چند نکته درباره قطعنامه دیشب شورای امنیت

درباره قطعنامه دیشب شورای امنیت چند نکته را در نظر بگیریم:

👈 پیش نویس این قطعنامه توسط بحرین نوشته شده است،

👈 روال شورای امنیت سازمان ملل این است که اول یک پیش نویس یا درَفت تهیه می‌شود؛ پیش از تصویب پیش نویس، درباره آن صحبت می‌کنند و با رایزنی و لابی‌های صورت گرفته متن پیش نویس تعدیل می‌شود،

👈 چند نکته نشان می‌دهد که پیش نویس و درفت اولیه با تعدیل‌هایی مواجه شده است:

مشخص نیست که ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل بحث می‌کند یا ذیل فصل ششم،

از واژه مطالبه یا دِمَندس استفاده می‌کند ولی هیچ مکانیسم الزام‌آوری مانند مکانیسم تنبیهی، مجوز نظامی، تحریم و... در آن گنجانده نشده است یعنی فقط در حد مطالبه یا دِمَندس خواهد ماند،

اگر نیاز به تضمین و مکانیسم اجرایی داشته باشد باید شورای امنیت و اعضایش بنشینند و یک چارچوب و قطعنامه دیگری بنویسند،

👈 در زمان جنگ هم قطعنامه‌ها تکلیف را مشخص نمی‌کنند، آنچه تکلیف را مشخص می‌کند موازنه قوا در عرصه میدانی است؛ در قانون جنگ گونه (آنارشیستی) هر کسی زور بیشتری داشته باشد حق بیشتری دارد.

حملات ما به پایگاه‌های آمریکایی در منطقه نشان خواهد داد که ما برای تغییر موازنه نگاهمان به این قطعنامه‌ها نیست بلکه باید جنگید تا فضا را تغییر دهیم،

👈 در دفاع مقدس هم قطعنامه‌های بسیاری مطرح شد آنچه ما را به ۵۹۸ رساند تغییر موازنه میدان به نفع ایران در فتح فاو و سایر عملیات‌ها بود

در مورد چین و روسیه هم نه سیاه‌نمایی کنیم و نه سفیدشویی؛ لذا چند نکته را مد نظر داشته باشیم:

🔰 نقاط مثبت:

چینی‌ها و روس‌ها در چند ماه اخیر بیشترین حمایت را در اسنپ‌بک از ما کردند،

کمک‌های بسیاری را در بازسازی پس از جنگ از این دو کشور دریافت کردیم،

در حوزه تجاری تا به امروز چین بزرگترین شریک تجاری ما است و به تحریم‌های آمریکا ترتیب اثر نمی‌دهد،

🔰 نقطه منفی:

🔹اما در نظر بگیریم که چینی‌ها رفتارشان تابع مسائل اقتصادی است و سرمایه‌گذاری بالایی را در کشور‌های عربی انجام داده‌اند.

بررسی مسائل گذشته نشان به ما می‌گوید که چینی‌ها و روس‌ها در پرونده‌هایی که یک سرش آمریکاست قاطعانه از ما دفاع می‌کنند، اما در بحث‌هایی که با کشور‌های همسایه است به موازنه و تعادل بین بازیگران می‌اندیشند،

اما نکته مهم پایانی، قبلا گفتم که پاور ایز رایت (power is right) قدرت حق تولید می‌کند. به قطعنامه‌ها چشم نیندوزیم و نگاهمان فقط به میدان باشد، در دنیای ترامپ ها، بی بی و اپستین‌ها آنچه حق را تعیین می‌کند معادله‌ی قدرت و اراده است.

هنوز متن تمام نشده حملات سردار تنگسیری و سید مجید به بحرین، کویت و... شروع شد یعنی قطعنامه‌ها را کار نداشته باشید ما باید مسیر خودمان را برویم؛ درود بر درایت و شجاعت فرماندهان.