مهره های شکسته \ رضا گرمابدری

بسم الله الرحمن الرحیم
آخرین روزهای هفته گذشته ساختمان کنگره آمریکا آماده پذیرش نمایندگان جدیدی بود که به تازگی در انتخابات کنگره بر رقبای خود پیروز شده بودند. اینکه در ذهن نمایندگان هنگام حرکت به سمت کنگره چه می گذشت، نکته قابل تأملی است و در این میان خلجان ذهنی نمایندگان حزب دمکرات از موضوعیت بیشتری برخوردار است. می توان گفت همه به آینده می اندیشیدند اما آینده ای که ریشه در گذشته دارد، تبعاً اینگونه اندیشیدن در نزد «نانسی پلوسی» که پس از گذشت تقریبی 200 سال اولین زنی است که ریاست کنگره را به عهده می گیرد و به سیطره مردان آمریکایی دراین امر خاتمه می دهد، عمیق تر و دقیق تر باشد. خانم «نانسی پلوسی» و یاران حزبی وی در آستانه ورود به کنگره به یاد می آوردند که در انتخابات سال 2000 در یک شیوه غیر معمول چگونه جورج بوش بر رقیب دمکرات خود غالب شد ودمکراتها که خود را در یک گامی کرسی ریاست جمهوری می دیدند را در حسرت دستیابی به این مسند قرار داد و پس از آن هم با ترفندهایی فضای عمومی آمریکا را امنیتی کرد تا در انتخابات ریاست جمهوری سال 2004 نیز از رقیب دمکرات خود پیشی بگیرد. دمکراتها نمی توانند خالی الذهن بر کرسیهای خود در کنگره تکیه زنند لذا از به یاد آوردن برنامه های تحمیلی نو محافظه کاران در شش سال گذشته طفره نمی روند و نمی خواهند رنگی که یادآوری این گذشته تلخ به آینده می زند را تغییر دهند و به نظر می رسد«نانسی پلوسی» چپ گرا بیش از دیگران در این باره احساس مسئولیت می کند. دمکراتها از همین الان نامزد خود در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 را در کاخ سفید می بینند و راه کوتاه برای نیل به این کامیابی را شناسایی کرده اند، این راه، ورود قدرتمندانه به موضوع عراق است. حضور «تام لانتوس» در جایگاه ریاست کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان گواه این نظر است. «لانتوس» از جمله افرادی است که معتقد است برای حل مشکلات سیاسی آمریکا در خاورمیانه باید با ایران و سوریه گفتگو کرد. قرار گرفتن«جوزف بایدن» در ریاست کمیته روابط خارجی مجلس سنا دلیل دیگری برای موضوع پیش گفته است. شاید قبولی دست برتر دمکراتها باعث گردیده تا جورج بوش همزمان با تشکیل کنگره دست به تغییراتی در مناصب سیاسی و نظامی دولت خود بزند تا به این ترتیب بتواند تا حدودی خود را از وضعیت انفعالی خارج سازد. اگرچه پیش بینی ها حاکی از آن است که در روزهای آینده چالش سختی بین جورج بوش و کنگره بر سر افزایش و یا کاهش نیروهای آمریکایی درعراق بوجود خواهد آمد که اعلام استراتژی جدید بوش در چند روز آینده وضعیت را مشخص خواهد کرد اما از این نکته نباید غافل شد که آخرین آرایش سیاسی بوش در برابر دمکراتها با جابه جایی مهره های شکسته شکل گرفته که نمی توانند برای جورج بوش در حصاری که در خود تنیده گریزگاهی را شناسایی کنند. در روزهای آینده ارزش این جابه جایی ها در ارتباط با استحکام دولت بوش در برابر دمکراتها مشخص خواهد شد.