
«ریتکیه» یکی از کارشناسان مسایل ایران در شورای روابط خارجی آمریکا با بیان این که ایران توانسته است ویلیام برنز را به میز مذاکره بکشاند، تصریح کرده است: ممکن است ( ایران) بعداً کاندولیزا رایس و بعد از آن هم دیکچنی بر سرمیز مذاکره بکشاند. از سوی دیگر روزنامه نیویورکتایمز از عدم هماهنگی شش کشور مذاکره کننده خبر داد و تاکید کرد: هیئت آمریکایی به شرکایش گفته بود که حضور برنز در مذاکرات فقط یک بار خواهد بود و ایران دو هفته وقت دارد که تصمیم بگیرد آیا قصد پذیرش فرمول «تعلیق در ازای تعلیق» را دارد یا خیر؟آلمان ، روسیه و چین گفتهاند که باید برای بررسی مسیر مذاکرات با ایران، زمان گذاشته شود.
درهمین حال رویترز به نقل از یک دیپلمات غربی، نشست ژنو را آخرین نشست از این نوع و در سطح برگزار شده ، خواند و بقیه نشستها را با حضور کارشناسانی با رتبه پایینتر دانست.
واشنگتن پست نیز در گزارشی با اشاره به تغییر رویکرد جرج بوش در قبال ایران ، عراق و کره شمالی که وی در سال 2002 آنها را محور شرارت خوانده بود، نوشت که حضور برنز در مذاکرات ژنو یکی از شگفتانگیزترین تغییرات در سیاست دولت آمریکا است. این تغییر سیاست، دموکراتها را خوشحال و برخی جمهوری خواهان را عصبانی کرد.
اما لحن سخنگوی وزارت خارجه آمریکا از تلاش برای تحتالشعاع قراردادن انفعال دیپلماتیک آمریکا در این مذاکرات حکایت میکند. وی پس از مذاکرات ژنو مدعی شد که تهران باید بین همکاری یا مناقشه، دست به انتخاب بزند و مذاکرات با واشنگتن زمانی آغاز خواهد شد که فعالیت هستهای ایران متوقف شود.
شایان ذکر است که رسانههای غربی پیش از مذاکرات ژنو در یک اقدام هماهنگ تلاش کردند تا حضور نماینده آمریکا در ژنو را- که عقبنشینی آشکار کاخ سفید از مواضع قبلیاش بود - اینگونه جلوهدهند که وی فقط برای شنیدن مواضع ایران به ژنو میرود. در داخل کشور هم لحن روزنامههای دوم خردادی در این زمینه بیشتر از هر چیز در جهت زدودن ذهنیت شکست آمریکاییها در این مذاکرات بود. به گونه ای که روزنامههای مردمسالاری و اعتماد ملی مدعی شدند که نماینده آمریکا در این مذاکرات فقط شنونده بود و حامل حرف و پیامی نبود.