اگر پشت کردن به ملت ایران بیهزینه بماند، وطنفروشی به یک تجارت سودآور تبدیل خواهد شد. باید این معادله برعکس شود؛ یعنی هرکس که علیه امنیت مردم، جان مردم و منافع ملی اقدام میکند، بداند که مصونیت ندارد و دارایی، اعتبار و آیندهاش نیز در معرض پاسخ سخت قرار خواهد گرفت. این قاعده جهانی است.
در روزگار جنگهای ترکیبی، یکی از اصلیترین روشها و متدهای آسیب رسانی به جبهه مقابل، تلاش برای وادار سازی خیانت توسط مزدوران و برخی مرعوبین و سست عنصرهای جبهه مقابل است. این خیانت هم ساحات مختلفی دارد و در بخشهای مختلفی نمود و ظهور دارد؛ امروز بخشی از مهمترین ضربات به امنیت ملی، از پشت دوربینها، پشت میکروفنها، در اتاقهای فکر رسانهای و حتی از پشت صفحههای مجازی وارد میشود. دشمنی که در کنار جنگنده و پهپاد و بمب و موشکهایش، حالا با شبکه رسانهای، عملیات روانی، جنگ شناختی و خریدن مهرههای داخلی، بهدنبال فرسایش اراده ملی شده است.
در چنین شرایطی، طبیعی است که دفاع از کشور نیز فقط محدود به مرزهای جغرافیایی نباشد. همانطور که نیروهای مسلح از مرزهای سرزمینی حراست میکنند، دستگاه قضایی و نهادهای اطلاعاتی نیز باید از مرزهای امنیت ملی، سرمایه اجتماعی و آرامش روانی جامعه حفاظت کنند. اقدام اخیر قوه قضاییه در شناسایی، توقیف اموال و مسدودسازی حسابهای افرادی که به اشکال مختلف با رسانههای معاند، سرویسهای خارجی و پروژههای ضدایرانی همکاری داشتهاند، دقیقاً در همین چارچوب قابل تحلیل است. این تصمیم باید به یک راهبرد دائمی در حکمرانی امنیتی کشور تبدیل شود و منحصر به شرایط حاد و بحرانی چنگی نباشد.
کسانی که خارجنشین اند و برای فشار بر ملت ایران نسخه میپیچند، در رسانههای دشمن علیه امنیت کشور فعالیت میکنند، به جنگ روانی علیه مردم دامن میزنند، به بمبارانها و جنایتهای دشمن امریکایی صهیونیستی مشروعیت میدهند و به اصطلاح سفیدشویی میکنند و همزمان اموال، سرمایه و منافع اقتصادی خود را در داخل کشور حفظ میکنند، عملاً در حال بهرهبرداری دوگانه از وطن هستند؛ هم علیه ایران اقدام میکنند و هم از ظرفیتهای ایران سود میبرند. این تناقض باید پایان یابد.
هیچ عقل سلیمی نمیپذیرد فردی از لندن، لسآنجلس یا تلآویو برای تحریم، فشار، ناامنی و حتی حمله به ایران تبلیغ کند اما در تهران، شیراز یا شمال کشور ملک، حساب بانکی و سرمایه امن داشته باشد. قرار نیست با هزینهها و سرمایههای مردم ایران هار شده و اتفاقاً بر علیه ملت شریف ایران کار کنند. بنابراین قوه قضاییه در این میدان باید با قدرت بیشتری وارد شود، اما شرط موفقیت این مسیر، افزایش اشراف اطلاعاتی است. همکاری دقیقتر میان دستگاه قضایی، وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه، پلیس امنیت اقتصادی، بانک مرکزی، سازمان ثبت اسناد و سایر نهادهای مسئول باید به یک شبکه منسجم و دائمی تبدیل شود. شناسایی اموال، مسیرهای مالی، پوششهای اقتصادی و حلقههای پنهان ارتباطی این افراد، نیازمند یک رصد مستمر و هوشمند است تا هزینه خیانت کردن و پشت کردن به وطن برای این افراد بالا بماند.
هیچ عقل سلیمی نمیپذیرد فردی از لندن، لسآنجلس یا تلآویو برای تحریم، فشار، ناامنی و حتی حمله به ایران تبلیغ کند اما در تهران، شیراز یا شمال کشور ملک، حساب بانکی و سرمایه امن داشته باشد. قرار نیست با هزینهها و سرمایههای مردم ایران هار شده و اتفاقاً بر علیه ملت شریف ایران کار کنند.
بهرحال طبیعتاً بسیاری از این افراد با استفاده از لایههای پیچیده حقوقی، واسطههای مالی، شرکتهای پوششی و انتقال سرمایه به نام بستگان یا شرکای تجاری، تلاش میکنند ردپای خود را پنهان کنند. مقابله با این شبکهها نیازمند اشراف اطلاعاتی عمیق و پیوسته است. فلذا امروز امنیت ملی بدون اطلاعات دقیق، قابل تأمین نیست. اما نکته مهمتر آن است که این روند نباید فقط به روزهای جنگ محدود شود. در زمان آتشبس، در دوران مذاکره و حتی پس از صلح نیز این برخورد باید ادامه پیدا کند. تجربه نشان داده بسیاری از پروژههای نفوذ و خیانت دقیقاً در دورههای آرامش ظاهری فعالتر میشوند.
طبیعتاً و عقلا و عرفا و منطقاً اگر هزینه خیانت پایین باشد، خائنان بیشتر میشوند. اگر پشت کردن به ملت ایران بیهزینه بماند، وطنفروشی به یک تجارت سودآور تبدیل خواهد شد. باید این معادله برعکس شود؛ یعنی هرکس که علیه امنیت مردم، جان مردم و منافع ملی اقدام میکند، بداند که مصونیت ندارد و دارایی، اعتبار و آیندهاش نیز در معرض پاسخ سخت قرار خواهد گرفت. این قاعده جهانی است. در همه کشورها، خیانت به امنیت ملی از سنگینترین جرائم محسوب میشود و با شدیدترین مجازاتها روبهروست. ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست.
مردمی که زیر فشار تحریم، تهدید، عملیات روانی و جنگ اقتصادی ایستادهاند، حق دارند بدانند کسانی که از بیرون برای تشدید این فشارها تلاش میکنند، در داخل کشور حاشیه امن نخواهند داشت. در اینصورت اعتماد عمومی هم به نظام افزایش پیدا خواهد کرد. امروز بیش از هر زمان دیگری باید این پیام روشن مخابره شود: ایران خانه بیدفاع نیست و هزینه خیانت به ایران بسیار بالاست. هرکس به جان، مال، امنیت و آرامش این ملت تعرض کند، باید هزینه آن را بپردازد، فرقی هم ندارد ایرانی باشد یا غیر ایرانی، فرقی ندارد به فارسی سخن بگوید یا به زبان دیگر حرف بزند، چه در میدان جنگ، چه پشت دوربین رسانه و چه پشت حسابهای بانکی پنهان، چه دانسته و چه نادانسته منجر به رنج و آسیب و زحمت ایران جان شود.