چهل روز از شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی گذشت؛ چهل روزی که نه فقط یک آیین سوگواری، که ایستادن بر سر یک نقطه عطف تاریخی بود. در دو جنگ اخیر، تمام پیشبینیهای رهبر شهید عین واقعیت شد. ایشان گفتند هیچ راهی جز قوی شدن نداریم؛ میدان جنگ نشان داد موشک و قدرت نظامی و آن جمعیت میلیونی وسط خیابانها تنها پاسداران ایران هستند. رهبر شهید گفتند کلانایده اداره کشور جز اسلام انقلابی نمیتواند باشد؛ یک سال گذشته نشان داد هر گروه و فردی به نسبت نزدیکی به این گفتمان، در دفاع از ایران پیشتازترند.
حال بهتر متوجه تأکید رهبر معظم انقلاب بر اهمیت قدرت نظامی میشویم! این روزها دنیا واقعیت را به ما نشان داد که قدرت نظامی زبان دنیاست و حالا فهمیدیم که هیچ کس به اندازه خامنهای عزیز زبان دنیا را بلد نبود. مسئلهای که برخی جریانها در دهههای گذشته بر رد آن سخنرانیها کردند و یادداشتها نوشتند و از «دنیای فردا دنیای گفتمان است نه موشکها» سخن گفتند. رهبر شهید هم در پاسخ به این نگاه فرمودند: «اینکه بعضیها بیایند بگویند فردای دنیا، فردای مذاکره است، فردای موشک نیست، این حرف اگر از روی ناآگاهی گفته شده باشد، خب ناآگاهی است، اگر از روی آگاهی گفته شده باشد، خیانت است. چطور [چنین چیزی]ممکن است؟ اگر چنانچه نظام جمهوری اسلامی دنبال علم برود، دنبال فناوری برود، دنبال مذاکره سیاسی برود، دنبال کارهای گوناگون تجاری و اقتصادی برودـ که همه اینها لازم استـ، اما قدرت دفاعی نداشته باشد، توانایی دفاع کردن نداشته باشد، هر بیسروپایی و [هر]دولت کذائیای او را تهدید میکند که اگر فلان کار را نکردید، ما موشک میزنیم؛ خب اگر شما امکان دفاع نداشته باشید، مجبورید عقبنشینی کنید.»
به واسطه این قدرت نظامی بود که پس از سیاستهای جنگافروزانه و اعلام نظرهای خیالپردازانه ترامپ به ویژه در میانه «جنگ رمضان» رئیس ستاد ارتش آمریکا استعفا میدهد و تنها یک ساعت پس از اعلام استعفا، در جمعه، چهاردهم فروردین در اظهار نظری کمسابقه هشدار میدهد که «یک دیوانه ارتش بزرگ آمریکا را به نابودی خواهد کشاند.» «رابرت پِیپ» مشاور پنتاگون نیز همان ایام میگوید: «ایران از این جنگ بهعنوان ابرقدرت بیرون میآید.» «وندی شرمن» معاون پیشین وزارت خارجه آمریکا نیز در آن روزها به صراحت اعلام کرد: «به ما وعده قدرت داده بودند. اما اکنون، در لحظه شمار بزرگترین زوال تاریخ کشورمان هستیم.»