین و عراق، نیازمند از کار انداختن لبنانی است که نشان داده است در دو سال اخیر بیشترین تأثیرگذاری را بر تحولات خاورمیانه داشته است. بنابراین جریان معارض یا به بیانی دیگر، جریان مقاومت در لبنان می بایست در ابتدا خنثی و سپس حذف شود. حذف جریان معارض در لبنان از دید واشنگتن تنها با جنگ داخلی و توزیع بحران و تنش امکان پذیر است، زیرا آزمون اقدام نظامی علیه این جریان در جنگ تابستان 2006 به شکست انجامید، بنابراین وعده تابستان داغ توسط دیوید ولش در واقع حکایت از اجرای طرح بزرگی داشت که زمینه های آن با فرستادن سلاح و مواد منفجره و سیستمهای پیشرفته نظامی به لبنان و جریانهای خرابکار همسو با سیاستهای تل آویو و واشنگتن فراهم شده بود.

اکنون اما نیروهای معارض دولت لبنان با اقدامی پیشدستانه، سرمایه گذاری بزرگ آمریکا و اسرائیل را برای پیشبرد اهداف خود در منطقه نقش بر آب کرده اند.