برخیها این گزاره را مطرح میکنند که حجم حملات ایران به سرزمینهای اشغالی کاهش بوده و شبهات مختلفی نیز در این رابطه مطرح میکنند که نکاتی باید مورد توجه قرار گيرد:
1- ایران در اکثر قریب به اتفاق عملیاتهای وعده صادق۴ در بانک اهداف خود به سرزمینهای اشغالی حمله کرده و کاهش حملات به فلسطين اشغالی صحیح نیست.
2- برخلاف جنگ ۱۲ روزه، ایران در جنگ کنونی تنها با این رژیم درگیر نیست، بلکه آمریکا نیز بهصورت مستقيم وارد جنگ با ایران شده است. این درحالی است که در جنگ ۱۲ روزه تمرکز عملیاتی ايران منحصرا بر سرزمینهای اشغالی بود و در این جنگ علاوهبر سرزمینهای اشغالی، ایران پايگاهها و منافع راهبردی آمریکا را نیز هدف قرار داده است.
3- در جنگ کنونی، علاوه بر ایران، حزب الله و انصارالله تمرکز عملیاتی خود را بر روی این رژیم قرار دادهاند. این درحالی است که در جنگ ۱۲ روزه، حزب الله و انصارالله وارد درگیری نشده بودند. تمرکز عملیاتی حزب الله و انصارالله بر روي رژیم صهیونیستی منجر به افزایش جبههها و ناتواني این رژیم در رهگيري موشکها شده است. زیرا از سه جبهه با حملات مواجه است و همین امر منجر به کاهش تمرکز عملیاتی شده است.
4- در جنگ کنونی، آمریکا عملا سردمدار اصلی جنگ است و ایران نیز تقابل خود را بر روی مقابله با آمریکا قرار داده است. زیرا هرگونه ضربه به آمریکا و شکست هیمنه پوشالی آن به خودی خود بر رژیم صهیونیستی نیز تاثیرگذار خواهد بود و چه بسا استراتژیکتر از حمله به سرزمینهای اشغالی باشد.
منبع: پرسمان سیاسی هفته شماره 43