واقعیت یک تهدید

بصیرت: در روزهای اخیر موج گسترده ای از عملیات روانی تبلیغاتی علیه ایران توسط رسانه ها ومقامات غربی به راه افتاده است که  در این حرکت جدید نقش مهمی به عهده رژیم صهیونیستی گذاشته شد. طبق برنامه جدید می بایست رژیم صهیونیستی از چندی پیش یک خیز تهدیدآمیز علیه ایران بر می داشت که با تهدید آشکار شائول موفاز وزیر حمل و نقل رژیم صهیونیستی علیه ایران این خیز برداشته شد که رسانه های غربی مطابق برنامه و در حد نیاز آن را بازتاب دادند و درخصوص آن به اظهارنظر پرداختند . در مرحله بعد انجام رزمایش هوایی رژیم صهیونیستی در دستور کار قرارگرفت و روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز به عنوان « جلودار» این عملیات روانی در شماره روز جمعه مورخ 31/3/87 مفصلا به این اقدام رژیم صهیونیستی پرداخت تا پس از آن خیل رسانه های نوشتاری، شنیداری و دیداری را به دنبال خود بکشاند

وقایع مهمی همچون اشغال افغانستان ، عراق و جنگ 33 روزه رژیم صهیونیستی ؛ حزب الله لبنان نشان داد که مقامات آمریکایی و صهیونیستی فاقد هر گونه ویژگیهای لازم برای محاسبه و پیش بینی صحیح حوادث و میزان نزدیکی واقعیت با طراحیهای ذهنی هستند لذا اینگونه به نظر می رسد که به هر میزان سهم این مباحث از میدان عمل بیشتر می شود و یا حرکت از حوزه جنگ روانی به سمت برخورد فیزیکی تمایل می شود بر ترس و هراس مقامات آمریکا و رژیم صهیونیستی افزوده می گردد. زیرا اگر در ظاهر نا برابری در تجهیزات مشهود است در باطن نیز نابرابریهایی به نفع ایران وجود دارد که از سوی دشمن کمتر قابل محاسبه و برآورد می باشد این عامل مهم که اصلی ترین نقطه ضعف آمریکا و رژیم صهیونیستی و علت شکست آن دو در افغانستان ، عراق و جنگ 33 روزه بوده همچنان باقی و همچنان ناشناخته است شاید این نکته را اولمرت که زخم عمیق التیام نیافته ناشی از جنگ 33 روزه را بر پیکر دارد بیشتر و بهتر از دیگران درک کرده که پس از طرح مباحث متفاوت پیرامون رزمایش برگزار شده توسط نیروی هوایی رژیم صهیونیستی در مصاحبه اختصاصی با شبکه تلویزیونی بی.بی.سی عربی گفت: این من هستم که از جانب دولت اسرائیل صحبت می کنم و هرگز تهدیدی درباره حمله به تاسیسات ایران نکردم، اما تاکید می کنم که ایران در حال تبدیل شدن به یک قدرت هسته ای است و این خطرناک است!» و در ادامه گفت:« با این حال ما آغاز کننده هیچ حمله ای علیه ایران نخواهیم بود.» علم کردن دیدگاهی میان میدان عملیات روانی و درگیری فیزیکی و رصد مستمر هر دو میدان عامل ایجاد آمادگی کاملی برای ایفای نقش در هر دو عرصه خواهد بود.