به هم خوردن بازی در پاکستان/حسین امیدی

حادثه 11 سپتامبر محمل خوبی برای آمریکا جهت حمله به افغانستان بود تا نسبت به نابودی القاعده و براندازی طالبان اقدام و در واقع زمینه گسترش نفوذ مستقیم منطقه ای را فراهم کند و اکنون برای استمرار بخشیدن به این سناریو، اجرای یک جراحی امنیتی : سیاسی در پاکستان را ضروری می داند تا از سرعت ورشکستگی و ناکامی در افغانستان بکاهد و به سرنوشت عراق دچار نشود.

سفر گیلانی به آمریکا نقطه عطف اجرای سناریوی جدید آمریکاست که با دیدار زرداری و نواز شریف برای استیضاح و برکناری و محاکمه پرویز مشرف آغاز شد.

بر اساس ماده 6 قانون اساسی پاکستان که در سال 1973 توسط بوتو در اصلاحیه قانون گنجانده شد، هر مسئولی که نسبت به نقض و تخریب قانون اساسی عمل کند می تواند توسط پارلمان و کابینه متهم و محاکمه شود. با اینکه طی دهه های گذشته هیچ رئیس جمهور پاکستانی بر این اساس متهم نشده، سناریوی مشترک آمریکا و انگلیس برای برون رفت از بن بست طالبان در افغانستان و پاکستان بر این امر قرار گرفته است به همین دلیل یک فضای سنگین تبلیغاتی و سیاسی از سوی ائتلاف حکومتی در لغو رای اعتماد به مشرف آغاز شده پارلمانهای محلی در شمال غربی پاکستان و پنجاب ضرورت استیضاح مشرف را تایید کرده و تلاش در ایالتهای دیگر نیز ادامه دارد تا در هفته آینده لیست اتهامات مشرف براساس قانون فوق در پارلمان توسط حکومت مطرح و پس از دفاعیه او و رای عدم اعتماد، نسبت به دستگیری و محاکمه مشرف اقدام شود.

این رویداد در پاکستان بجز محیط داخلی این کشور، محیط امنیتی منطقه ای را نیز متاثر کرده و در موازین امنیتی آن خلل ایجاد خواهد کرد و دوره جدیدی از بی ثباتی در مرزهای شرقی ایران را تشکیل خواهد داد. مشرف با این که در ارتش و دستگاه امنیتی ISI از نفوذ کافی برخوردار است تا بحال تمایلی برای استفاده از این برگه ها را نشان نداده ولی از چهارگزینه برای تقابل برخوردار است.

1- مشرف می تواند با تکیه بر ماده 58 قانون اساسی نسبت به انحلال پارلمان اقدام و به اوضاع فعلی پایان دهد. 2- مشرف می تواند از توان محدود جریانهای طرفدار خود مانند جنبش مهاجرین ملی مخدوم امین و حزب رابطه مجموعه عامل و ممتاز بوتو برای ساقط کردن حکومت در سند استفاده کند. 3- با استفاده از دادگاه عالی، لغو قانون مصالحه ملی را به اجرا بگذارد4.- در گزینه چهارم مشرف باید به توصیه آمریکا و انگلیس عمل کرده و یک کشور خارجی، میزبانی وی را به عهده گرفته و در واقع به شکل آرام از قدرت کناره گیری نماید.

به هر حال چه اینکه سناریوی استیضاح و محاکمه مشرف و چه خروج آرام وی از قدرت و یا گزینه های دیگر اتفاق افتد، محیط داخلی و ساخت قدرت و شرایط پیرامونی پاکستان دستخوش تغییرات گوناگونی خواهد شد که عملا آمریکا و انگلیس مدیریت آن را از دست نمی دهند و در برخی حالتهای فوق، عرصه مداخله بیشتری نیز کسب خواهند کرد تا شرایط آنها را در افغانستان بهبود بخشیده و استمرار حضور و نفوذ منطقه ای آنها را تضمین نماید. این مسئله جوهر استراتژی 2020 ایالات متحده است و باید تسلط اقتصادی و نظامی از طریق حضور جغرافیایی در خاورمیانه، آسیای مرکزی و قفقاز، بالکان و مرزهای شرق دور حاصل شود که تحت عنوان «طرح آمریکا تا سال 2020» تدوین شده است.