دو چهره از جانشین اولمرت / محمد بخشنده

پس از گلدا مایر، تزیپى لیونى دومین زن در کادر حکومتى تل آویو است که نخست وزیر این رژیم مى شود. مایر نیز مانند لیونى وزیر امور خارجه بود و بعد در دهه ۷۰ به منصب نخست وزیرى رسیده بود اما این شبیه سازى تنها به خاطر جنسیت این دو مقام صهیونیست نیست بلکه این دو فکرى واحد دارند. آنها به تیره متعصبان صهیونیست تعلق دارند و خاستگاهشان امنیتى است و مدارج قدرت در هرم تشکیلات حکومتى را با ایفاى نقش هاى جاسوسى و ترور طى کرده اند.

از همین روست که در آستانه صدارت لیونى، منابع خبرى اسرائیل نوشتند که با آنکه در همه محافل در بیان سوابق خویش همیشه از دوران وکالت خویش سخن مى گوید و به عنوان دانش آموخته حقوق ظاهر مى شود اما در دهه ۱۹۸۰ عضو سازمان جاسوسى اسرائیل (موساد) بوده است ‎/ این رسانه ها تأکید کرده اند که دوازدهمین نخست وزیر اسرائیل نیز از خانواده نیروهاى امنیتى و با مهر تأیید موساد مى آید. درست مانند گلدا مایر که پس از ایفاى چند مأموریت اطلاعاتى در پایتخت هاى عربى توانست اعتماد سران رژیم را جلب کند. ستاره اقبال لیونى نیز بعد از عملیات هاى تروریستى او در پایتخت هاى اروپا درخشید. به همین دلیل اغلب محافل عربى از ابومازن و مبارک تا سران سرویس هاى اطلاعاتى اردن از ظهور یک گلدا مایر دوم در پست نخست وزیرى این رژیم ابراز نگرانى کرده اند. دوران فعالیت مایر با قدرت نمایى ارتش لژیون عربى همزمان شده بود و چنان که در زندگینامه او آمده، مایر توانسته بود با انجام چند رشته عملیات نفوذ وجاسوسى، اطلاعات ذیقیمتى را براى تصمیم گیران تل آویو به ارمغان آورد و همین اطلاعات در برهم ریختن ساختار قدرت ارتش هاى عربى مؤثر واقع شود. اکنون لیونى نیز طبق گزارش ساندى تایمز در مقیاسى دیگر، سیاستمدارى پرورش یافته در دامن خانواده اى راست گرا و تندرو است. لیونى خود از مهاجران یهودى لهستان است. ایتا لیونى، پدر تزیپى رئیس عملیات سازمان تروریستى ارگون بود که یک سازمان سرى یهودى تندرو است که در سال ۱۹۴۸ پیش از تأسیس اسرائیل، انگلیسى ها و فلسطینى ها را مى کشت. مادر تزیپى نیز در این سازمان فعالیت مى کرد که بعدها حزب لیکود شکل گرفت.

خود او نیز در دهه ۱۹۸۰ پروژه قتل مبارزان عرب در اروپا بویژه در پاریس را هدایت مى کرده است ‎/ براساس اعلام رسمى، لیونى مشاور قضایى موساد در پاریس بوده است. خیلى زود پس از ورود به کنست ( پارلمان اسرائیل ) شش پست وزارت را از جمله وزارت دادگسترى و مهاجرت، وزارت امور خارجه و معاونت نخست وزیر اسرائیل در اختیار داشته است.

اغلب تحلیلگران تل آویو گفته اند که در قیاس با اولمرت او چهره اى تندرو است. در نگاه او به سوریه، حماس، حزب الله و حتى اعراب محافظه کار چشم اندازى از مصالحه دیده نمى شود ‎/ وى ازلحاظ سیاسى در کنار آریل شارون از جناح راست ملى گرا آموزش دیده است و به داشتن روحیات بلندپروازانه در داخل حکومت اسرائیل شهرت دارد.

لیونى ۴۹ ساله در عین حال یکى از سررشته هاى لابى یهودیان را در دست دارد. او این بخش از نفوذ خود را در جریان سفر رئیس جمهورى کشورمان تابستان گذشته به نیویورک به نمایش گذاشت و با حضور در دانشگاه کلمبیا شخصاً هدایت اجتماع ضد ایرانى را در دست گرفت. پس از آنکه نشریه تایم او را به عنوان یکى از ۱۰۰ فرد با نفوذ جهان توصیف کرد رسانه هاى عربى اسناد زیادى از پیوندهاى او با لابیست هاى یهودى امریکا منتشر کردند. على رغم این خصوصیات، لیونى منتقدان بسیار در داخل حزب حاکم اسرائیل دارد، آنها مى گویند او هیچ گاه نمى تواند لقبى که زمانى شارون به گلدا مایر با عنوان زن آهنین داده بود را کسب کند زیرا تجربه سیاسى وى کم است و صلاحیت وى براى ایفاى وظایف کلان امنیتى زیر سؤال است

مشکل دیگر لیونى با احزاب ارتدوکس فلسطین اشغالى است که نقشى تعیین کننده در تعیین دولت جدید در اسرائیل دارند. این جریان همانند اغلب سران نظامى گراى تل آویو با قدرت گرفتن یک زن در رأس هرم دولت موافق نیستند. از طرفى این احزاب خواسته اى ناشدنى دارند و آن این که لیونى قول دهد که هیچ بخشى از شهر بیت المقدس را به فلسطینى ها واگذار نکند و این همان چیزى است که پروژه سازش اسرائیل با اعراب در آن نقطه متوقف مى شود.