زنجیره پیروزى هاى مقاومت

گروه بین الملل ـ دومین سالگرد پیروزى حزب الله بر رژیم صهیونیستى با سخنرانى نغز سیدحسن نصرالله و با شور و حالى تازه همچون نخستین لحظات دلپذیر فتح دو سال پیش برگزار شد و بار دیگر انگیزه اى نو براى مقابله با صهیونیسم در منطقه ایجاد کرد.

مراسم امسال اگرچه بدون حضور شهید عماد مغنیه برگزار شد اما یاد وى به عنوان فرمانده این پیروزى بزرگ در میان یاران مقاومت زنده بود. آزادى اسراى لبنانى از زندان هاى مخوف رژیم صهیونیستى (بویژه سمیر قنطار که ۳۰ سال را در اسارت سپرى کرد) و بازگشت پیکرهاى شهداى لبنانى، فلسطینى و عربى به خاک مقاومت فصل دیگرى از پیروزى تابستان ۲۰۰۶ بود که دو سال پس از آن واقعه بزرگ رقم خورد و نشان داد که شکست اسرائیل در هجوم غیرمنطقى به مقاومت سلسله اى طولانى است که ناگفته هاى بسیارى از پیروزى حزب الله دارد.جنگ ۳۳ روزه طولانى ترین جنگى بود که رژیم صهیونیستى آغاز کرد و از همین روست که شکست هاى آن پى درپى و دامنه دار است. این جنگ اگرچه به بهانه آزادکردن دو سرباز صهیونیستى آغاز شد اما هجومى غیرعاقلانه با حمایت امریکا بود که هدف آن سرکوب اساسى ترین بنیان مقاومت و آزادیخواهى در خاورمیانه و تغییر معادلات قدرت به نفع متحد صهیونیستش بود. کاندولیزا رایس وزیر خارجه امریکا در آن هنگام گفته بود که پروژه خاورمیانه بزرگ از لبنان آغاز مى شود. بنابراین اسرائیل به عنوان عامل شروع این تغییر به جنگ رفت که در همان آغازین روزهاى جنگ با چشم انداز شکست مواجه شد و یک سال بعد در گزارش کمیته وینوگراد با اذعان به شکست و سال جارى با تن دادن به آزادى اسرا همچنان تاوان حرکت ناشیانه و خطاى محاسباتى خود را پس مى دهد.

بدین گونه بود که اسطوره شکست ناپذیرى اسرائیل بى بها شد و در شصتمین سال نکبت، زمزمه سقوط و نابودى این رژیم رساتر شده است.به اذعان گزارش کمیته وینوگراد ناکامى ها، کوتاهى و فقدان تفکر راهبردى در جنگ باعث تضعیف این رژیم نامشروع در عرصه سیاسى و نظامى شد و در جریان جنگ تمامى دستگاه هاى نظامى و سیاسى دچار سردرگمى شده و به اسرائیل زیان رساندند. ایهود اولمرت نخست وزیر، عمیر پرتز وزیر جنگ و دان حالوتس رئیس وقت ستاد ارتش اسرائیل با ادعاى این که به عنوان ششمین ارتش قدرتمند دنیا قادر به شکست جنبش مقاومت هستند جنگى نابرابر را علیه حزب الله آغاز کردند که به بدترین میراث دوران اولمرت مبدل شد. حالوتس و پرتز همان گونه که نصرالله پیش بینى کرده بود وادار به استعفا شدند و اولمرت نیز به دلیل فساد مالى و تحت فشارهاى ناشى از شکست در جنگ ۳۳ روزه بزودى استعفا نامه خود را خواهد نوشت.نگاه اجمالى به این رخدادها افزون بر ناکامى اسرائیل در عملیات نظامى، تزلزل نظامى و سیاسى این رژیم را آشکارتر کرد. حقیقت بزرگى که حزب الله در این جنگ نمایان ساخت این بود که اگر اعراب به دلیل تجارب گذشته اسرائیل را شکست ناپذیر مى دانستند باید امروز این کلیشه را شکست و به عیان دید که اسرائیل فاقد استراتژى و برنامه براى حفظ بقاى نامشروع خود و قابل شکست است. به دنبال آن بود که میزان ایستادگى در مقابل اسرائیل افزایش یافت و اعراب با رؤیت واقعیتى جدید به سست بنیاد بودن رژیم صهیونیستى پى بردند.

تأثیر این پیروزى بر منطقه اى که قرن ها تحت سلطه استعمار قرار داشت و به ناگاه شاهد ایجاد رژیمى مجعول بود همچون معجزه اى بود که امید به آزادیخواهى را زنده و جایگاه مقاومت اسلامى را در سطوح منطقه اى و جهانى تثبیت کرد.