کاپیتولاسیون در عراق

هفته گذشته یک فعال سیاسی عراق بخش هائی از جزئیات توافق نامه آمریکا با دولت نوری المالکی را که در آذر ماه سال گذشته گفتگوهای مقدماتی آن صورت گرفته و قرار است در مرداد ماه آینده به امضا برسد افشا کرد.

سید عبدالله الحیدری از مسئولان ائتلاف واحد عراق بعضی از محورهای این توافق نامه را که تحت عنوان « توافق نامه سیاسی امنیتی اقتصادی » مطرح است اینگونه تشریح کرد :

1 ـ وزارت جنگ آمریکا « پنتاگون » 14 پایگاه نظامی در سراسر عراق تاسیس می کند تا از آنها براساس تشخیص خود استفاده نماید .

2 ـ نظامیان آمریکائی بدون محدودیت تا هر وقت که صلاح بدانند در عراق باقی خواهند ماند . این بند تحت عنوان « حضور بلند مدت » و بدون تعیین ضرب الاجل در توافق نامه گنجانده شده است .

3 ـ کاپیتولاسیون یکی دیگر از بندهای توافق نامه آمریکا ـ عراق است که براساس آن « افراد نظامی و غیرنظامی آمریکائی درصورت ارتکاب جرم نه تنها مجبور به حضور در دادگاه های نظامی عراق نیستند بلکه این حق را خواهند داشت که متهمان و محکومان دادگاه های عراق را نیز به بازداشتگاه های خود انتقال دهند » .

4 ـ وزارتخانه های دفاع کشور و سازمان اطلاعات عراق تحت کنترل آمریکا خواهد بود تا آمریکائی ها بتوانند سیاست های خود را بدون مانع در عراق و منطقه به اجرا درآورند.

5 ـ نظامیان آمریکائی حق تحرک و نقل انتقال آزادانه در سراسر عراق خواهند داشت و دولت عراق حق ممانعت از این تحرکات و نقل و انتقال را نخواهد داشت .

6 ـ آمریکا حق خواهد داشت از حریم هوائی زمینی و دریائی عراق برای حمله به اهداف نظامی در منطقه که به تشخیص آنها منافع آمریکا و عراق را تهدید می کنند عمل نماید.

7 ـ عراق حق خرید هیچگونه تسلیحات از کشورهای دیگر بدون کسب اجازه از آمریکا را نخواهد داشت . این بند از توافق نامه شامل ارتش وزارت دفاع وزارت کشور سازمان اطلاعات نظامی و سازمان امنیت کشور عراق می شود.

این فعال سیاسی عراقی گفت : نماینده دولت آمریکا در آذر ماه سال گذشته پس از به دست آوردن موافقت دولت عراق برای این توافق نامه به آمریکا بازگشت و سپس « جان نگروپونته » از بلندپایه ترین مقامات امنیتی آمریکا برای تعیین چارچوب و زمان اجرای آن به بغداد سفر کرد که در نهایت قرار شد در مرداد ماه به امضا طرفین برسد. وی از نارضایتی شدید سیاستمداران عراقی از چنین توافق نامه ای خبر داد و گفت : « این اقدام به دخالت روزافزون دولت آمریکا در امور داخلی عراق منجر خواهد شد و درصورتی که این توافق نامه ننگین و ذلت بار امضا شود جزئیات بیشتری از آنرا افشا خواهیم کرد » .

نکته مهم در مورد این توافق نامه اینست که نشان میدهد آمریکا برخلاف ادعاهای رئیس جمهورش نه تنها بهیچوجه قصد خروج از عراق را ندارد بلکه بشدت تلاش می کند در این کشور بماند و حتی آنرا به پایگاهی برای رسیدن به اهداف استعماری خود در منطقه تبدیل نماید. از این فاجعه بارتر تلاش آمریکا برای احیا قانون جنگل در عراق است . توافق نامه مورد نظر آمریکا عراق را به یک مستعمره تمام عیار تبدیل می کند بطوری که مسئولان عراقی بطور کامل مسلوب الاختیار خواهند شد و نظامیان آمریکائی به صورت مطلق العنان می توانند مرتکب هر اقدامی که بخواهند بشوند. مشابه این رفتار را آمریکا در پایان جنگ جهانی دوم با آلمان و ژاپن داشت که پیامدهای مادی و معنوی آن همچنان ملت های این دو کشور را آزار میدهد. اما آنچه مهم است اینست که چنین رفتاری در عصر حاضر که عصر بیداری ملت ها و پایان دوران استعمار است بسیار شگفت انگیز است .

شگفت انگیزتر اینست که دولتمردان عراقی این توافق نامه ذلت بار را پذیرفته اند و بسیاری از شخصیت های سیاسی فرهنگی و مذهبی عراق نیز در برابر این ننگ و ذلت بزرگ سکوت اختیار کرده اند. اینکه این مسئول ائتلاف واحد عراق میگوید درصورت امضای این توافق نامه جزئیات بیشتری از آنرا افشا خواهیم کرد حرف عجیبی است . زیرا افشای توافقات بعد از امضای آن اثری نخواهد داشت . آنها اگر برای کشورشان دلسوزند باید از هم اکنون علیه این اقدام قیام کنند و جلوی امضای آنرا بگیرند.

کاپیتولاسیون در ایران زمان پهلوی هم امضا شد لکن تا قبل از امضا علماو مبارزان از آن بی خبر بودند. امام خمینی در سال 1343 به محض اطلاع یافتن از امضای کاپیتولاسیون که شرایط مشابهی را بر ایران تحمیل می کرد علیه آن سخنرانی کردند و این اقدام را تبدیل کردن عید مردم ایران به عزا و به بردگی دادن ملت ایران دانستند و مردم و علمای اسلام و دانشگاهیان را به قیام علیه رژیم شاه دعوت کردند. در پی همین سخنرانی بود که امام خمینی به دستور آمریکا به ترکیه تبعید شدند و یکسال و نیم بعد از ترکیه به عراق تبعید شدند اما نهضت به رهبری امام ادامه یافت تا اینکه در سال 1357 به پیروزی رسید .

در عراق نیز این کاپیتولاسیون که آمریکا به این ملت مظلوم تحمیل کرده است باید به یک انقلاب عمومی تبدیل شود و به اخراج اشغالگران از خاک این کشور منجر گردد. این کار با همت علما دانشگاهیان و فعالان سیاسی عراق میسر است و قطعا به نتیجه نیز خواهد رسید. سکوت در برابر کاپیتولاسیون که هم اکنون درحال تحمیل شدن به عراق است گناهی نابخشودنی است که آینده این کشور را تباه خواهد کرد. مسئولیت علما و مراجع در این زمینه قطعا از دیگران سنگین تر است .