وعده صادق ۴ پاسخ کوبنده ایران

رویکردهای خصمانه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران بیش از پیش آشکار شده است؛ از جمله می‌توان به تنش و درگیری ۱۲ روزه اشاره کرد که هدف آن برهم زدن ثبات داخلی و ایجاد آشوب گسترده بود و با هوشیاری و مقاومت مردم ایران ناکام ماند.

در پی تجاوز نظامی مشترک ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه خاک جمهوری اسلامی ایران، معادلات منطقه بار دیگر دگرگون شد. تنها لحظاتی پس از آغاز این حمله، نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با اجرای عملیاتی گسترده و هماهنگ با نام «وعده صادق۴» پاسخ کوبنده‌ای را به دشمنان داد؛ پاسخی که هم از نظر حجم آتش و هم دقت اصابت بی‌سابقه بود.

در این عملیات، موج‌های پی‌درپی از موشک‌های بالستیک و پهپادهای انتحاری ایرانی به سمت مواضع حیاتی دشمن در سرزمین‌های اشغالی و پایگاه‌های آمریکا در منطقه روانه شد. ظرف ساعت‌های نخستین، ده‌ها نقطه حساس شامل سامانه‌های پدافندی، باندهای پروازی، و مراکز فرماندهی هدف قرار گرفت و بسیاری از آنها یا از کار افتادند یا به‌طور کامل نابود شدند.

ادعاهای پیشین مقامات صهیونیستی مبنی بر نابودی بخش عمده توان موشکی ایران و انهدام مراکز تولید و زیرزمینی صنایع دفاعی، با واقعیت صحنه نبرد درهم شکست. پرتاب بیش از دو برابر موشک نسبت به نبرد ۱۲ روزه گذشته، آن‌ هم در بازه‌ای کوتاه، نشان داد که تاب‌آوری، ظرفیت تولید و قدرت فرماندهی آتش ایران نه تنها حفظ شده، بلکه به سطحی بالاتر ارتقا یافته است. «وعده صادق۴» در کمتر از یک شبانه‌روز، محاسبات امنیتی و اطلاعاتی واشنگتن و تل‌آویو را بی‌اعتبار کرد و نشان داد برآوردهای دشمن از توان راهبردی ایران، بر پایه اوهام بوده است.

در این پرونده، به منظور درک عمق دگرگونی در قدرت تهاجمی ایران، سه ستون اصلی سامانه آتش ایران، از جمله موشک‌های فتاح، سجیل و خرمشهرـ۴ از دیدگاه ساختار فنی، کارایی عملیاتی و توان مانورپذیری بررسی می‌شوند؛ سه ابزاری که هریک به‌تنهایی نماد بازدارندگی‌اند و در کنار هم، سیمای تازه‌ای از قدرت موشکی جمهوری اسلامی ایران را ترسیم می‌کنند.

دکترین موشکی ایران بر پایه «تنوع، تداوم و تطبیق» شکل گرفته است؛ سه اصل کلیدی که توان کشور را در مواجهه با تهدیدهای چندوجهی حفظ می‌کنند. در این میان، سه موشک اصلی فتاح، سجیل و خرمشهر‌ـ۴ هریک نماینده‌ یک‌ نسل از توسعه‌ راهبردی‌اند؛ از موشک‌های سوخت جامد تمام‌مانور تا موشک‌های سنگین با قدرت تخریب استثنایی. این سه سلاح در کنار هم، «مثلث آتش» بازدارندگی ایران را تشکیل می‌دهند.