پشت پرده یک توطئه

عبدالرضا داوری

«در آینده ای نه چندان دور در بین اسناد محرمانه دستگاه های جاسوسی خواهید یافت و خواهید خواند که عوامل دشمن روی دانشگاه های ما چگونه کار می کردند. دشمن خیلی فعال است چون اهمیت دانشگاه را می داند. دانشگاه هم برای حال موثر است و هم برای آینده.» حضرت آیت الله خامنه ای

بازخوانی اتفاقات اخیر در برخی دانشگاه های کشور از جمله لرستان، سهند تبریز، تربیت معلم تهران و زنجان از طراحی سناریویی خطرناک برای بحرانی کردن فضای دانشگاه ها حکایت دارد.

مرور وقایع اخیر در دانشگاه های مهم و تأثیرگذار کشور و نحوه شکل گیری ناآرامی ها در این دانشگاه ها نشان می دهد که پروژه ای کاملاً طراحی شده و دقیق از سوی برخی جریان های افراطی خارج از دانشگاه در حال شکل گیری است که مشخصه و وجه تمایز آن، سوءاستفاده از مطالبات صنفی و غیرسیاسی به منظور همراه کردن قاطبه دانشجویان با برنامه های اعتراضی و در نهایت پیگیری خواسته ها و اهداف سیاسی افراطیون در بستر مطالبات صنفی دانشجویی است.

حوادث دو ماه قبل کوی دانشگاه تهران که به بهانه مشکلات صنفی- رفاهی صورت گرفت و به اعتراضات قومی و تجزیه طلبانه کشیده شد، وقایع دانشگاه تربیت معلم تهران که از اعتراض به کیفیت نامطلوب غذا آغاز شد و به یک برنامه اعتراضی سیاسی- قومیتی تبدیل گردید و قضیه اخیر دانشگاه زنجان که با طراحی توطئه ای پلید و طی اقدام غیراخلاقی معاون دانشجویی آن دانشگاه و تبدیل صحنه اعتراض دانشجویان به اقدام زشت معاون مذکور آغاز و به موضوعی برای انتقام گیری برخی تشکل های غیرقانونی و طرح خواسته گروه های ضدانقلابی منتهی شد، همه در راستای این پروژه قابل تعریف می باشد.

در واقع «هسته بحران ساز دانشگاه» که تا پیش از این با سر دادن شعارهای کاملاً سیاسی- آنهم از نوع افراطی و ساختارشکنانه- سعی در همراه کردن عموم دانشجویان داشت، به خوبی پی برده است که دیگر حنای افراطی گری شان نزد جامعه دانشجویی کشور رنگی نداشته و دانشجویان تمایلی به همراه شدن با این جریان را ندارند.

از این رو جریان های ساختارشکن بیرونی با یک چرخش تاکتیکی تلاش دارند تا اهداف ضدانقلابی خود را در بستر مطالبات صنفی که از حقوق واضح و روشن دانشجویان است، پیگیری کنند هر چند که شواهد متعددی نیز می توان ارائه نمود که افراطیون در ایجاد اختلال در امور معیشتی دانشگاه و ایجاد اعتراضات صنفی نیز سهم قابل توجهی داشته اند که در اینجا دو نمونه اغتشاشات دانشگاه تربیت معلم تهران و دانشگاه زنجان را مرور می نماییم.

.1 ناآرامی های دانشگاه تربیت معلم تهران- که هفته دوم خرداد جاری صورت پذیرفت و اهدافی تجزیه طلبانه را دنبال می کرد- از آنجا آغاز شد که روز پنجشنبه 87.3.9 بعد از نماز مغرب و عشاء، پیمانکار تغذیه دانشگاه برخلاف رویه اعلام شده در برنامه غذایی دانشجویان به توزیع خوراک ماکارونی با کیفیت بسیار نامطبوع- به عنوان شام دانشجویان- اقدام نموده و زمینه اعتراض یک گروه 40 نفره که غالباً از افراطیون تحکیمی هستند را فراهم آورد! برخی اخبار موثق حکایت از آن دارد که پخت این غذای بی کیفیت اصلاً تصادفی نبوده و پیمانکار تغذیه دانشگاه که برحسب اتفاق(!) خود نیز به همان جریان تعلق دارد، با هماهنگی قبلی به پخت غذایی خارج از برنامه معمول غذایی دانشگاه اقدام کرده است و جالب آنکه افراطیون تحکیمی دانشگاه تربیت معلم نیز پس از اعتصاب غذا و چیدن سینی های غذای خود بر روی زمین تنها مطالبه ای را که هیچ گاه مطرح نکردند درخواست عزل و یا حتی توبیخ پیمانکار بود و این در حالی است که اصل بهانه تحصن، کیفیت نامطلوب غذا بوده است!

در خصوص اقدامات آشوبگران دانشگاه تربیت معلم تهران چند نکته قابل تأمل می تواند اهداف تجزیه طلبانه آنها را که با لفاف صنفی پوشیده شده بود آشکار نماید:

اول آنکه چرا از همان ابتدا متحصنین اعلام کردند که حاضر به هیچ نوع گفتگو و مذاکره نیستند؟ با این که معمولاً متحصنینی که مطالبات و خواسته های صنفی دارند به دنبال مذاکره برای حل مشکلات خود هستند؟

ثانیاً چرا متحصنین مباحث آموزشی را دنبال کرده و با تعطیلی امتحانات خواستار برکناری معاون آموزشی دانشگاه می شدند حال آنکه طبیعی بود برای پیگیری مطالبات خود،اعترضات اولیه را به سمت مسئولین اداره رفاه و پیمانکار جهت دهی می نمودند حال آنکه در نخستین گام مدیر تازه نصب شده امور فرهنگی دانشگاه آماج حملات متحصنین قرار گرفت!

جالب تر اینکه نوع عمل و رفتار متحصنین دانشگاه تربیت معلم از همان لحظه ابتدایی بسیار حساب شده و دقیق بوده است که با توجه به وضعیت تشکیلاتی و از هم پاشیدگی نیروهای تحکیم در دانشگاه تربیت معلم چه از لحاظ کیفی و چه از لحاظ کمی، این سازماندهی از توان آنها به تنهایی خارج بوده و نشان از این واقعیت داشت که سرکردگان تحصن از خارج دانشگاه هدایت می شدند شاهد آنکه در روز پایانی تحصن و در زمانی که ارتباطات تلفن های سیار و شبکه اینترنتی دانشگاه دچار اختلال گردید، متحصنین به دلیل قطع ارتباط خود با جریان های خارجی، به شدت دستپاچه و سردرگم شدند و نمی دانستند که چگونه باید تصمیم بگیرند! و این آشفتگی را در میان خود بروز داده بودند. این در حالی است که برخی اخبار موثق ارتباط یک عامل خارجی مقیم آمستردام هلند با برخی از متحصنین را تائید کرده است.

.2 غائله دانشگاه زنجان هم از آنجا آغاز شد که عصر روز شنبه 87.3.25 فیلمی از طریق بلوتوث، در سطح دانشگاه زنجان و خوابگاه های این دانشگاه پخش شد. در این فیلم تعدادی از اعضاء تشکل منحل شده وابسته به دفتر تحکیم، بصورت ناگهانی وارد اتاق معاون دانشجویی دانشگاه شده و مشاهده می شود که وی به همراه دانشجوی دختری که روسری بر سر ندارد در اتاق به سر می برد. در پی انتشار این فیلم که در همان ساعات اولیه به طرزی مشکوک و با سرعتی عجیب در برخی سایت های اینترنتی به نمایش درآمد، دانشجویان با تجمع در خوابگاه پسران خواستار استعفای هیئت رئیسه دانشگاه و تعطیلی امتحانات شدند.

حادثه دانشگاه زنجان و نحوه رفتار افراطیون تحکیمی که عملاً نقش بازوی اجرایی جریان های ساختارشکن افراطی خارج از دانشگاه را ایفا نمودند سؤالات متعددی را در ذهن دانشجویان و تحلیلگران این رویداد ایجاد کرد؛

اول آنکه آیا افراطیون تحکیمی از حضور دختر دانشجو در اتاق معاون دانشجویی باخبر بوده اند؟ اگر پاسخ منفی است، آنها چگونه حضور دستجمعی خود را در آن لحظه در محل اتاق معاون دانشجویی توجیه می کنند؟ مخصوصاً آن که حضور دستجمعی آنها بلافاصله بعد از ورود دختر دانشجو به اتاق معاون مربوطه بوده است!

اگر هم آنها از این ماجرا باخبر بوده اند چگونه به مراجع رسمی از قبیل حراست یا شخص رئیس دانشگاه خبر نداده اند؟ آیا هدف آنها بهره برداری سیاسی از این ماجرا نبوده است؟

افراطیون تحکیمی دانشگاه زنجان انتشار سریع این فیلم در اینترنت و برخی سایت های ضدانقلاب را چگونه توجیه می کنند؟ آیا بین اصل ماجرا (اقدام غیراخلاقی معاون دانشگاه) و خواسته های سیاسی متحصنین از قبیل لغو حکم انحلال انجمن، لغو کلیه احکام انضباطی و... هیچ سنخیتی وجود دارد؟ آیا مطرح کردن این نکته که «ما تا 10 تیر صبر خواهیم کرد و چنانچه رئیس دانشگاه عزل نشود دوباره تجمع خواهیم کرد(!)» از طراحی سناریوی آشوب جدید خبر نمی دهد؟

بله، اکنون دشمن به مطالبات صنفی دانشجویان با چشم طمع می نگرد و در این میان بیشترین جفا به دانشجویانی می شود که با نیت صادقانه خواستار پیگیری مطالبات به حق خود هستند اما در جریان غوغاسالاری و اقدامات ساختارشکنانه افراطیون، مطالبات اصلی آنها به فراموشی سپرده می شود.

جا دارد مدیران آموزش عالی کشور با رصد مداوم نیازهای معیشتی، آموزشی و صنفی دانشجویان امکان دستیابی نسل جوان دانشگاهیمان را به حقوق صنفی و آموزشی خود فراهم نموده تا ضمن آن بستر تحرکات و سوءاستفاده ضدانقلاب و دشمن در دانشگاه خشکیده شود و مخصوصاً نباید از بهانه دادن های عمدی و عوامل آن غافل بود.