موانع حسن ظن

دیروز از حسن ظن گفتیم و این جمله از بیانات رهبر معظم انقلاب در سفر به استان فارس را آوردیم که : « وحدت کلمه و حسن ظن نسبت به یکدیگر زمینه ساز عنایت خداوند و فائق آمدن بر مشکلات است » .

اکنون نوبت اشاره ای اجمالی به موانع حسن ظن است عواملی که نمیگذارند این توصیه رهبری به مرحله عمل برسد و ثمرات آن نصیب جامعه شود.

در این زمینه مردم مشکلی ندارند. مردم بسیار تمایل دارند مسئولان به همدیگر حسن ظن داشته باشند روابط صمیمانه میان آنها برقرار باشد و همه دست به دست یکدیگر بدهند و به جامعه خدمت کنند و مشکلات مردم را حل نمایند. اگر از طریق تبلیغات به ذهن مردم القا نشود که فلان شخص منفی است و باید از او پرهیز نمود و او را باید طرد و حتی لعن و تفسیق کرد مردم نسبت به همدیگر و نسبت به مسئولان ذهنیتی مثبت دارند. آنچه موجب سیاه نمائی ها نسبت به افراد اعم از مسئولان و دیگران می شود همین القائات منفی است . بنابر این موضوع بحث موانع حسن ظن خود مسئولان و فعالان سیاسی هستند.

در میان فعالان سیاسی نیز افراد مثبت که دارای حسن ظن هستند فراوانند اما وجود تعدادی منفی نگر با دو ویژگی غیرعادی همه چیز را تحت الشعاع قرار میدهد و به حسن ظن اجازه بروز و ظهور نمی دهد. این دو ویژگی یکی نفی دیگران با هدف اثبات خود است و دیگری فهم خود را بر عقل و درک دیگران ترجیح دادن .

اگر این دو عامل منفی در وجود افراد عادی جامعه باشد آثار مخرب آن چندان چشمگیر و ضربه زننده نیست ضربه هنگامی وارد می شود که این قبیل افراد در جایگاه ها و مسئولیت های اجتماعی و سیاسی بالا قرار بگیرند و امکانات رسانه ای نیز در اختیار آنها باشد و بدون محدودیت و نظارت آنچه را میخواهند از طریق رسانه ها به خورد مردم بدهند و اذهان مردم را بابیل های دروغ و تهمت و تخریب شخم بزنند.

نمونه های روشن این نوع برخورد یکی تهمت ضدیت با ولایت فقیه و عدم التزام به اسلام است که در طول سالهای اخیر بسیاری از وفاداران به انقلاب و نظام جمهوری اسلامی را با آن رمی و طرد کردند. اینکه هیئت های اجرائی انتخابات مجلس هشتم هزاران نفر را با همین تهمت فاقد صلاحیت داوطلبی برای مجلس دانستند و سپس همان افراد توسط مراجع قانونی بالابر تایید صلاحیت شدند گوشه ای از همین واقعیت تلخ را مینمایاند.

بعضی جریان های سیاسی کار را به جائی می رسانند که حتی ارکان انقلاب و نظام جمهوری اسلامی را که نیم قرن مبارزه و شکنجه و زندان را برای حاکمیت ولایت فقیه تحمل کرده اند و از پایه های اصلی و اساسی پیروزی انقلاب اسلامی و شکل گیری نظام اسلامی محسوب می شوند به عدم اعتقاد به ولایت فقیه متهم می کنند! کاری که چند روز قبل توسط یک پایگاه خبری صورت گرفت و یک خبرگزاری نیز به آن دامن زد و با پاسخ هائی که به آنها داده شد چشم این فتنه کور شد. شگفت آنکه این هر دو رسانه مدعی مسلمانی و اصولگرائی هستند و با اینحال خود را به این قاعده اسلامی روشن ملتزم ندانستند که تهمت عدم اعتقاد به ولایت فقیه را به کسی که بازوی پرتوان ولی فقیه در تمام 30 سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بوده و هست و در دوران قبل از پیروزی انقلاب نیز تمام عمر خود را صرف حاکم شدن ولایت فقیه کرده نباید با دیدن یک جمله مخدوش در یک کتاب یا یک نقل قول ناقص وارد کرد و به صحنه جامعه و افکار عمومی کشاند.

نمونه دیگر سرگردانی جامعه انقلابی و اسلامی ما در کتاب قطور کلیات ابوالبقا است که هر لحظه از صفحات آن انواع و اقسام « مافیا » ها بیرون می آیند و هیچگاه مصادیق آنها مشخص نمی شوند. گفته شد در وزارت نفت مافیا وجود دارد ولی در همان زمان وزیر نفت (آقای وزیری هامانه ) اعلام کرد : « ما تاکنون به مافیائی به نام مافیای نفت نرسیده ایم و اساسا چنین مافیائی در وزارت نفت وجود ندارد » . قوه قضائیه نیز بعد از بررسی های قانونی سلامت مالی وزیر اسبق نفت را که اگر مافیائی در این وزارت وجود داشت می بایست در زمان او و با مشارکت او می بود اعلام کرد. ادعای وجود « مافیا » در دیگر بخش های مختلف اقتصادی کشور نیز توسط سازمان بازرسی کل کشور رد شد بطوری که رئیس این سازمان با صراحت اعلام کرد : « سازمان بازرسی کل کشور به سابقه ای از مافیای اقتصادی نرسیده است » .

با اینحال سخن این مقاله اصولا این نیست که مافیا و مفسد و سواستفاده گر وجود ندارد بلکه سخن اینست که اگر هست مصادیق آنرا مشخص کنید و با سند و مدرک به قوه قضائیه بدهید و از قوه قضائیه نیز بخواهید با آنها برخورد کند و بعد از اثبات به افکار عمومی نیز با مشخصات و سند و مدرک اعلام نمائید نه اینکه هر روز با بیان کلیات اذهان مردم را مشوش کنید و روشی را دنبال نمائید که مردم به همه چیز و همه کس بدبین شوند و اصل و اساس نظام زیر سئوال برود و دشمنان انقلاب و نظام از یکطرف احساس شادمانی کنند و از طرف دیگر با بهره گیری از سخنان مسئولان این نظام تغذیه تبلیغاتی شوند و هرچه میخواهند علیه این نظام بگویند.

عمل به توصیه رهبری که خواهان حسن ظن به همدیگر هستند اینست که این موانع کنار زده شوند و همه براساس قانون به وظایف خود عمل کنند. در واقع این توصیه رهبری همان ندای مولایش امیرمومنان است که خطاب به هم عصران خود میفرمود « اعینونی بورع و اجتهاد » . اگر مسئولان امروز به این ندا پاسخ مثبت بدهند از یکطرف همراهی و همکاری افراد با تجربه و دلسوز و کاردان را برای پیشبرد امور خواهند داشت و از طرف دیگر فضای جامعه نیز برای حل مشکلات و خدمت کردن به مردم که وظیفه محوری دولت جمهوری اسلامی است مساعد خواهد بود.