دومین مرحله از طرح «افزایش امنیت اجتماعی» از ابتدای اردیبهشت با یورش گسترده نیروهای پلیس به مراکز و پاتوقهای اراذل و اوباش آغاز گردیده است.
به گفته فرماندهی انتظامی، جهت اجرای موفقیتآمیز این مرحله از طرح، مجموعهای از نیروهای انتظامی، وزارت اطلاعات و نیروهای مقاومت بسیج، به مدت 6 ماه، مراحل مختلف شناسایی، طراحی و اجرای عملیات را برنامهریزی کردهاند.
انتشار برخی اخبار و تصاویر مربوط به دستگیری و جمعآوری اراذل و اوباش از سطح شهرهای کشور که همراه با اقتدار، قاطعیت و به تعبیری کمترین ترحم صورت میپذیرد، این سوال را در برخی اذهان به وجود آورده که آیا این نحوه از دستگیری و برخورد با مجرمان، متناسب با جرایم ارتکابی است؟ آیا صرف حمل چاقو و یا تظاهر به زورگویی میتواند مجوزی برای یورش شبانه پلیس به مراکز آنان باشد؟ و چرا کمترین مقاومتی از سوی اشرار با پاسخ تنبیهی و شدید یگانهای عملکننده مواجه میشود؟
امنیت معکوس
مروری بر مجموعهای از تصاویر گزارشهایی که در روزهای اخیر توسط فرماندهان نیروی انتظامی در اختیار شورای عالی انقلاب فرهنگی، کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، مدیران صدا و سیما، مسئولان قوه قضائیه و... گذاشته شده، پاسخی به این پرسشهاست. با عراض پوزش از خوانندگان محترم به بخشهایی از این گزارشها که نقل آن از کمترین عوارض سوء فرهنگی و اجتماعی برخوردار میباشد، اشاره میشود:
یکی از اراذل دستگیر شده، زمانی که پاسخ منفی خانواده دختری را میشنود، در شب عروسی آن دختر، به نوچههای خود دستور میدهد که با قداره به مجلس عروسی حمله کرده و عروس را برای وی بیاورند.
تعدادی از اراذل منطقه افسریه و خاوران، با مراجعه به دبیرستانهای پسرانه، با زور و ارعاب طعمههای خود را انتخاب آنها را مورد تجاوز قرار میدادند.
یکی از اراذل دستگیر شده، در محل سکونت خود، با ایحاد رعب و وحشت، هرگاه که اراده میکرده، با مراجعه به درب منازل، دختر یا پسر خانواده را با خود میبرده و خانوادهها هم جرأت مقابله و برخورد نداشتهاند.
یکی از اشرار با پهن کردن پتو در ملاء عام، مبادرت به شرب خمر و تظاهرات مستانه میکرده است. در زمان ارتکاب این عمل، هیچ فردی حق عبور از آن محله را نداشته است. نوچههای این شرور، وی را در عربدهکشی و ارعاب مردم محل همراهی میکردهاند.
فردی از اشرار دستگیرشده، شبانه به منزل بدهکار خود رفته و با بستن دست و پای مرد بدهکار، در مقابل چشم وی به همسرش تجاوز میکند. فرد مذکور شکایت میکند، دو، سه شب بعد از شکایت، چهار نفر از اراذل به منزل وی میریزند و به دخترش نیز تجاوز میکنند.
شرور دیگری با متوقف کردن خوروی خانوادهای، دختر خانواده را با اجبار و تهدید از ماشین بیرون کشیده و به خانواده وی میگوید این دختر تا فردا در اختیار ماست. وقتی مرد خانواده با اعتراض قصد جلوگیری از اقدام وی را دارد، او را مورد ضرب و شتم قرار میدهد. برخورد وحشیانه این شرور باعث میشود که زبان پسر خانواده دچار لکنت شود و زن خانواده از ترس بیهوش و دختر نیز در دام اوباش اسیر شود.
یک دختر محصل 16 ساله توسط دوستان همکلاسیاش که اجیر اراذل و اوباش بودند، به مراسم جشنی دعوت میشود. از آنجا با نوشیدن شربتی مسموم بیهوش میشود، اراذل با خارج کردن لباسهای دختر، وی را مورد تجاوز قرار داده و از این عمل شنیع فیلم و عکس تهیه مینمایند. این دختر پس از 24 ساعت در خیابانی رها میشود، دختر با حالت گیجی و صدمه دیده به منزل میرود. چند روز بعد که مورد درمان قرار گرفته، به مدرسه میرود. پس از تعطیلی مدرسه، دو نفر به سراغ دختر رفته و از وی میخواهند که با آنها به سفر تفریحی شمال برود. دختر محصل استنکاف میکند اما آن دو نفر میگویند از تو، فیلمها و عکسهای مستهجنی داریم که اگر نیایی در اختیار پدرت میگذاریم. در همین حال از طریق بلوتوث وی صفحه تلفن همراه دو نفر از همکلاسیهایش، عکسهایی از وی ظاهر میشود و به او نشان میدهند. دختر بیچاره التماس میکند و آنها تهدید میکنند تا در نهایت وی را به یکی از شهرهای شمال برده و 11 نفر به وی تجاوز میکنند آن هم به طریق «سکسهای خشن» که اخیراً از طریق فیلمهای مستهجن رواج یافته است. در این میان دختر 16 ساله هر چه التماس میکند فایدهای ندارد و مورد سختترین آزار و جراحتهای جسمی قرار میگیرد تا به اصطلاح متجاوزین تفریح نمایند. افراد بازداشتی که عمدتاً از طیف مرفه جامعه بودهاند برای رهایی از چنگال قانون حاضر به پرداخت جریمههای سنگین شدهاند به گونهای که پدر یکی از این اراذل، مبلغ یک میلیارد تومان چک کشیده تا فرزندش از مجازات رهایی یابد.
طعنها و انگها
براساس آمار ارائه شده از سوی دستگاههای انتظامی و قضایی، در طول اجرای طرح افزایش امنیت اجتماعی، میزان جرایمی همچون سرقت، آدمربایی، تجاوز به عنف، تظاهرات مستانه و قدارهکشی از 15 تا 45 درصد کاهش یافته است. این آمار نشان میدهد که برخورد با جرایم و بازگشت امنیت به جامعه نیازمند عزم ملی، قاطعیت، استمرار و هماهنگی تمامی دستگاههای مسئول است که امیدواریم شاهد همکاری بیشتر دولت، قوه قضائیه، مجلس و دیگر ارگانهای ذیربط در این زمینه باشیم.
براساس بند اول اصل سوم قانون اساسی، ایجاد فضای مناسب برای رشد فضایل اخلاقی و برخورد با مظاهر فساد، وظیفه دولت است و قاعدتاً نیروی انتظامی به عنوان یکی از زیرمجموعههای دولت، در اجرای این طرح تنها نبوده و نخواهد بود. و اگر این روزها زمزمههایی از جانب برخی افراد مسئول و غیرمسئول و برخی مراکز و احزاب سیاسی در به زیر سوال بردن و چون و چرا کردن این اقدام نیروی انتظامی که اتفاقاً جزو وظایف ذاتی و سازمانی آن نیرو هم میباشد، به گوش میرسد نباید که کوچکترین خللی در عزم جزم و تحسین این نیرو که به رغم همه طعنها و انگها، برای دفاع از امنیت، نجابت و عفت فرزندان عزیز و معصوم این آب و خاک به پا خاسته، به وجود آورد چرا که قاطبه مردم مسلمان و غیرتمند کشورمان، یا بیمهری، سیاسی کاری و غفلتهای برخی مدعیان بیهنر را یک تنه به دوش خواهد کشید و با لبخند مهر و عطوفت و رضایت، غبار خستگی و ملالت را از چهره مأموران نیروی انتظامی خواهد زدود.
رفتار تبلیغی و رسانهای طیفی از تجدیدنظر طلبان در روزهای اخیر نشان میدهد که برای به دست آوردن چند برگه رأی اراذل و اوباشی در انتخابات مجلس هشتم، حاضرند حتی از مرزهای عفت و شرف یک ملت نیز عبور نمایند. مواضع شرمگینانه آنها نشان میدهد که از طرح تأمین امنیت اجتماعی، برای خود یک فرصت ساختهاند و اصولگرایان و حاکمیت آنان را مایه مردمستیزی و خشونتگری معرفی مینمایند. اما هیچ کدام از این طعن و انگها نباید افتخار مبارزه با فساد و توفیق اجرای فریضه امر به معروف و نهی از منکر را از صاحبان اصلی این نظام و انقلاب سلب نماید.
فراموش نکنیم که در سالهای 81-80، نیروهای امنیتی کشورمان اقدام به دستگیری تعدادی از سران اراذل و اوباش در مناطق مختلف تهران کردند که در اعترافات آنان آمده بود: «از مدتها قبل توسط عدهای ناشناس دعوت به حضو ر در مناطقی ییلاقی در خارج شهر شدیم. در ارتباطاتی که این افراد با ما گرفتند چند گوشی تلفن همراه و مقادیر قابل توجهی پول در اختیار ما گذاشته شد تا در مواقعی که آنان به ما تماس میگیرند همراه با نوچههای خود در نقاطی از شهر حضور یافته و اقدام به رفتارهایی نمائیم که از ما خواسته شده است. دایره این اعترافات از آتشزدن به ماشینها و اماکن دولتی تا ایجاد رعب و وحشت و سازهای ضد نظام و رفتارهای آشوبگرانه بود.» تحقیقات مقامات امنیتی نشان داد که عناصری از جریانهای برانداز و تجدیدنظر طلب، در سازماندهی و تجهیز اراذل و اوباش نقش داشتهاند.
بایستههای مرحله دوم
انتظار مردم و افکار عمومی مردم از نیروهای انتظامی، برخورد فراگیر، قاطع و مستمر پلیس به اراذل و اوباش است در عین حال نباید به صورتی انجام پذیرد که حامیان رسانهای اوباش به مظلومنمایی و اشک تمساح ریختن برای نقض حقوق شهروندی بپردازند. برای پیشگیری از این بهانه، در گام اول باید اطلاعرسانی دقیق و شفاهی از سوی نیروی انتظامی و دستگاه قضایی در مورد سوابق و اعمال مجرمانه هر یک از اراذل و اوباش دستگیر شده، انجام پذیرد تا برخی از مردم تحت تبلیغات سو رسانههای وابسته، از برخوردهای قاطع و احیاناً تنبیهی اوباش که در حین دستگیری اقدام به مقاومت مینمایند، به عنوان خشونت و لکهدار شدن حقوق شهروندی نام نبرند.
در این میان مواضع صریح و قاطع دادستان تهران، گواهی بر این مدعاست که دستگاه قضایی نیز همگام با نیروی انتظامی عزم خود را جزم نموده که جرثومه فساد و ناامنی را از دامان نظام اسلامی بزداید. تأمین امنیتی که برای دولتها یک الزام و برای نظام اسلامی یک ضرورت عقلی، وظیفهی دینی و پایهای از قوام و پایداری آن به حساب میآید.
براساس برخی اخبار و گزارشهای منتشره، قاطعیت و فراگیری مرحله دوم طرح تأمین امنیت اجتماعی به گونهای بوده است که بسیاری از اراذل و اوباش، از محلهای خود گریخته و به شهرهای دیگر پناه بردهاند. در هفته گذشته، گروهی از اراذل که تهران را برای خود ناامن میدیدند، اقدام به تغییراتی در ظاهر خود داده و از ترس به دام افتادن در تور مأموران نیروهای انتظامی، با قطاری که از تهران عازم جمکران بود، خود را در قالب مسافران زایر جای داده بودند تا بتوانند خود را به مکانی امن برسانند که با هوشیاری مأموران مستقر در قطار مسافربری، 91 نفر از اراذل و نوچههایشان دستگیر شدند.
انتشار این گونه اخبار و گزارشها نشان میدهد که امنیت رخت بربسته از برخی مناطق و اماکن شهر تهران که جولانگاه اراذل و اوباش گردیده بود، در حال بازگشت بوده و از هم اکنون میتوان لبخند رضایت و آرامش را بر چهره شهروندان پایتخت مشاهده کرد. انتظار مردم از دستگاههای مختلف نظام آن است که این لبخند همیشگی و مستدام باشد. نظام اسلامی وظیفه دارد هزینه ارتکاب ناهنجاریها و حرمتشکنیها و بر هم زدن امنیت عمومی را به گونهای بالا ببرد که گروههای مافیایی و اوباش دیگر جرأت به تاراج بردن عفت و امنیت عمومی را نداشته باشند.