(بلاء حسن) فرصتی برای زدودن ناخالصی‌ها!

و ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی و لیبلی المؤمنین منه بلاء حسنا (۱۸ انفال)

از نامه‌ی مرموز و دور از منطق ریاست دانشگاه تهران به نمایندگی از ۱۵ رئیس دانشگاه که بگذریم نوع برخورد و کلام آقای حضرتی (رئیس رسانه و اطلاع‌رسانی دولت) که احتمالاً ایشان هم به نیابت از طیفی از هم مسلکانشان، نگران شکسته شدن وحدت ملت بودند و با استناد به اظهار نظری مبهم افاضاتی داشتند که بیشتر به فرار به جلو می‌ماند تا نگرانی از شکسته شدن وحدت و یا حتی اثبات وفاداری نسبت به آقای رئیس جمهور...!

چند نکته و بلکه هشدار به ایشان و هم‌کیشان ایشان:

اولا- رئیس‌جمهور شجاع و مردمی اگر روزی فقط نهج‌البلاغه خوانی می‌کردند؛ اکنون در دل جنگ تحمیلی سوم، به تفسیر میدانی و عینی نهج البلاغه مشغول هستند و این مرز تفاوت رئیس جمهور قبل و بعد جنگ تحمیلی سوم است که همه به شخص ایشان و مواضع زلال انقلابی ایشان افتخار می‌کنیم؛ لذا به آقای حضرتی و همفکران ایشان توصیه می‌شود شما نیز با خط بطلان کشیدن بر خطا‌های سابقتان، تا فرصتی هست به موج وحدت مقدس ملت بپیوندید و بیش از این اصرار بر اندیشه‌های تفرقه افکنانه سابقتان نداشته باشید که بعد از صبح پیروزی تنها یک خط خواهد بود آنهم خط ولی فقیه و امت منسجم پیرامون آن، که بفضل الهی حقیقت وحدت مقدس را بر تارک این مرز و بوم استحکام خواهد بخشید.

دوما - وحدت در کنار دو عنصر ایمان و بصیرت از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی همواره بعنوان علل محدثه و البته مبقیه‌ی انقلاب مطرح بوده است؛ و اکنون در جریان جنگ تحمیلی سوم بطور معجزه گونه‌ای تقویت گردیده است؛ لذا بر صاحبان اندیشه‌های لیبرالی و سکولاری و تشنگان فرهنگ و سیاست غرب است که به حکمرانی ناب ولایی اعتماد کرده و کارآمدی حاکمیت سیاسی مبتنی بر دین و مکتب را باور نموده و برای عزت و پیشرفت کشور و میهن اسلامی به صفوف فشرده مردم، زیر خیمه ولایت فقیه بدون هیچ منت و توقعی بپیوندند.

سوما- جنگ تحمیلی سوم بواقع پایان بازی‌های سیاسی و فتنه‌های گوناگونی است که تحت عناوین اصلاح‌طلبی و اصولگرایی و چپ و راست و تندرو و کندرو مطرح بود و متأسفانه دامن زدن به آنها، هم موجبات فتنه‌هایی را باعث گردید و هم طبق میل دشمنان، انشقاق و شکاف‌های دشمن شادکن را فراهم می‌ساخت تا جایی که علیرغم رأفت چهل و هفت ساله‌ی نظام اسلامی، بیشترین اهانت‌ها به امام شهیدمان و خادمین بی‌منت و مخلصی همچون سرداران سپاه از سر ناآگاهی و بی‌بصیرتی صورت می‌گرفت و این نبود مگر بخاطر همین بازی‌های سیاست‌بازان تشنه قدرت که در پوشش خدمت به خلق، در واقع خدمت به دشمنان ملت جریان داشت و همین باعث تشویق خصم دون برای طمع و تعرض به میهن اسلامی گردید.

ومن النصر الا من عند الله العزیز الحکیم.