تا لحظه انتخاب ولی و قائد امت، ایرانیها ۱۴ پیروزی اجتماعی کسب کردهاند:
✅دشمن به دنبال مدیریت شوک و بحران بود ولی ما دچار شوک و یا بحران نشدیم،
✅ به رخ کشیدن شاخصههای بلوغ سیاسی و حرکت نظاممند و خودجوش حتی در بحرانهای پیچیده و فقدان راس ساختار،
✅ نرفتن سیستم به سمت فروپاشی با وجود فشارهای متعدد،
✅ رخ ندادن انسداد یا خلا ساختاری با وجود زدن راس نظام و نیروهای مسلح،
✅ نشان دادن و به رخ کشیدن تاب آوری اجتماعی در کشور،
✅ انسجام و همبستگی ساختاری بین نهادهای رسمی و غیررسمی،
✅ عدم شکل گیری بحران در نظام توزیعی کشور و به وجود نیامدن قحطی یا کمبود کالا،
✅دهوشمندی اجتماعی، اولویت بندی، تقدم اصل بر فرع و ... در برخی نیروهای منتقد ولی ایران دوست،
✅ شکل گیری یک پادگفتمان، غیریت و دشمن مشترک با وجود تکثرهای فکری در جامعه،
✅ تبدیل سوگواری و سوگمندی به مثابه کنش اجتماعی و نظامی هدفمند و باقاعده،
✅ استفاده از المانها و نشانههای هویتی شیعی مانند شهادت در تولید جنبش و شور و شعور اجتماعی،
✅ استمرار حرکت قدرتمند نیروهای مسلح با وجود نبودن فرماندهی کل قوا و فرماندهان عالی نیروهای مسلح مانند فرماندهی ستاد کل نیروهای مسلح، فرماندهی کل سپاه، وزیر دفاع و ...،
✅ انسجام و همبستگی اجتماعی و شکل گیری کنش خودجوش در شکل گیری دفاع و اقدامات محله محور،
✅ رجوع به قانون، حفظ استقلال ملی و نظام سیاسی، رعایت قواعد مردم سالاری دینی در انتخاب رهبری امت.
🔰 اینها فقط شاخصههای پیروزی اجتماعی بود، پیروزی میدانی و نظامی داستان دیگری دارد.