دوران کوتاه نمایندگی!

پیام مقام معظم رهبری به مناسبت آغاز به کار مجلس هشتم در بخش پایانی اشاره ای ظریف دارد به پایان کار مجلس هشتم. آنجا که مرقوم فرموده اند: «عزیزان من! دوران نمایندگی کوتاه و مسئولیت شما سنگین و هر فعل و ترک و گفت و سکوت شما در دیوان الهی ثبت و ماندگار است.» این اشاره ظریف همچون پرنده ای مسرور، مشعوف و خوش آوا بر سه شاخه از پیکر تنومند درخت مجلس می نشیند:

1- نزدیک به دو سوم از نمایندگان مجلس هفتم که به هر دلیلی توفیق حضور مجدد در مجلس هشتم را نیافتند.

2- نزدیک به دو سوم از نمایندگان مجلس هشتم که توفیق و رحمت الهی با آنها یار گشت و امکان یافتند به عنوان نماینده جمعی از مردم به مجلس راه یابند.

3- کمتر از یک سوم نمایندگان مجلس هشتم که بدون هرگونه رفت و برگشت با اعتماد مردم به آنها کرسیهای خود را در مجلس هشتم هم حفظ کردند.

از بین این سه گروه کار برای گروه اول به معنای انجام وظیفه نمایندگی در مجلس هشتم به اتمام رسیده و ان شاءالله در عرصه های دیگر بتوانند در خدمت مردم و تحقق اهداف انقلاب قرار گیرند. اما این گروه نسبت به دو گروه دیگر از یک ویژگی خاص برخوردار است اینکه علی القاعده این فرمایش مقام معظم رهبری «دوران نمایندگی کوتاه است» را بهتر از دو گروه دیگر حس می کنند، چون دیگر در مجلس هشتم حضور ندارند و این موضوع در باور آنها نشسته است.

آنها در دوره نمایندگی خود هرچه پر تلاش و کوشا ظاهر شده باشند، امروز باز هم در این حسرت به سر می برند که ای کاش بیشتر می توانستند خدمت کنند و گره از مشکلات ملت و کشور بگشایند. این حسرت هرچند نیکوست و از ضمیر پاک بر می خیزد اما دیگر در این حوزه گره گشا نیست.

هر دو گروه باقی مانده می بایست شرح حال امروز گروه اول را شرح حال فردای خود بدانند و به این مسئله بسیار بسیار دقت داشته باشند که فرصت دوره نمایندگی بسیار کوتاه است و آنها باید به گونه ای عمل کنند که این دوره کوتاه در ترازو سنگین باشد.

از میان دو گروه باقی مانده، گروه سوم نسبت به گروه دوم جلوتر است زیرا این گروه باتجربه حداقل چهار ساله راهها و مسائل مربوط به مجلس را بهتر می شناسد و درصدر این شناخت آگاهی از امور و مواردی است که وقت مجلس را هدر می دهد و یا اجازه شناسایی اولویتها را نمی دهد.

احتمالا گروه دوم نیز که از اکثریت برخوردار است به نوبه خود در خصوص بهبود بخشیدن به امور کشور به مسائلی می اندیشد و به دنبال آن است تا از طریق مجلس آنها را محقق سازد.

همانگونه که مشاهده می شود امور مثبت در هر سه گروه بیش از حد لازم وجود دارد لکن چون در یک مسیر دارای متولی، چیده نشده اند امیدی به ثمر دادن آن نیست برای تبدیل این واقعیت مثبت اما بی نتیجه و یا کم نتیجه به وضعیتی پربار و امید بخش نمایندگان می بایست با لحاظ مثبتات این واقعیت برای به ثمر رساندن آن دو نکته اساسی مندرج در پیام مقام معظم رهبری را به عنوان خط سیر تخطی ناپذیر مجلس هشتم تعیین کنند و لحظه ای از آن غفلت نورزند:

الف- در این دهه گفتمان اصلی انقلاب، پیشرفت و عدالت است، پیشرفت در همه ابعاد علمی و اقتصادی و اخلاقی و فرهنگی و عدالت همه جانبه در توزیع فرصتها وامکانات مادی و معنوی.

ب- دو عنصر نظارت و همکاری صمیمانه، در تعامل با قوای دیگر، باید دو بخش تفکیک ناپذیر باشند. مسئولیت نظارتی مجلس هرگز نباید به دست اهمال سپرده شود، اما هرگز هم نباید نظارت مجلس به معنای رقابت با دولت و نشنیدن نیازها و ضرورتها و تنگناهای آن شمرده شود.

چنانچه مجلس هشتم بتواند بر این دو وظیفه مهم فایق آید جلودار و تصویرساز دهه چهارم انقلاب محسوب خواهد شد. مهمی که علاوه بر کسب جایگاهی رفیع در تاریخ انقلاب به فرموده مقام معظم رهبری حسنه ماندگاری خواهد شد بر صحیفه الهی. ان شاءالله