«تیم میلر»، تحلیلگر برجسته حزب جمهوریخواه طی پیامی با انتقاد از ترامپ نوشت: «سه ماه از زمانی که ترامپ خواستار تسلیم بیقید و شرط ایران شد میگذرد. حالا ما حتی نمیتوانیم به طور مطمئن یک قایق را از تنگه هرمز عبور دهیم»
کنترل هوشمند تنگه هرمز توسط ایران در جنگ رمضان، مسدود شدن عبور و مرور کشتیها هنگام نبرد و محدودیت آمد و شد در ایام آتشبس، رئیس جمهور مجنون آمریکا را به چالش کشیده است که افزایش قیمت حاملهای انرژی در اروپا و آمریکا یکی از عواقب آن به حساب میآید.
علاوه بر افزایش بیرویه و نامتعارف نرخ سوخت در آمریکا که پس از کرونا بیسابقه بود و با عبور از 4.2 دلار به ازای هر گالن، اعتراض به سیاستهای ترامپ را در رسانه و جامعه آمریکا به همراه داشت؛ سیر صعودی قیمت در سایر محصولات همچون کود شیمیایی و فرآوردههای پتروشیمی بازار جهانی را دچار تلاطم و زبان نقادان دولت ترامپ را تیز کرد.
ترامپ که در کارزار انتخابات با وعدههای چون اتمام جنگها بیثمر، بازگشت مجدد اعتبار و شکوه به آمریکا (Make America Great Again) و رشد اقتصادی از طریق کاهش هزینههای بیجا، میان مردم آمریکا ایجاد جذبه کرد و حامیانی را گرد خود آورد؛ پس از شروع ماجراجویی در خاورمیانه (جنگ) و ناکامی در بازگشایی تنگه هرمز تمام وعدههای مادی و معنوی خود را به آزمون گذاشت و ناکام ماند.
به عبارتی دیگر، ترامپ پس از سرمست شدن از گروگانگیری (دزدی) نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، اعتبار خود را روی حل مسئله هستهای ایران قمار کرد که با خطای محاسباتی در تنگه هرمز گرفتار شد؛ رئیس جمهور مجنون آمریکا که از طریق جنگ روانی (سلسله پیامهای منتشر شده در تروث سوشال) امکان بازگشایی تنگه را نیافت در کمک گرفتن از سایر کشورها نیز ناکام ماند و روز به روز شاهد سقوط اعتبار خود در افکار عمومی و روانه شدن سیل انتقادات بود.
«ریچارد هاس»: «از منظر استراتژیک و راهبردی این ایران است که از این جنگ پیروز بیرون آمده است و در کمال تعجب و با همه خسارتها، اهرم فشار ایران بیشتر از گذشته شده است و آن اهرم چیزی نیست جز کنترل این کشور بر تنگه هرمز»
«ریچارد هاس»، رئیس پیشین شورای روابط خارجی آمریکا درخصوص اهمیت حل این مسئله، چند روز پس از برقراری آتشبس طی مصاحبه با «وال استریت» گفت: «ایران به این شناخت رسیده که کنترل زیادی بر تنگه هرمز دارد و دیگر بازگشت به وضعیت اولیه امکان پذیر نیست. بنابراین ما در جایگاه بدتری نسبت به ۵ یا ۶ هفته گذشته خواهیم بود اما نکته اینجاست که ما نباید علیه ایران کاری انجام دهیم بلکه باید با این کشور کاری انجام دهیم [...] از منظر استراتژیک و راهبردی این ایران است که از این جنگ پیروز بیرون آمده است و در کمال تعجب و با همه خسارتها، اهرم فشار ایران بیشتر از گذشته شده است و آن اهرم چیزی نیست جز کنترل این کشور بر تنگه هرمز».
«تیم میلر»، تحلیلگر برجسته حزب جمهوریخواه نیز طی پیامی با انتقاد از ترامپ نوشت: «سه ماه از زمانی که ترامپ خواستار تسلیم بیقید و شرط ایران شد میگذرد. حالا ما حتی نمیتوانیم به طور مطمئن یک قایق را از تنگه هرمز عبور دهیم».
میلر با اشاره به نتیجه جنگ ایران و آمریکا تاکید کرد: «این تحقیرآمیزترین و ضعیفترین ماجراجویی سیاست خارجی در دوران مدرن است».
«رابرت کِیگِن»، نظریهپرداز ارشد سیاست خارجی آمریکا دیگر منتقدی بود که با اشاره به نتایج بدست آمده از عملکرد ترامپ در جنگ وضعیت غیرقابل بازگشت آمریکا در تنگه را یادآوری کرد.
وی اظهار داشت: «تنگه هرمز دیگر هرگز به فرم سابق خود برنمیگردد و غرب باید ایده آبراه آزاد بینالمللی را فراموش کند. از این پس شریان حیاتی انرژی دنیا باز خواهد بود، اما با یک تفاوت بزرگ؛ تمام قوانین، ورود و خروجها تحت مدیریت و اراده مستقیم ایران تعیین میشود».
سیل انتقادات به ترامپ در ایالات متحده توسط نخبگان، اهالی رسانه و تحلیلگران از یک سو و از سوی دیگر عدم همراهی کشورهای اروپایی و متحدان آمریکا در بازگشایی تنگه حین جنگ و پس از آن، عبارت «باتلاق» و «قمار» را به ذهن متبادر میکند.
به نظر میرسد، ترامپ در جدال و کشمکش با ایران، حیثیت خود را قمار کرده و در باتلاق تنگه هرمز گرفتار شده است.
به بیانی دیگر محبوبیت ترامپ نزد تندروهای آمریکایی (جمهوریخواهان، طیف تندرو و جنگطلبان)، به واسطه وعدههایی اقتصادی و نظامی بود که در جنگ با ایران به آزمون گذاشته شد و تنزل جایگاه ترامپ در افکار عمومی را به همراه داشت؛ مسئلهای که تداوم حیات سیاسی ترامپ را نیز تحت تاثیر قرار داده است و میتواند ترامپ را برای همیشه در آمریکا بدنام و بیاعتبار کند.
علیایحال، تنگه هرمز (باتلاق ترامپ) ظرفیت و امکانی است که دست برتر را به ایران داده است و باید نهایت استفاده را از آن داشت.