تابلوى ۳ ساله

احسان صالحى

«بعضى ها به من مى گویند چرا خود را به خطر مى اندازى ولى من به آنها مى گویم، ما براى کارهاى ساختارى آمده ایم.»

سال گذشته در همین روزها، هنگامى که لایحه مدیریت مصرف سوخت رنگ اجرایى به خود گرفته بود (و عده اى نیز که خود در مجلس، دولت را بخاطر تأخیر یک ماهه در اجراى این طرح مؤاخذه کرده بودند، پس از اجراى آن و شعله ور شدن چند پمپ بنزین در تهران، طرح ۳ فوریتى براى لغو سهمیه بندى آوردند تا تبعات آن را یکسره متوجه دولت کنند)، رئیس جمهور در مصاحبه با خبرنگاران پس ازجلسه هیأت دولت،یادآورى کرد که چرامردم اورابرگزیده اند: اصلاحات ساختارى.

این یادآورى البته عقبه اى در طولانى ترین سخنرانى انتخاباتى دکتر محمود احمدى نژاد، در ۱۰ خردادماه ۸۴در دانشگاه تهران داشت.نطقى ۱۶۰ دقیقه اى که چنانچه امروز عیناً از تلویزیون ایران پخش شود، گو اینکه احمدى نژاد در تمام طول این ۳ سال، شعارهایش را تابلوى اتاق کارش کرده و برخلاف سیاستمدارانى که پس از تکیه زدن بر قدرت سعى مى کنند اول از همه خود شعارهایشان را فراموش کنند، او به این روش سیاستمدارى نکرده است.

لزوم اصلاح ساختار ۳ نهاد مهم دولت (بانک، سازمان مدیریت و بیمه)»، آن روز نیز به نوعى مورد تأکید شهردار وقت تهران قرار گرفته بود.احمدى نژاد موانع فراروى برقرارى عدالت را در گروى اصلاح نظام بانکى، مقابله با تمرکز زدایى در پایتخت و کاستن از هزینه هاى سرسام آور دولت دانسته و از کنار مقاومت گروه ها و باندهایى نیز که ادامه حیات خویش را در آینه بقاى مناسبات ناسالم مى بینند نیز بدون تعریض عبور نکرده بود.شعارهاى انتخاباتى رئیس جمهورى اسلامى ایران، همچنان پس از گذشت۳ سال در گوش ملت زنگ مى زند: کاهش نرخ سود بانکى به منظور افزایش تولید، انتقال آن دسته از شرکت هاى دولتى با مأموریتى خارج از پایتخت به محل مأموریت، توسعه متوازن همه نقاط کشور، سفرهاى استانى، افزایش بودجه عمرانى درکنار کاستن از هزینه هاى مصرفى در بودجه جارى و...

آوردن پول نفت بر سر سفره هاى مردم هم که شعار عینى احمدى نژاد نبوده ، اینک وى با خطرپذیرى و ایستادن پاى همان اصلاحات ساختارى، درصدد اجراى شجاعانه طرحى است که نتیجه آن توزیع عادلانه عایدى این منبع خدادادى است؛ طرحى که اجراى آن در سال آخر دولت از نگاه عملگرایان نوعى انتحار سیاسى و به باور تکلیف گرایان، ایثارى انقلابى به شمار مى رود.

همه مى دانند که هدفمند کردن یارانه ها، تکلیف برنامه هاى توسعه اول تا چهارم است، همانگونه که ساماندهى مصرف سوخت جزء این تکالیف بود اما پاى اجرا که مى رسید، چنان کلاه خود را کج مى کردند که یعنى الآن وقتش نیست،فشارجهانى وتهدید وتحریم هم که هست، مردم هم صدایشان درمى آید و...

احمدى نژاد اما نمى خواهد عمر خدمتگزارى خود را با لفاظى و خیانت به عهد نخستین «اصلاحات ساختارى» سر کند و براى خالى نبودن عریضه هر از گاهى از اقتصاد بیمار کشور بنالد و وعده هاى رنگارنگ «ساماندهى اقتصادى» را سرآخر به بایگانى حواله دهد.این را مخالفان احمدى نژاد نیز فهمیده و از هفته گذشته که این طرح اعلام شده است، شجاعت او را تحسین کرده اند.سال ۸۳ معاون وقت وزیر امور اقتصاد و دارایى وقت در همایشى که در دانشگاه امام صادق(ع) برگزار شد، آنگاه که از حجم عظیم یارانه ها به بهمنى تعبیر کرد که تصاعدى افزایش مى یابد و عن قریب است که بر سر اقتصاد کشور آوار شود، خاطرنشان کرد هیچ دولتى جرأت ایستادن مقابل این بهمن روز به روز سنگین تر را ندارد و مأیوسانه تنها راه مقابله با این آوار را سپرسازى از مردم با برگزارى رفراندوم و متوجه کردن فلش هزینه هاى آن به سمت اکثریت پیشنهاد کرد.

امروز اما احمدى نژاد تکلیف گرا، فارغ از اینکه این تصمیم و تبعات آن چه آینده سیاسى را برایش رقم خواهد زد، از اجراى تحولى سخن مى گوید که خیل مدعیان حتى از روى کاغذ آوردن هزینه هاى آن نیز واهمه دارند.این در حالى است که دولت نهم ۳ سال است، به جرم همین اصلاحات ساختارى و خط شکنى هایى که خیال اجراى آنها نیز هول در دل برخى مجریان سابق مى انداخت، به پوپولیسم متهم مى شود.