تشدید التهاب سیاسی به سود کیست؟ مردم یا باند بازان؟! / م. حق گو

بصیرت: تنها یک روز پس از رای اعتماد مجلسیان به سه وزیر پیشنهادی کشور، راه و اقتصاد، روزنامه‌های به اصطلاح زنجیره‌ای پرونده جدیدی را در خصوص هجمه علیه دولت گشودند. همچون همیشه یکی از این روزنامه‌ها، اعتماد ملی بود که گویی در تهاجم به دولت نهم از ید طولایی برخوردار است و در این مقوله تمایزهایی هم با بقیه دارد! این روزنامه در یاد داشتی با عنوان «چرا وزیران جدید رای آوردند» در شانزدهم مرداد نوشت: «شاید برای خیلی‌ها جای تعجب داشت که چرا وزرای پیشنهادی آقای احمدی‌نژاد توانستند به رغم مخالفت کسانی مانند آقای روح‌ا... حسینیان یا علی مطهری که مدافع دولت هستند، رای اعتماد بگیرند و در قامت وزیر از این به بعد خودنمایی کنند.

پنهان نیست که احمدی‌نژاد که کنشگر سیاسی است؛ کسی که تلاش دارد در قدرت بماند. ماندن در قدرت انگیزه می‌خواهد، یکی سودای ثروت دارد، دیگری سودای خدمت دارد و آن یکی سودای قدرتگری. انگیزه احمدی‌نژاد به عنوان یک عنصر سیاسی در خوشبینانه‌ترین حالت، خدمت است. در بیان علت آن نیز باید تاکید داشت که بدبینی مفرط او و حامیانش به سلسه مدیران سابق و بعضا فعلی جمهوری اسلامی باعث می‌شود که آن‌ها با اصرار و ابرام خود را به دایره قدرت بچسبانند و خدمتگزار واقعی مردم نشان دهند» در ادامه این یادداشت ضمن متهم کردن رئیس جمهور و دولتمردان وی به مصادره اصولگرایی و لابی کردن با هرگروه سیاسی به منظور حفظ قدرت، آورده شده است: «از همین روست که [دولتی‌ها] به رغم انتقادات شفاف، مجبور هستند از مواضع خود عدول کنند، عقب‌ بنشینند و سپس خلاف آن‌چه شعار می‌دادند عمل کنند. همین است که فریاد کسانی مانند روح‌ا ...حسینیان بلند می‌شود و آن‌ها به رفتار احمدی‌نژاد اعتراض می‌کنند که این کارها و افراد چه و که هستند که او به دور از دایره آن‌ها را انتخاب می‌کند».

قصد اولیه نگارنده این نبود که درباره این قضایا، قلم فرسایی کند؛ اما برای توجه دادن مخاطبان عزیز به چند نکته، ضرورت نگارش این سطور احساس شد:

1. در شرایطی که وضعیت کشور اقتضا می‌کند رسانه‌ها بر طبل وحدت و همدلی بکوبند، انتشار این قبیل تحلیل‌ها، جز آن‌که موجب تشویش اذهان مردم شود، فایده دیگری ندارد و همه باید به دولت و مجلس کمک کنند تا این دو قوه بتوانند به رفع معضلا‌ت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و... همت گمارند. این سخن البته بدین معنا نیست که کسی حق انتقاد از نابسامانی‌ها و کم‌کاری‌های موجود را نداشته باشد؛ بلکه اشاره‌ای است به لزوم حفظ وحدت و آرامش روانی در سطح جامعه.

2. وارد کردن اتهام سیاسی کاری برای در کورس قدرت ماندن به شخص دوم کشور که هم اینک بنابر آرای عمومی، ریاست جمهور است و احترام به وی، احترام به دموکراسی و آحاد ملت به شمار می‌آید، نه تنها از اقبال عمومی مردم به دکتر احمدی‌نژاد نمی‌کاهد بلکه در نهایت به رسوایی تفرقه افکنان و باندبازان خواهد انجامید؛ همچنان که در گذشته نیز این گروه‌ها با سیلی مردم روبه‌رو شده‌اند و این بار نیز چنین خواهد بود. روی سخن اما با طیف معتدل جریان‌های سیاسی کشور، این است که در شرایط کنونی، پیام‌آور اتحاد، همدلی و همیاری به منظور حل مشکلات حاد مردم به ویژه گرانی و تورم باشند و در عین حال با رصد واقع‌بینانه تحولات جامعه، انتقادات منصفانه خود را از عملکرد دولتمردان مطرح کنند، چرا که تقویت فضای نقد و نقادی لازمه هر حرکت و جوششی برای بهتر شدن است و در این مقوله نیز این نکته صدق می‌کند.

3. اینک که با رای اعتماد مجلس هشتم به سه وزیر دولت نهم، پس از مدت‌ها کابینه این دولت کامل شد، انتظار مردم از دولت خویش این است که بدون اتلاف وقت، هر چه سریع‌تر عزم خود را برای رفع دغدغه‌های معیشتی و اقتصادی و امنیتی جامعه جزم کرده و با قدرت در مسیر خدمت رسانی به ولی نعمتان خویش گام بردارد و در مدت باقیمانده، چاره‌ای برای مشکلات موجود بیندیشد.

بی شک، گرفتار شدن وزرا به جر و بحث‌های سیاسی، جدی‌ترین آفتی است که دولتمردان را در سال‌ آخر عمر دولت تهدید می‌کند. از این‌رو تلاش اینان برای برآوردن انتظارات مردم در حوزه‌های اقتصاد، فرهنگ و... مهم‌ترین خواسته مردم است، خاصه آن که اجرایی نمودن طرح تحول اقتصادی تلاش و همت دو چندان مسوولان را می‌طلبد و امید است در فضای همدلی و صمیمانه، این مهم به سرانجام برسد و کام مردم را شیرین نماید.ن مهم به سرانجام برسد و کام مردم را شیرین نماید.