نفوذ بهائیت در دربار پهلوی(بخش اول)

* درباره علل سقوط پهلوی به موارد متعددی اشاره کرده اند. جنابعالی مهمترین عامل سقوط رژیم پهلوی را چه می دانید؟
**مهمترین عامل سقوط سلطنت پهلوی را اگر بخواهیم در یک کلام خلاصه کنیم، بیگانگی و تعارض آن با بافت و ساختار فرهنگی و سیاسی جامعه ایرانی بود.
حکومت پهلوی را کانونهای معینی صهیونیستی در سالهای پس از جنگ اول جهانی بر ایران تحمیل کردند و این حکومت چون فاقد ریشه و پایگاه اجتماعی بود نتوانست خود را با بافت جامعه منطبق کند. هماره، از آغاز تا پایان، مانند حکومتی بیگانه اقتدار خود را بر جامعه ایران تحمیل کرد.
سلطه کاست بسته ای از نخبگان سیاسی غربگرا، که ریشه در خاندانهای همبسته و خویشاوند داشتند، نوعی الیگارشی حکومتگر را در ایران پدید آورد که مقتضیات جامعه ایران را نمی شناخت و نسبت به هویت ملی و فرهنگی ایرانی دلبستگی و تعلق نداشت.
این حکومت تا پایان نه تنها نتوانست در جامعه ریشه بگستراند و پایگاه اجتماعی بیابد بلکه با گذشت زمان فاصله آن با جامعه عمیقتر و عمیقتر شد تا بدانجا که سرانجام «ملت»، یعنی اکثریت مطلق جامعه، این حکومت تحمیلی و ناسازگار با خود را طرد کردند.
* با توجه به مطالعات جنابعالی بهائیت تا چه اندازه در رژیم پهلوی نفوذ کرده و در برنامه های ضد اسلامی رژیم نقش داشت؟
**درباره نقش سیاسی بهائیت در تاریخ معاصر ایران کار پژوهشی جدی انجام نگرفته و از معدود آثار در این زمینه رساله 67 صفحه ای اینجانب است با عنوان «جستارهایی از تاریخ بهائیگری در ایران» که در سایتم قابل دسترسی است. این کار باید کامل می شد و بصورت بخشی از جلد پایانی کتاب«زرسالاران» انتشار می یافت.
اجمالا اینکه، بهائیت قدیمی ترین و متشکل ترین سازمان مخفی سیاسی در ایران است که قدمت آن به نیمه دوم سده نوزدهم، یعنی به دوران ناصرالدین شاه، می رسد. عنصر مهم دیگر، بسته بودن این تشکیلات و وفاداری به رأس و مرکزیت هرم تشکیلاتی است. در رساله پیشگفته سیر تاریخی نفوذ بهائیگری را، بویژه از مشروطه به بعد، توضیح داده ام.
بهائیگری، بعنوان یک تشکیلات سیاسی مخفی و نیمه مخفی، در صعود سلطنت پهلوی نقش داشت و در دوران رضاشاه اهرمهای مهمی را در قدرت سیاسی بدست گرفت. فرضیاتی درباره پیوندهای بهائی رضاشاه مطرح است که برخی اسناد آن را بسیار جدی می کند. مثلا، بر اساس سندهای متعدد می دانیم که فرزندان ارشد رضا شاه، پیش از سلطنت او، یعنی محمدرضا و اشرف، در مدرسه بهائیان درس می خواندند.
در دهه 1320 و اوایل دهه 1330 نفوذ بهائیان در دیوانسالاری ایران اوج گرفت که با مقابله شدید مرجعیت شیعه و در رأس آن مرحوم آیت الله العظمی بروجردی و سایر مراجع مواجه شد. در پی تهدیدات آیت الله بروجردی به خروج از ایران، شاه موقتا عقب نشینی کرد و حتی به پزشک مخصوص خود، ایادی- که بهائی بود، دستور داد چند صباحی از ایران خارج شود.
معهذا، در دهه 1340 شمسی و بویژه در دوران دولت هویداست که تمهیداتی که از مشروطه آغاز شده بود به نتیجه رسید و بهائیت واقعا بر حکومت ایران غلبه یافت. نه تنها تعداد قابل توجهی از وزرا بلکه بسیاری از معاونین وزیر و مقامات عالی کشوری و لشکری در دوران هویدا بهائی بودند. بخش مهمی از تشکیلات ساواک نیز بطور عمده به دست بهائیان افتاد. مثلا، پرویژ ثابتی، مدیرکل امنیت داخلی، بهائی بود. خود نصیری، رئیس ساواک، نیز مشکوک به بهائیگری است.
تمامی اینها مغایر با ادعای رسمی بهائیان است که «در سیاست دخالت نمی کنند». درواقع، بهائیت طی یک استراتژی گام به گام مبتنی بر برنامه ریزی و پنهانکاری طی چند دهه زمام سیاست و اقتصاد و فرهنگ ایران را به دست گرفت.
تلاش بهائیان برای اسلام زدایی را از سیاستهای فرهنگی حکومت پهلوی به روشنی می توان دریافت. ساواک را مثال میزنم. از زمانی که بهائیان در ساواک (سازمان اطلاعات و امنیت حکومت پهلوی) به قدرت فائقه بدل شدند، ضدیت این تشکیلات با روحانیت و نیروهای مذهبی و اهانت به دین و مذهب شدت گرفت. پیش از این چنین نبود و حتی برخی مقامات نظامی و امنیتی، برغم نوکری و وابستگی، عرق دینی داشتند و ضد مذهب نبودند. نفوذ بهائیان در فرهنگ و رسانه ها، از جمله تلویزیون و سینما، نیز عامل مهم دیگر بود.
در حوزه اقتصاد، بهائیان به قدرت درجه اول ایران بدل شدند.
عین این وضع را فرقه«دونمه» (فرقه جدیدالاسلام های یهودی در عثمانی) در ترکیه داراست؛ در حدی که می توان ترکیه امروز را تیول دونمه ها دانست. سیاست و اقتصاد و فرهنگ در قبضه شبکه منسجمی از دونمه هاست.
درباره فرقه«دونمه» در کتاب زرسالاران توضیح داده ام. از این منظر، بهائیت را می توان شاخه ایرانی فرقه دونمه دانست همانگونه که فرانکیستها (پیروان یعقوب فرانک) شاخه فرقه دونمه در اروپای شرقی و مرکزی بشمار می روند. درباره فرقه فرانک نیز در پژوهش فوق توضیح داده ام.
* اینکه نوشته بودید خاندان کریستین امانپور بهائی بوده اند تا چه اندازه صحت دارد؟ و چه مدارکی برای ارائه دارید؟
**در این باره در سایتم توضیح داده ام (این نوشته در هفته نامه صبح صادق درج گردیده بود) مدارک را دستگاههایی باید عرضه کنند که سند و مدرک در اختیار دارند. توجه کنید که همسر خانم امانپور آقای جیمز روبین سخنگوی سابق وزارت خارجه آمریکا و یهودی است.
* خاطرات آقای فردوست تا چه اندازه قابل اعتماد است؟ و خود فردوست آیا آدم سالمی بوده یا جنایت کار؟
**اینجانب به عنوان تنظیم کننده و ویراستار خاطرات فردوست هیچگونه دخل و تصرف و تحریفی در مضمون این خاطرات نکردم. مطالب همه از فردوست است. برخی از این مطالب در زمان تدوین برایم عجیب بود و به این دلیل کنجکاو شدم و حاصل این کنجکاوی و تلاش برای شناخت میزان صحت برخی از این مطالب منجر به تالیف جلد دوم کتاب ظهور و سقوط سلطنت پهلوی شد که نام آن را گذاشتم: «جستارهایی از تاریخ معاصر ایران»
بسیاری از مطالب کتاب قابل اعتماد و منحصربفرد است و بعدها اسناد فراوانی به دست آمد که صحت سخنان فردوست را ثابت می کرد. مهمترین نکته در خاطرات فردوست روشن کردن نقش «شاپور ریپورتر» و پدرش در حکومت پهلوی است. این مسئله را دنبال کردم و اسناد فراوانی بدست آوردم که بخشی از آنها در فصلنامه تاریخ معاصر ایران منتشر شده است. این اسناد در سایتم قابل دسترسی است.به نظر من فردوست فرد سالمی بود و در مقایسه با سایر رجال دوران پهلوی آلودگی نداشت. به همین دلیل در زمان انقلاب در ایران ماند.