تهدیدات فعلی - تهدیدات آینده

«آن دستی که به جمهوری اسلامی و به ایران عزیز تجاوز بکند، این دست را ملت ایران قطع خواهد کرد.» این جمله را رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت ولادت مولای متقیان علی‌ابن‌ابیطالب(ع) در بیست و چهارم تیرماه سال جاری در پاسخ به تهدیدات نظامی دشمنان انقلاب اسلامی ایراد فرمودند که بیانگر آمادگی جمهوری اسلامی در مقابل هرگونه اقدام نظامی آمریکا یا رژیم صهیونیستی علیه کشورمان است.

اگرچه از نظر معظم‌له غالب این تهدیدات در قالب جنگ‌روانی و جهت حل مشکلات داخلی آمریکا و رژیم صهیونیستی صورت می‌گیرد اما رفتار احمقانه از نومحافظه‌کاران کاخ سفید بعید نیست؛ به‌ویژه آنکه در حال حاضر سیاستمداران فعلی آمریکا به جهت یأس از اقبال مجدد مردم به آنها در انتخابات ریاست جمهوری آینده ممکن است بخواهند هزینه‌های حرکت نسنجیده خود را به جناح رقیب و هیأت حاکمه بعدی آمریکا تحمیل نمایند. لذا رهبر معظم انقلاب در یک پیام بازدارنده خطاب به مقامات کنونی ایالات متحده می‌فرمایند: «اینجور نیست که بگوئیم رئیس جمهور فعلی آمریکا در این ماه‌های آخر ممکن است یک غلطی بکند و درد سرش بیفتد برای دولت بعدی آمریکا، نه فقط این نیست اگر کسی در این زمینه غلطی بکند، ملت ایران، حتی آن وقتی که او مسئول هم نباشد او را مورد پیگرد قرار خواهد داد و بداند به‌طور یقین او را مجازات خواهد کرد.»

با وجود آنکه آمادگی و هوشیاری نیروهای مسلح در برابر اقدامات غیرعقلانی و فاقد محاسبات منطقی از ضروریات عقلانی و منطقی است اما باتوجه به معضلات عدیده داخلی و خارجی آمریکا در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی بسیار بعید به‌نظر می‌رسد که نیروهای مسلح این کشور بدنبال بازکردن جبهه جدیدی باشند که از سرنوشت آینده، ابعاد، دامنه و آثار آن بی‌خبر هستند. لذا می‌توان گفت دستگاه تصمیم ساز ایالات متحده آمریکا به‌دنبال رویکردی کاملاً متفاوت از سیاست خشن و نظامی نومحافظه‌کاران است و افکار عمومی داخل آمریکا نیز در جهت بازکردن فضای این کشور برای دمکرات‌ها و مخالفان جنگ‌طلبی گام برمی‌دارد. باتوجه به همین شرایط است که دست‌زدن حامیان بوش به یک اقدام احمقانه جهت سخت‌تر کردن وضعیت حاکمیت و مناسبات بعدی آمریکا با جهان را نباید دور از ذهن داشت به‌ویژه آنکه صهیونیزم بین‌الملل به دلیل اسفبار بودن موقعیت فعلی رژیم صهیونیستی هیچ چشم‌انداز روشنی در بهبود شرایط خود ندیده و همه تلاش خود را صرف ابقاء جمهوری خواهان و یا برداشت‌ محصولی از تلاش‌های هشت‌ساله نومحافظه‌کاران جنگ طلب می‌کند.

با این وجود یک سؤال اساسی در این میان مطرح است که به آینده روابط ایران و آمریکا باز می‌گردد. و آن اینکه باتوجه به شکست سیاست‌های فعلی آمریکا و عدم امکان حمله نظامی به کشورمان آیا فشارهای آمریکا علیه کشورمان سیر نزولی خواهد داشت؟ و در سطح کلان‌تر آیا با روی‌کارآمدن دمکرات‌ها، جهان شاهد دیپلماسی مسالمت‌آمیز آمریکا با کشورهای دیگر به‌ویژه ملل اسلامی خواهد بود یا خیر؟

بدون تردید راه‌حل نظامی بدترین فصل روابط میان کشورهاست؛ اما کنار گذاشتن آن به معنای اتمام خصومت‌ها نیست. به‌نظر می‌رسد درحال حاضر آمریکا به‌دنبال تشدید فشارهای اقتصادی علیه کشورمان می‌باشد و این روند در شرایط پس از دوره جنگ‌طلبان نیز ادامه خواهد یافت. بنابراین در یک کلام می‌توان ماهیت جنگ آینده واشنگتن علیه کشورمان را اقتصادی و سیاسی عنوان نمود که علائم آن در تلاش آمریکا برای صدور قطعنامه‌های شورای امنیت کاملاً مشهود است. از جمله راهکارهای عملی مقابله با این تهدیدات، حفظ استقلال اقتصادی، تکیه بر اعتماد ملی، رهایی از اقتصاد تک‌محصولی، اجرای دقیق طرح تحول اقتصادی دولت، اجرای اصل 44 مبنی‌بر خصوصی‌سازی، رواج فرهنگ صرفه‌جویی و قناعت می‌باشد. بدون تردید تا زمانیکه یارانه‌های فراوان بدون توزیع عادلانه در اختیار مردم قرار گیرد هم اجرای عدالت ممکن نخواهد بود و هم فرهنگ صرفه‌جویی نهادینه نمی‌شود.