ماهواره‌های جاسوسی رژیم صهیونیستی

مهدی ترحمی

رسانه‌های رژیم صهیونیستی خبر دادند این رژیم به منظور پیگیری دقیق‌تر فعالیتهای هسته‌ای ایران، به زودی یک ماهواره پیشرفته دیگر را در مدار زمین قرار می‌دهد. این ماهواره قرار است در پاییز سال جاری با یک فروند راکت ساخت هند از یک پایگاه فضایی پرتاب گردد.

ماهواره مذکور 300 کیلوگرم وزن دارد و یکی از سبک‌ترین ماهواره‌هایی است که تاکنون به فضا پرتاب می‌شود.

علی‌رغم اینکه رژیم صهیونیستی فعالیتهای مربوط به پرتاب ماهواره‌های جاسوسی را دیر شروع کرده (سال 1989) اما در این زمینه پیشرفت‌های زیادی داشته است. این رژیم میلیونها دلار برای ساخت ماهواره‌های صنعتی که هزینه ساخت یکی از آنها به بیش از 52 میلیون دلار می‌رسد، اختصاص داده است.

ماهواره‌های جاسوسی در ارتفاعات پایین‌تری مستقر می‌شوند. ارتفاعی که معمولاً به هزار متری سطح زمین نمی‌رسد. این ماهواره‌ها متحرک بوده و نقاط مختلفی را زیر نظر دارند. کار عمده آنها عکسبرداری است. عکسها به یک ایستگاه کنترل هوایی در زمین فرستاده می‌شود. این ایستگاه عکسها را بررسی می‌کند و اطلاعات را برای مراجع ذیصلاح می‌فرستد.

رژیم صهیونیستی از سال 1959 برای راه‌اندازی پروژه‌های ماهواره‌ای خود «کمیته ملی مطالعات ماهواره‌ای« را تأسیس کرد تا کمیته مذکور امکان راه‌اندازی برنامه ماهواره‌ای این رژیم را بررسی کند.

این کمیته تمامی ‌مراکز مطالعاتی رژیم صهیونیستی در زمینه فضانوردی را به منظور آغاز اجرای یک برنامه یکپارچه، تحت مدیریت واحدی درآورد.

1) ماهواره افق 1:

پرتاب ماهواره جاسوسی «افق» 1 در تاریخ 19/9/1988 سرآغاز نخستین فعالیتهای عملی مربوط به برنامه فضانوردی این رژیم به شمار می‌آید. علی‌رغم پرتاب اولین ماهواره صنعتی (افق ـ 1) به فضا، این رژیم باز هم در زمینه منابع اطلاعاتی به ماهواره‌های صنعتی آمریکا تکیه می‌کرد. اگرچه ماهواره «افق1» در مأموریت خود موفق بود. اما در سال 1989 بر اثر آتش‌سوزی در فضا منهدم شد و به دنبال آن«صنایع تسلیحات اسراییل» خود را برای ارسال ماهواره‌ای دیگر با همین مأموریت آماده کرد.

2) ماهواره افق2:

در آوریل سال 1990 ماهواره «افق 2 » به فضا پرتاب شد، اما پس از گذشت 3 ماه به سرنوشت ماهواره پیشین دچار شده و در ژوئیه همان سال سقوط کرد.

در فاصله سالهای 1991 تا 1995 که جنگ دوم خلیج فارس به وقوع پیوست، ماهواره‌های صنعتی آمریکا در ارسال اطلاعات ـ پیش از شلیک موشکهای عراق به سرزمین‌های اشغالی ـ ناتوان ماندند که این امر اعتماد رژیم صهیونیستی به توانمندی راهبردهای مشترک برای مقابله با خطر را بیشتر کرد.

3) ماهواره افق 3 و 4

برنامه‌های فضانوردی رژیم صهیونیستی در سال 1995 میلادی با ساخت و پرتاب ماهواره صنعتی ـ جاسوسی «افق 3» وارد مرحله پیشرفته‌ای شد که این امر توان خودکفایی این رژیم در زمینه اطلاعاتی را ـ که پیشتر آنها را از طریق ماهواره‌های جاسوسی آمریکا کسب می‌کرد ـ بالا برد. ماهواره «افق 3» در ارتفاع 600 کیلومتری می‌چرخید و از فضای برخی پایتختهای کشورهای عربی عبور می‌کرد.وزن این ماهواره 225 کیلوگرم و مجهز به تمامی ‌سیستمهای حرکتی که با نور خورشید کار می‌کرد، بود. در این ماهواره همچنین سیستمهای شنود الکترونیکی پیشرفته وجود داشت. این ماهواره، اطلاعات دریافتی خود را هر روز 6 بار به پایگاه زمینی ارسال می‌کرد. علاوه بر امکانات بالای این ماهواره که تمامی‌ تحرکات ادوات نظامی، موشکی، بی‌سیم و ارتباطات را کنترل و مکالمات تلفنی را ضبط می‌کرد، مسئولان صنایع تسلیحاتی رژیم صهیونیستی طی اظهارات غلوآمیزی مدعی شدند که این ماهواره همچنین مجهز به سیستمی‌ است که می‌تواند شماره پلاک خودروهای بغداد را بخواند. تل‌آویو در سال 1998 در پرتاب موشک« افق 4» ناکام ماند و علل این ناکامی‌اعلام نشد. این امر موجب شد تا مسئولان صنایع تسلیحاتی رژیم صهیونیستی برای تمدید مدت مأموریت ماهواره «افق 3» تلاش کنند. کارشناسان اسراییل موفق شدند که مأموریت این ماهواره را از سال 1998 به مدت 3 سال دیگر یعنی تا پایان سال 2001 تمدید کنند و سرانجام ذخیره سوختی آن (گاز) تمام شد و سیستمهایش از کار افتاد.

4) ماهواره افق 5:

در سال 2001 تا زمان پرتاب ماهواره جاسوسی «افق 5» (2005) سرویسهای اطلاعات نظامی‌ رژیم صهیونیستی از ماهواره صنعتی ویژه‌ای موسوم به ایروس استفاده می‌کردند. تل‌آویو با ارسال ماهواره «افق 5» مجموعه ماهواره‌های پنجگانه افق را تکمیل کرد. این ماهواره یک تحول بی‌سابقه در صنایع نظامی‌ این رژیم به شمار می‌رود، زیرا با توجه به توانمندیهای بالای جاسوسی که این ماهواره دارد، می‌توان آن را سرآغاز نسل جدیدی از ماهواره‌های جاسوسی دانست. این ماهواره در ارتفاع 270 کیلومتری حرکت می‌کند و این امکان را دارد تا ارتفاع 600 کیلومتری هم صعود کند.

این ماهواره مساحت گسترده‌ای از کشورهای عربی و خاورمیانه را تحت پوشش قرار می‌دهد و شامل شمال آفریقا، ایران، افغانستان، پاکستان، شمال ترکیه و سودان می‌شود. تصاویری که این ماهواره دریافت می‌کند به قیمت بالایی به کشورهای هند و ترکیه فروخته می‌شود. رژیم صهیونیستی این کشورها را همکیش و دوست خود قلمداد می‌کند و این فعالیت، منبع درآمد عظیمی ‌برای رژیم صهیونیستی به شمار می‌آید.

5) ماهواره افق 6:

ماهواره افق 6 در سال 2004 به فضا پرتاب شد که مدت کوتاهی پس از پرتاب در چند صد کیلومتری بندر اشدود رژیم صهیونیستی در آبهای دریای مدیترانه سقوط کرده و علت آن نقص فنی در موشک حامل ماهواره عنوان شد. خسارت مالی ناشی از سقوط ماهواره افق 6 بیش از پنجاه میلیون دلار برآورد شده است. پرتاب ماهواره افق 6 و سقوط آن همزمان با سفر سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه به سرزمین‌های اشغالی فلسطین صورت گرفت.

6) ماهواره افق 7:

ماهواره تجسسی افق 7 در تاریخ 24/3/1368در مدار قرار گرفت. هدف این ماهواره نیز جاسوسی درباره برنامه‌های هسته‌ای ایران است.

7) ماهواره اروس A

ماهواره مذکور ماهواره شناسایی منابع زمینی است که اولین سیستم تصویربرداری از مجموع ماهواره‌های اکتشافی غیرنظامی‌ محسوب می‌شد. این ماهواره نیز پس از سپری شدن دوره ماموریتش منهدم شد.

8) ماهواره اروس B

پرتاب این ماهواره در یکی از مراکز فضایی روسیه انجام پذیرفت. این ماهواره جدید رژیم صهیونیستی 350 کیلوگرم وزن دارد و در هر 90 دقیقه یک بار به دور زمین می‌گردد. ماموریت این ماهواره تهیه اطلاعات امنیتی به ویژه در مورد برنامه هسته‌ای ایران است. این ماهواره تحولات برنامه هسته‌ای ایران را در روی زمین به ویژه در مورد ساخت تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم و ساخت تونل‌ها در زیرزمین پیگیری می‌کند.

نتیجه‌گیری:

1ـ اخبار منتشر شده پیرامون توانمندیهای ماهواره‌های جاسوسی رژیم صهیونیستی دارای بار اغراق آمیزی است که با مشاهده بی‌خبری این رژیم از فعالیتهای حزب‌الله پیش از جنگ 33روزه می‌توان به آن پی برد.

2ـ ممکن است در پاره‌ای از موارد نیز برخی از قابلیت‌های ماهواره به دروغ مطرح شوند. برای مثال پیش از ساخت ماهواره تکاستار درباره ناتوانی ماهواره‌های جاسوسی این رژیم جهت عکسبرداری درشب یا هوای ابری سخن بسیار بود. شاید طرح چنین نقائصی منجر به هوشیاری حزب‌الله لبنان در استتار برنامه‌هایش شده باشد. شاید هم نگرانی از تکرار چنین تجاربی موجب تبلیغات دروغین پیرامون قابلیتهای ممتاز برای ماهواره اخیر رژیم صهیونیستی شده باشد.

3ـ نکته بسیار مهمتر به مسئله مشارکت دولت هند با رژیم صهیونیستی در اقدامی ‌برخلاف منافع و امنیت ملی کشورمان باز می‌گردد. اقدامی ‌که نه تنها برخلاف سوابق مطلوب روابط فیما بین بوده بلکه در تعارض با منافع ملی کشورمان قرار دارد.